Γράφει ο mitsos175

Έχουμε σήμερα κοντά μας τον άντρα τον πολύτροπο, τον πολυμήχανο Οδυσσέα να μας μιλήσει για τον Τρωικό πόλεμο και την επιστροφή του στην Ιθάκη. Οδυσσέα, έχεις το λόγο.

– “Καλημέρα σας και ευχαριστώ. Η εποχή του Τρωικού πολέμου ήταν πολύ διαφορετική από τη σημερινή. Σήμερα δεν υπάρχει μόνο τεχνολογική πρόοδος, αλλά και κοινωνική. Έχει καταργηθεί η δουλεία και σε πολλές χώρες οι γυναίκες είναι ισότιμες με τους άντρες.

Αν και στην Τροία είχαμε γυναίκες να πολεμούν, τις Αμαζόνες, οι οποίες μας δυσκόλεψαν αρκετά. Αν δεν είχαμε τον Αχιλλέα, να νικήσει την Πενθεσίλεια θα τον πίναμε. Θα γύρναγε κι αυτός αν δε φορούσε ξώφτερνο”…

– Ναι, αλλά την Τροία την ρημάξατε.

“Πράγματι έγινε τρομερό πλιάτσικο. Σκοτώθηκαν όλοι σχεδόν οι άνδρες ακόμα και παιδιά, ενώ οι γυναίκες σκλαβώθηκαν. Καταστράφηκαν τα πάντα! Πρέπει να κατανοήσετε πως δεν ήταν ακριβώς δυο κράτη. Οι Δαναοί – Έλληνες και οι Τρώες. Όχι! Ο λόγος της εισβολής μας ήταν το πλιάτσικο. Ο Αχιλλέας δεν ήταν κατώτερος του Αγαμέμνονα. Ήταν σύμμαχος. Δεν θεωρούνταν ένας στρατός. Μπορούσε να πάρει τους Μυρμιδόνες και να φύγει. Κανείς δεν τον κατηγόρησε για προδοσία, όπως θα έκαναν σήμερα, αν ένας αξιωματικός αρνιόνταν να πολεμήσει. Με τους Τρώες είχαμε επίσης πολλά κοινά. Απλά θέλαμε τον πλούτο τους. Και χάρη στην Ελενίτσα τον πήραμε.

Η μελέτη αυτής της εποχής είναι σημαντική γιατί δείχνει την εξέλιξη της ανθρωπότητας. Σημειωτέον πως ο Όμηρος δεν έζησε ο ίδιος τις μάχες, αλλά γεννήθηκε αιώνες αργότερα. Η εποχή είχε και ρατσιστές και σοβινιστές όπως κάθε εποχή. Ο Όμηρος απλά περιέγραφε. Η γνώση και η περιγραφή είναι ιστορικά σημαντικότατες. Βέβαια άλλος ο σκοπός της Ιλιάδας και άλλος της Οδύσσειας”.

– Τι εννοείτε;

“Στην Ιλιάδα εξυμνούνται οι πολεμικές αρετές. Της εποχής φυσικά. Το θάρρος, η τιμή, η συντροφικότητα, η δύναμη… Πουθενά όμως η φιλοπατρία! Μόνο ο Έκτορας μιλά για πατρίδα την οποία υπερασπίζεται από τους εχθρούς.

Ο Αχιλλέας τσαντίστηκε και σταμάτησε να πολεμά. Πολέμησε ξανά για προσωπικούς λόγους. Εγώ πάλι δεν ήθελα, γιατί άλλο λόγο από τον όρκο – συμμαχία με τις Μυκήνες δεν είχα, ούτε είχα όρεξη να πολεμάω μακριά από τη χώρα μου. Αλλά ο Αγαμέμνονας παραήταν ισχυρός να του πω όχι. Ο Αχιλλέας, που ήταν επίσης ισχυρός, τον έγραφε κανονικά. Στο μεταξύ ο καβγάς έγινε για τη λεία”.

– Η Οδύσσεια;

“Α, ο γυρισμός! Εκεί υμνείται η Ειρήνη. Να γυρίσεις πίσω να δεις τους δικούς σου. Που θα έχει φτάσει το κέρατο σου στον Όλυμπο! Γιατί εδώ που τα λέμε, όταν γυρνάς και βρίσκεις 50 μαντράχαλους να κάνουν πάρτι στο σπίτι σου, δεν πολυπιστεύεις τα περί πιστής Πηνελόπης.

Είπαμε, δεν είμαι ηλίθιος. Αλλά ούτε κατηγορώ τη γυναίκα μου. 20 χρόνια είναι πάρα πολλά. Άλλωστε κι εγώ καλά περνούσα, όταν έβρισκα συντροφιά. 1 χρόνος στην Κίρκη, 7 στην Καλυψώ… 2 χρόνια ήμουν στη θάλασσα”.

– Ήταν όμως επικίνδυνα έτσι;

“Πολύ! Τότε δεν είχαμε τη γνώση. Αν έφυγες από την ακτή χανόσουν! Τα πλοία βούλιαζαν εύκολα. Έπρεπε να τα ανεφοδιάζεις και να τα επισκευάζεις συνέχεια. Με μια θύελλα ναυαγούσες ή έβγαινες από την πορεία. Και φυσικά οι πιο επικίνδυνοι ήταν οι φασίστες, αν και τους λέγαμε αλλιώς τότε”.

– Νόμιζα πως ο φασισμός εμφανίστηκε αργότερα.

“Ναι, αλλά η βλακεία είναι από τότε που πρωτοεμφανίστηκε ο άνθρωπος. Άλλωστε ο Τρωικός πόλεμος μια ανοησία ήταν. Πήγαμε για πλιάτσικο, όμως οι Τρώες αμύνθηκαν τόσο καλά, που μας βγήκε ξινό. Αποδεκατιστήκαμε από μάχες, αρρώστιες. Και στην επιστροφή χάθηκαν πολλοί… Τόσοι σύντροφοι! Όλο το εκστρατευτικό σώμα από την Ιθάκη χάθηκε! Μεγάλη καταστροφή, δεν άξιζε τον κόπο.

Η Ειρήνη, αυτό αξίζει. Η αλληλοβοήθεια, η φιλοξενία. Ο Κύκλωπας είναι ο κοντόφθαλμος, ο τυφλός, ο αδίστακτος και βάρβαρος ανθρωποφάγος. Αυτός που όχι μόνο θα αρνηθεί βοήθεια, αλλά θα χτυπήσει αυτόν που έχει ανάγκη. Γι αυτό το τέρας τιμωρείται. Διάβασε τον Όμηρο και σκέψου”.