Γράφει ο Βελισσάριος Κοσσυβάκης

GAZA των Garry Keane και Andrew McConnell από τις 7/12 στους κινηματογράφους σε Α ΠΡΟΒΟΛΗ από τη NEW STAR. Το αριστουργηματικό ντοκιμαντέρ πιο επίκαιρο από ποτέ. “Μοναδικά αποκαλυπτική και εντελώς διαφωτιστική, το GAZA επιτρέπει στο κοινό να ταυτιστεί με τους μοναδικούς ρυθμούς της συνηθισμένης ζωής σε μια περιοχή που ταράζεται από συγκρούσεις”.

 “Ένα υπέροχο ντοκιμαντέρ που εστιάζει στην καθημερινή ζωή της «ανοιχτής φυλακής» της Μέσης Ανατολής.” Observer GAZA Σκηνοθεσία: Garry Keane, Andrew McConnell Φωτογραφία Andrew McConnell Μοντάζ: Mick Mahon Μουσική: Ray Fabi Γλώσσα: Αραβικά, Αγγλικά Παραγωγή: Ιρλανδία, Καναδάς, Γερμανία Έτος: 2019 Διάρκεια: 92 min 

ΣΥΝΟΨΗ Σε αυτή τη συγκινητική ταινία, ξεδιπλώνεται ένα όμορφο πορτρέτο καθημερινών πολιτών της Γάζας, που ζουν τις ζωές πέρα από τα ερείπια της αιώνιας σύγκρουσης. Ελεύθεροι από το κλισέ του ρεπορτάζ ειδήσεων, αποκαλύπτουμε έναν τόπο ομορφιάς μέσα στην καταστροφή, μέσα από τις ζωές των εξαιρετικών ανθρώπων του. Η ταινία μας επικεντρώνεται σε δύο έφηβους από τα αντίθετα άκρα του κοινωνικού χάσματος της Γάζας, τον Κάρμα και τον Αχμέντ. 

Στο αυτοσχέδιο σπίτι του Αχμέτ ζει η μεγαλύτερη οικογένεια της Γάζας με 14 γιους, 22 κόρες, έναν πατέρα και τρεις συζύγους. Λιγότερο από 10 μίλια μακριά, το πολυτελές διαμέρισμα της Κάρμα, μαζί με τη φιλελεύθερη μητέρα του, τον παραδοσιακό πατέρα και τις τρεις αδερφές της λένε μια διαφορετική ιστορία. Ο Αχμέντ δεν κοιτάζει πέρα από τη Γάζα για τους στόχους της ζωής του και ονειρεύεται να γίνει μεγάλος ψαράς στα μόλις τρία μίλια περιορισμένου νερού πέρα από την ακτή. Αλλά καθώς το Κάρμα ατενίζει τη θάλασσα, θρηνεί για τις απρόσιτες ευκαιρίες που γνωρίζει ότι βρίσκονται πέρα από αυτό. 

Μαζί με τους δύο κεντρικούς μας χαρακτήρες, ακολουθούμε έναν σκηνοθέτη θεάτρου που ανεβάζει μια παραγωγή για τις κοινωνικές διαφορές στη λωρίδα, έναν ταξιτζή, έναν εστιάτορα στον τελευταίο όροφο και δίδυμες γυναίκες διοργανώτριες γάμων. Μέσα από αυτές τις συνηθισμένες ζωές με πλούσια παρατήρηση, αποκτάμε ένα περίπλοκο πορτρέτο της ζωής σε αυτό το αξιοσημείωτο μέρος. 

Η Γάζα μπορεί να έχει χτυπηθεί και να σπάσει, αλλά παραμένει ζωντανή και με χρώμα. Ένας λαός αήττητος, και μέσα από την ταινία βλέπουμε μια εύγλωττη, ανθεκτική, αστεία και θαρραλέα ομάδα ψυχών, στις ζωές των οποίων ο παγκόσμιος φακός επικεντρώνεται, χωρίς όμως να βλέπει πραγματικά. Ο έμπειρος Ιρλανδός σκηνοθέτης Garry Keane και ο βραβευμένος φωτογράφος Andrew McConnell έχουν ενσωματωθεί βαθιά στην κοινότητα και τον πολιτισμό και έχουν δημιουργήσει πρωτοφανή σύνδεση. Έχουν αναπτύξει ένα ξεκάθαρο όραμα για μια ταινία για την ανείπωτη ιστορία της Γάζας μέσα από τους ανθρώπους της. 

Μια γερμανο-ιρλανδο-καναδική συμπαραγωγή με τις Real Films, Filmoption International, Fine Point Films, gebrueder beetz filmproduktion και ZDF σε συνεργασία με την ARTE. Οι εκπληκτικές εικόνες που συλλαμβάνει, οι πλούσιοι χαρακτήρες που συναντάμε – θα υποθέσετε ότι αυτό από μόνο του θα ήταν αρκετά ισχυρό. Αλλά οι δημιουργοί ταινιών προσθέτουν μια παρεμβατική παρτιτούρα που περιστασιακά ανατρέπει την εικόνα από την παρατήρηση με καθαρή ματιά. Wendy Ide – The Observer https://www.theguardian.com/film/2019/aug/10/gaza-documentary-film-everyday-life-keane- mcconnell

TRAILER 

GAZA /ΕΛΛΗΝΙΚΟΙ ΥΠΟΤΙΤΛΟΙ

ΠΟΣΤΕΡ ΚΑΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ GAZA   https://www.flickr.com/photos/155666086@N07/albums/72177720313054233/

GAZA IMDB

https://www.imdb.com/title/tt8995252/ ΟΛΑ ΤΑ ΒΡΑΒΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΜΕΤΟΧΕΣ GAZA   https://www.imdb.com/title/tt8995252/awards/?ref_=tt_awd

GAZA  LINK

https://german-documentaries.de/en_EN/films/gaza.11900 “It’s gorgeously shot. It’s undeniably powerful and eye-opening.” — Daniel Feinberg, The Hollywood Reporter “Gaza is explored in Garry Keane and Andrew McConnell’s poetic and humane documentary less as a flashpoint of geopolitical strife than as the home of living, breathing people.” — Ed Potton, Sunday Times (UK) “Gaza is compelling because we hear of life there in the people’s own words, we can judge the tone of the revelations and observations, look at the weary expressions.” — Paddy Kehoe, RTÉ (Ireland)