Πηγή: Θανάσης Καραμπάτσος – Documento

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν σταματά ποτέ να μας εκπλήσσει. Αλήθεια, το περιμένατε εσείς ότι κοτζάμ υπουργός Προστασίας του Πολίτη τότε και Ανάπτυξης σήμερα θα ήταν υπό έρευνα από τη Δικαιοσύνη; Μάλιστα δεύτερη φορά – η πρώτη δικογραφία «θάφτηκε» σε ένα συρτάρι της Βουλής για μήνες και δεν την πήρε χαμπάρι ούτε η αντιπολίτευση. Ακόμη χειρότερα. Θα φανταζόσασταν ότι αντικείμενο της δεύτερης έρευνας θα ήταν η προσπάθεια για να βγει λάδι στενό συγγενικό του πρόσωπο από μια παράβαση; 

Κατ’ αρχάς να πούμε ότι –όπως όλοι– μπορεί να γίνει ένα λάθος. Δεν είναι ασυγχώρητο. Το αντίθετο μάλιστα. Ασυγχώρητο είναι που στήθηκε ολόκληρη επιχείρηση από υψηλόβαθμα στελέχη της αστυνομίας να κουκουλωθεί η υπόθεση. Είναι νόμιμο; Όχι. Είναι ηθικό; Ούτε.

Περισσότερες λεπτομέρειες θα διαβάσετε αύριο στην εφημερίδα. Ας σταθούμε όμως σε μία στάση που προκύπτει από όλα αυτά και αποδίδεται με μια λέξη: αλαζονεία. Η αλαζονεία της εξουσίας. Η αίσθηση ότι μπορεί να κάνει ό,τι θέλει όποιος έχει εξουσία. Μπορεί να κουκουλώσει συνομιλίες, υποκλοπές, υποθέσεις που ζέχνουν. Όλα αυτά επειδή… απλώς μπορούν. 

Μπορεί ο καθείς κυβερνητικός ή «ημέτερος» να κουκουλώσει, να κατασκευάσει, να παραπλανήσει.

Μπορεί ο κάθε αστυνομικός να παραβεί νόμους και να κουκουλώσει, να κατασκευάσει, να παραπλανήσει. Μπορούν. Θυμάστε που ο Μπαλάσκας είχε πει σε πανελλήνια μετάδοση πώς έπρεπε να συμπεριφερθεί ο δολοφόνος της Καρολάιν για να μην έχει τρεχάματα; Έχετε δει αστυνομικούς να φέρουν διακριτικά όπως είναι υποχρεωμένοι; Τους έχετε δει να βγάζουν φωτογραφίες όσους συλλαμβάνουν ώστε να τις διακινούν στα δικά τους σκοτεινά κανάλια στα viber κ.λπ., όπως έχει καταγγελθεί; Θυμάστε την καταγγελία για βιασμό μέσα στο αστυνομικό τμήμα; Ε, λοιπόν, όλα αυτά είναι εξουσία.

Αυτή η εξουσία υπάρχει ανεξέλεγκτη όταν απουσιάζει η λογοδοσία. Όταν η αντιπολίτευση είναι αναιμική και κυνηγάει δράκους και ανεμόμυλους, όταν δημοσιογράφοι που οφείλουν να ασκούν έλεγχο προς όφελος του κοινού καλού (όπως ο Ασάνζ και γι’ αυτό τον κυνήγησαν μέχρι την ηλεκτρική καρέκλα) πετσώνονται και στέκονται δίπλα στην εξουσία ελπίζοντας να αρπάξουν ένα κοκαλάκι που θα τους ρίξει.

Οι υπόλοιποι πολίτες θα πάρουμε τα ψίχουλα που θα πέσουν από το τραπέζι της σούπερ ντούπερ «φορολόγησης» ενός μόνο τμήματος των… ουρανοκατέβατων αμύθητων κερδών. Θα συνεχίσουμε να παλεύουμε με την ακρίβεια διότι κατά τον πρωθυπουργό όλα είναι χρηματιστηριακά προϊόντα και δεν μπορούμε να τα πειράξουμε.