Του Κωστή Μουδάτσου

Ιδού έρχεται ο ξαγρυπνισμένος προφήτης, κουρελιασμένος με τα μάτια κοκκινισμένα και το μέτωπο ζαρωμένο για να μολοήσει τα μελλούμενα στη νεκρολογία:

«Μεγάλος σεισμός θα γίνει, που δεν θα έχει ξαναγίνει, και θα ταρακουνήσει τη γη από άκρη σε άκρη. Πολιτείες θα αφανιστούν, νησιά θα εξαφανιστούν και τα βουνά θα ισοπεδωθούν! Βρούχος μεγάλο θα ακουστεί και το γένος των ανθρώπων θα κατατρομάξει. Ο θυμός και η οργή της Φύσης για τα έργα των ανθρώπων θα είναι για άλλους δίκαια κρίση και γι άλλους η οργή του Θεού για τα φριχτά έργα των αμαρτωλών.

Σκοτάδι βαρύ θα απλωθεί και οι φωνές του φόβου θα κατασκεπάσουν τα συντρίμμια. Η θάλασσα αφού αποτραβηχτεί, φανερώνοντας το βυθό της, θα ορμήσει μανιασμένη να καταπιεί τις παράλιες πολιτείες και τα τουριστικά θέρετρα και κάθε ζωντανή ψυχή θα καταπνιγεί στα θολά νερά της.

Φωτιές μεγάλες θα κατακαίουν πάνω στα νερά και θα ορμούν στα δάση σαν άγρια πύρινα κύματα με φλόγες σαν γλώσσες δρακόντων λυσσασμένων. Οι έμποροι της γης θα κατακαούν μαζί με τα έργα της ακολασίας τους, στα κύματα της φωτιάς με τις πύρινες γλώσσες. Γιατί τα ανόσια έργα τους, φριχτά τη Φύση έχουν θυμώσει και η οργή της θα αποδώσει ότι εκείνοι σε αυτήν προκάλεσαν!

Οι πολιτικοέμποροι της γης, κλαίγοντας και ουρλιάζοντας φοβισμένα, θα κατακαούν στη κρίση της Φύσης ότι η ταχτική τους ήταν πάντα να αφήνουν τους καταφρονεμένους να ζουν στην κακομοιριά τους και στους πλουσίους να εξοφλούν τα χρέη τους.

Ω πλούσιοι της γης, κρυμμένοι στις λαμπρές, μαντρωμένες πολιτείες, φρουρούμενοι με όπλα και πανάκριβα συστήματα προστασίας, σε ελάχιστα λεπτά της ώρας θα εξηφανιστείτε, ότι η οργή της Φύσης σαν ακονισμένη ρομφαία θα καταπέσει επί μεγάλων και μικρών, αμαρτωλών και αναμάρτητων, ότι οι αμαρτίες των πλουσίων φορτώνονται σε όλους. Κολασμένοι όλοι επί της γης!

Και οι βιτσίλες με τους γιούπηδες θα χορτάσουν από τις καμένες σάρκες και τα ψάρια κανίβαλοι θα γίνουν κατασπαράσσοντας τα πνιγμένα αποκαΐδια των πτωμάτων. Έτσι η Φύση θα κρίνει τα έργα των λαίμαργων θνητών και ο θάνατος θα κυριαρχήσει στη θάλασσα των πύρινων κυμάτων που θα σκεπάσουν τη γη και οι καπνοί σαν μαύρα νέφαλα θα κρύψουν τους ουρανούς.

Πολλές οι πανδημίες που έρχονται, σαν δικαστήριο της Φύσης, για να επιδικάσουν ότι οι νόμοι της ορίζουν! Φόβος και τρόμος χωρίς έλεος η δύναμη του κραταιότερου των κραταιών, που οι σοφοί ονόμασαν Φύση!

Ιδού οι σκηνές του μέλλοντος των ανθρώπων, που ήταν, είναι και δεν θα είναι! Κι αν υπάρχει κάποια ελπίδα να σωθεί το γένος των ανθρώπων κι αυτή η λιγοστή ελπίδα ψευδαίσθηση είναι, γιατί η λαιμαργία και η απληστία και του πλούτου η αχορταγιά σκοτώνουν τη γη. Κι επειδή ακόρεστη ήταν, είναι και θα παραμείνει, σωτηρία και έλεος δεν υπάρχει!

Αφήστε με, εμένα το τρελό, να παίζω σαν το θρηνωδό φιλόσοφο και πεινασμένος και κουρελιασμένος να θρηνώ, για τις μωρίες των ανθρώπων!