Δυστυχώς οι δραματικές καταστάσεις που βιώνουμε σου στερούν τα περιθώρια να σου προκύψει ένα μειδίαμα στις κωμικοτραγικές καταστάσεις που ζούμε…
Δεν υπάρχει περίπτωση να αποφύγεις τις καθόλου κολακευτικές σκέψεις για την πολιτική εξουσιαστική αλητεία, όταν σου ρθουν στην μνήμη τα “ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα” …
… που όμως είχαν ανταπόκριση σε μια μεγάλη μερίδα του εκλογικού σώματος το οποίο έχει σαν ευαγγέλιο τον εκλογικό κρετινισμό….
Και προφανώς εύκολα μπορείς να καταλήξεις στο συμπέρασμα ότι “επιτελικό νεοδημοκρατικό κράτος” μεταφράζεται ως “της μίζας το κάγκελο”, κάτι που αφήνουν να προκύψει ακόμα και δημοσιεύματα του φιλοκυβερνητικού τύπου, όπως αυτό της “Καθημερινής“.
Την στιγμή που η μακάβρια λίστα των νεκρών – δολοφονημένων όλο και μεγαλώνει …
… οι υλικές καταστροφές είναι ανυπολόγιστες … η τάξη μας παρακολουθεί μοιρολατρικά το δράμα της και αρκείτε σε ανούσιες αποδοκιμασίες και “ευχές …
Ομως εμείς είμαστε με τους ποιητές μας. Με τον Μ. Αναγνωστάκη:
Κι ήθελε ακόμη πολύ φως να ξημερώσει. Όμως εγώ Δεν παραδέχτηκα την ήττα. Έβλεπα τώρα
Πόσα κρυμμένα τιμαλφή έπρεπε να σώσω
Πόσες φωλιές νερού να συντηρήσω μέσα στις φλόγες.
Με τον Κώστα Βάρναλη
Κι αν είναι ο λάκκος σου πολύ βαθύς,
χρέος με τα χέρια σου να σηκωθείς.
Με τον Μ. Μπρεχτ:
Κι όταν νικιούνται αυτοί που ενάντια στην αδικία παλεύουν
Πάλι δεν έχει η αδικία δίκιο!
Η ήττα μας δεν αποδείχνει τίποτ’ άλλο, πέρα απ’ το ό,τι παραείμαστε λίγοι όσοι αγωνιζόμαστε ενάντια στην προστυχιά.
Και περιμένουμε απ’ τους θεατές, τουλάχιστον να ντρέπονται!”.
0 Comments