Σιγή ασυρμάτου από το Μαξίμου για τα δώρα και τις εξυπηρετήσεις στη Huawei

Πηγή: Αντώνης Ρηγόπουλος – Documento

H τελευταία φρά­ση του άρθρου των «New York Times» για τη σχέ­ση του υπουργού Εργασίας Αδωνη Γεωργιάδη με τον κινεζικό κολοσσό Huawei είναι ένα μήνυμα του Θεόδωρου Ταμβακίδη, επικε­φαλής του ελληνικού παραρτήμα­τος της Huawei, προς τους Κινέ­ζους συναδέλφους του στο οποίο χαρακτηρίζει τον Αδ. Γεωργιάδη «ειδική περίπτωση».

Ποια είναι όμως η φύση αυτής της «περίπτωσης»; Το άρθρο, που έχει όλα τα στοιχεία ενός καλού κατασκοπικού θρίλερ, συνδέει σε ένα τρίγωνο τον τότε υπουργό Ανάπτυ­ξης Αδ. Γεωργιάδη, τον φίλο του και υπεύθυνο της Uuawei στην Ελλά­δα θ. Ταμβακίδη και ένα πρόσω­πο από την Κίνα, το οποίο πριν από λίγα χρόνια φιγουράριζε σε δεκά­δες διθυραμβικά άρθρα ελληνικών οικονομικών και πολιτικών εφημε­ρίδων: τον Τζάκι Τσεν, υπεύθυνο της UIuawei για τα Βαλκάνια, μετέπειτα για την Ευρώπη και γιο υψη­λόβαθμου κρατικού – κομματικού στελέχους της Κίνας.

Πάντως προκαλεί εντύπωση ότι ενώ τo θέμα είναι γνωστό εδώ και αρκετές ημέρες, η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν νιώθει την ανάγκη να δώσει συγκεκριμένες απαντήσεις.

Μοτίβο Novartis

Στο άρθρο των «New York limes» περιλαμβάνονται αναφορές του Ταμβακίδη προς τους Κινέζους συναδέλφους του ότι ο Αδ. Γεωργιάδης φρόντισε το περιεχόμενο εμπορικής συμφωνίας μεταξύ Ελλάδας και Uuawei να μη θίγει τα κι­νεζικά συμφέροντα. Τα στελέχη της Huawei σε συζήτηση μεταξύ τους αναζητούσαν κάποιον που θα παρίστατο στις διαπραγματεύσεις για να βοηθήσει να αφαιρούνται ανα­φορές στον κυβερνοχώρο και στις κινεζικές εταιρείες.

Ο Ταμβακίδης λοιπόν φέρεται να έχει γράψει σε μήνυμα προς στέ­λεχος της εταιρείας στην Κίνα ότι «συζητήσαμε με τον Αδωνη και το αφαιρέσαμε». Στις δημοσιευμένες συνομιλίες, δηλαδή, ο Αδ. Γεωργιάδης εμφανίζεται να είναι ο άν­θρωπος που είχε αναλάβει προς όφελος της Huawei να μη συμπεριληφθούν στην κοινή συμφωνία τεχνολογίας και επιστήμης Ελλά­δας -Uuawei , που υπογράφτηκε το 2020 από τον ίδιο και τον Αμερι­κανό υπουργό Εξωτερικών Μάικ Πομπέο, όροι απαγορευτικοί για τn συμμετοχή της Huawei σε τεχνο­λογικά έργα στην Ελλάδα.

Εντυπωσιακό είναι ότι το κρίσιμο αυτό σημείο του ρεπορτάζ δημιουρ­γεί εύλογους συνειρμούς σε σχέση με την υπόθεση Novartis. Διαφαίνεται δηλαδή ένα κοινό μοτίβο. Το ξετύλιγμα του σκανδάλου Novartis ξεκίνησε από τους Αμερικανούς, ενώ και σε εκείνη την περίπτωση αποκαλύφθηκε εσωτερική αλληλο­γραφία στελεχών της φαρμακοβιο­μηχανίας που ενέπλεκε κρατικούς αξιωματούχους και συγκεκριμένα υπουργούς που φρόντιζαν να εισάγονται συγκεκριμένα φάρμακα της εταιρείας στην ελληνική αγορά.

Η επίσκεψη στα κεντρικά της Huawei

Τον Οκτώβριο του 2019 ο Αδ. Γεωργιάδης είχε επισκεφτεί το Πεκίνο στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων του ως υπουργού Ανάπτυξης. Αναρτούσε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης τις σημαντικές επαφές που είχε με θεσμικούς φορείς και μεγάλες κινεζικές εταιρείες. Σε κα­μία από αυτές τις εικόνες δεν φαί­νεται κάποια αναφορά σε επίσκεψη στη Huawei. Η επίσκεψη δεν ανα­φέρθηκε ούτε στην απάντηση που έστειλε στους «New York Times» για το θέμα. Η παράλειψη προκαλεί εντύπωση αφού η Huawei ανήκει στους τεχνολογικούς κολοσσούς παγκοσμίως.

Ωστόσο η έρευνα του Documento αποκάλυψε ότι κατά την επίσημη επίσκεψη του υπουργού οτην Κίνα ο ίδιος είχε μεταβεί και στις εγκατα­στάσεις της Huawei. Μάλιστα ένας από τους επιχειρηματίες που τον συνόδευαν, ο Τάσος Αστυφίδης, δήλωσε στο Documento ότι θυμά­ται ακόμη το πολύ εντυπωσιακό κτί­ριο που είχαν επισκεφτεί μαζί.

Επανέρχονται τα ονόματα των Καϊλή και Σπυράκη

Το αποκαλυπτικό ρεπορτάζ των «New York Times» έχει κάποια πολύ ενδιαφέροντα δευτερεύοντα στοιχεία. Οπως αναφέρει το άρθρο, ένα από τα ισχυρότερα στελέχη της Uuawei, ο Τζάκι Τσεν, φαίνεται σε μήνυμά του προς τον Θεόδ. Ταμβακίδη να του ζητά να επιδιώξει στήριξη από τις ευρωβουλεύτριες Εύα Καϊλή (τότε ΠΑΣΟΚ) και Μαρία Σπυράκη (ΝΔ). Αναφερόμενος στην πρώτη, η απάντηση του Ταμβακίδη φέρεται να ήταν ότι «πι­στεύω πως μπορώ να την πείσω».

Ιδιαίτερα η εμπλοκή του ονόμα­τος της Καϊλή, σε συνδυασμό με τις βαρύτατες κατηγορίες που αντιμετωπίζει με το σκάνδαλο Qatar-gate, για το οποίο και συνελήφθη, ανοίγει το μεγάλο θέμα των παράνομων με­θόδων λόμπινγκ που επηρεάζουν τις αποφάσεις κρατών και οργανι­σμών όπως η ΕΕ.