Γιατί υπάρχει τόσο μεγάλη ακρίβεια; Μας το λέει το ΔΝΤ: Η αύξηση των τιμών οφείλεται κατά 45% (δηλαδή περίπου κατά το ήμισυ) στα μεγαλύτερα κέρδη των επιχειρήσεων από τις αρχές του 2022.

Οταν φτάνει το ίδιο το ΔΝΤ και οι ίδιοι οι αστοί δημοσιολόγοι να παραδέχονται ότι οργιάζει η ακρίβεια και η αισχροκέρδεια γιατί έτσι το επιβάλλουν οι μεγάλοι μονοπωλιακοί όμιλοι δεν έχουμε άλλη “χρειά μαρτύρων”, για να γίνει σμπαράλια το κυβερνητικό αφήγημα ότι για την ακρίβεια φταίνε οι διεθνείς συνθήκες και ο πόλεμος στην Ουκρανία.

Το παρακάτω κειμενάκι που υπογράφει ο Γιώργος Παυλόπουλος στα “ΝΕΑ”, λέει τα πράγματα με το όνομά τους.

Ψωμί, σουπερμάρκετ, βενζίνη. Τρεις λέξεις που ισοδυναμούν πλέον με εφιάλτη για την πλειοψηφία Ελλήνων και Ευρωπαίων, καθώς και για δισεκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον πλανήτη.

«Πλήρωνε και μη ερεύνα», διαμηνύουν αυστηρά οι κυβερνώντες και λοιποί υπεύθυνοι όταν μερικοί… περίεργοι θέτουν ερωτήματα όπως «γιατί», «πώς» και «ποιοι». Στους πιο επίμονους δε, πετούν ένα «φταίει ο πόλεμος» και θεωρούν ότι καθάρισαν. Μόνο που και σε αυτή την περίπτωση, όσες και όσοι επιμείνουν να αναζητήσουν απαντήσεις στους αριθμούς, θα τις βρουν.

Πάρτε για παράδειγμα το ψωμί, η πρώτη ύλη του οποίου είναι συνήθως το σιτάρι. Τα επίσημα στοιχεία δείχνουν ότι η τιμή του σε σύγκριση με τις παραμονές της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία είναι κατά 20% χαμηλότερη. Παρ’ όλα αυτά, οι αυξήσεις του πρώτου διαστήματος δεν έχουν αρθεί, ενώ μας προϊδεάζουν και για νέες, λόγω κατάρρευσης της συμφωνίας για τις εξαγωγές μέσω Μαύρης Θάλασσας.

Ας δούμε τι συμβαίνει τώρα με τα καύσιμα, τα οποία επηρεάζουν τόσο την παραγωγή όσο και τις μεταφορές. Και σε αυτή την περίπτωση, η τιμή του πετρελαίου brent χθες ήταν σχεδόν ίδια με την αντίστοιχη τις παραμονές του πολέμου – κοντά στα 85 δολάρια ανά βαρέλι. Μόνο που, ως εκ θαύματος, οι τιμές για τους καταναλωτές είναι πάλι κατά πολύ υψηλότερες σε σύγκριση με τον Φεβρουάριο του 2022.

Κάτι ανάλογο θα διαπιστώσει κανείς σχετικά εύκολα αν ψάξει τα είδη πρώτης ανάγκης στα ράφια των σουπερμάρκετ, όπου η απογείωση των τιμών συνεχίζεται, όπως διαπιστώνουν οι πάντες στην καθημερινότητά τους και επιβεβαιώνει ο πληθωρισμός. Αφού, λοιπόν, δεν φταίνε ο πρώτες ύλες, ποιος φταίει; Την απάντηση δίνει το ΔΝΤ, με έναν αριθμό: όπως διαπίστωσε πρόσφατα, η αύξηση των τιμών οφείλεται κατά 45% (δηλαδή περίπου κατά το ήμισυ) στα μεγαλύτερα κέρδη των επιχειρήσεων από τις αρχές του 2022. Πώς το λέει ο στίχος του Μάνου Ελευθερίου που μελοποίησε ο Μίκης Θεοδωράκης; «Ποιος τη ζωή μου, ποιος την κυνηγά».

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Current ye@r *