Ηταν 22 Σεπτέμβρη του ‘68, όταν κυκλοφορεί το πρώτο τεύχος του έντυπου οργάνου του Κ.Σ της Κομμουνιστικής Νεολαίας Ελλάδας γραμμένος σε μεμβράνη και πολυγραφημένος, Είχε τίτλο “Οδηγητής”, και στην προμετωπίδα του, έγραφε τέσσερις στίχοι απ’ το ποίημα “Οδηγητής” του Κώστα Βάρναλη, απ’ όπου είναι “δανεισμένο” και το όνομά του:
«Δεν είμαι εγώ σπορά της τύχης
ο πλαστουργός της νιας ζωής
Εγώ είμαι τέκνο της ανάγκης
κι ώριμο τέκνο της οργής».
Στο κεντρικό άρθρο, έγραφε το πρώτο φύλλο του “O”: «Οι Νεολαίοι κομμουνιστές και το δημοσιογραφικό τους όργανο ο “ΟΔΗΓΗΤΗΣ” έβαλαν σαν κύριο καθήκον τους να δουλέψουν και να παλέψουν για να αποκτήσει η Νεολαία στο σύντομο χρονικό διάστημα το όργανο εκείνο που θα ΕΝΩΣΕΙ και θα ΣΥΝΤΟΝΙΣΕΙ τον αγώνα που διεξάγει σήμερα η νεολαία ασυντόνιστα».
Απ’ το 1968 ως και την ανατροπή της δικτατορίας, ο “O” έβγαλε συνολικά 44 φύλλα. Με κάθε τρόπο, με κάθε κόστος η εφημερίδα έπρεπε να βγαίνει και έβγαινε. Ο στόχος αυτός έγινε κατορθωτός μέσα από την οργάνωση και την περιφρούρηση, την τήρηση των συνωμοτικών κανόνων. Ο “Οδηγητής” κυκλοφορούσε σχεδόν κάθε μήνα. Με εξαίρεση μονάχα το 1971 όταν και η Ασφάλεια χτυπά το τυπογραφείο που τυπωνόταν και η κυκλοφορία του διακόπτεται για αρκετούς μήνες. Μέχρι το χτύπημα στο τυπογραφείο, ο “O” κυκλοφορούσε δισέλιδος, τυπωμένος μπρος πίσω. Απ’ τον Απρίλη του ’72, όταν και επανακυκλοφορεί, βγαίνει πολυγραφημένος με 4 ως και 8 σελίδες. Ο πλούτος της εφημερίδας που κατορθώνει να καθοδηγεί τη δράση των νέων κομμουνιστών, να εμπνέει, να ενημερώνει, να δίνει κουράγιο, εντυπωσιάζει ακόμα και στις μέρες μας.
Μια βδομάδα πριν τη νομιμοποίηση του ΚΚΕ και περίπου τρεις μήνες μετά το τελευταίο παράνομο φύλλο κυκλοφόρησε ο πρώτος νόμιμος “O” στις 18 Σεπτέμβρη του 1974. To πρώτο τεύχος, δωδεκασέλιδο, έγραφε: «Ο “O” που δε σταμάτησε στιγμή σ’ όλη τη διάρκεια της παρανομίας να διαφωτίζει, να διαπαιδαγωγεί και να καθοδηγεί τη νεολαία στους αγώνες της, με τη νέα έκδοσή του υπόσχεται ότι θα δώσει όλες του τις δυνάμεις ώστε πραγματικά να γίνει ο οδηγητής της νεολαίας για νέους αγώνες και νέες κατακτήσεις».
Αυτό κι αν αν δεν είναι συμβάν “κοσμοιστορικο”
Που έπρεπε να μας το υπενθυμίσεις Και η ντροπή
ντρέπεστε μ αυτή σας την καταντια