Του Γ. Γ

Με αφορμή την εξέλιξη που είχε σήμερα η μήνυση που είχε καταθέσει ο Αρκουδόμαγκας σε βάρος μέλους του Ρουβίκωνα, να κάνω μια προσωπική αναφορά γι’ αυτή την συλλογικότητα γιατί μου εκφράστηκαν κάποιες ενστάσεις, επειδή σαν κομμουνιστής εκφράζομαι ευμενώς γι’ αυτή την αντιεξουσιαστική οργάνωση η οποία έχει εκφρασμένη την θεωρητική αναρχική της κατεύθυνση.

Πιστεύω ότι γνωρίζω πολύ καλά το ιδεολογικό χάος που χωρίζει τους κομμουνιστές από τους αναρχικούς. (Αν και εδώ υπάρχει ένα βασικό πρόβλημα ως τους αυτοπροσδιορισμούς. Κομμουνιστές θεωρούνται τα μέλη του ΚΚΕ, κομμουνιστές αυτοπαρουσιάζονται και τα σαλταρισμένα μέλη της ΟΑΚΚΕ του Ζαφειρόπουλου. Αναρχικοί επικαλούνται ότι είναι τα μέλη του “Ρουβίκωνα”, με τον ίδιο πολιτικό προσδιορισμό αυτοχαρακτηρίζονται κάποιοι γελοίοι αντικομμουνιστές που εκδίδουν την μηνιάτικη εφημερίδα “Διαδρομή Ελευθερίας“).

Πέρα απ’ αυτό όμως να μιλήσουμε επί της ουσίας.

Μεταπολιτευτικά μόνο σε μια δημοσκόπηση -μιλάμε για την πανελλαδική έρευνα της ΚΑΠΑ RESEARCH που δημοσιεύτηκε τον Δεκέμβρη του 2018- είδαμε να παρουσιάζεται το ποσοστό του εκλογικού σώματος που ήταν διατεθειμένο να ψήφιζε τον Ρουβίκωνα στο ενδεχόμενο που αυτός έπαιρνε μέρος στις βουλευτικές εκλογές. (Ασχετο αλλά ας το θυμίσουμε. Είχε προηγηθεί και με μια έρευνα της ALCO, τον Απρίλη του 2002, που έδειχνε ότι το 23,7% αυτών που συμμετείχαν στην δημοσκόπηση να δηλώνει ότι αποδέχεται τις πολιτικές και ιδεολογικές θέσεις της 17Ν).

Το ποσοστό που παρουσιαζόταν να λαμβάνει ο Ρουβίκωνας τους τρόμαξε, γ’ αυτό δεν είδαμε καμιά παρόμοια έρευνα δημοσιεύεται, Οταν τότε, το 2018, εμφανίζεται μια δεξαμενή ψηφοφόρων της τάξης του 17%, που ενδεχομένως μπορεί να επέλεγαν στην κάλπη αυτή την συλλογικότητα, φανταστείτε σήμερα μετά από τόσες κοινωνικές δράσεις που ακολούθησαν που θα ανέρχεται αυτό το ποσοστό. (Από ζήτημα αρχής, οι αναρχικοί δεν συμμετέχουν σε εκλογές, αλλά αυτή η ένδειξη είναι χαρακτηριστική της απήχησης που έχει αυτή η οργάνωση στην Ελληνική κοινωνία).

Χωρίς να έχουμε καμιά ιδιαίτερη εκτίμηση στις δημοσκοπήσεις, όταν κάποιος έχει γείωση στα πολιτικά δρώμενα, του δημιουργείται η αίσθηση ότι η απήχηση στην νεολαία και στα λαϊκά στρώματα που έχουν οι κοινωνικές δράσεις του Ρουβίκωνα προκαλούν σοβαρό θετικό αντίκρισμα.

Από κει και πέρα, ας εκφράσω την προσωπική μου άποψη για το ποια θα πρέπει να είναι η στάση των κομμουνιστών απέναντι σ’ αυτή την συλλογικότητα.

Γνωρίζω αρκετά παιδιά απ’ τον “Ρουβίκωνα” και νομίζω ότι έχουμε σχέσεις αλληλοεκτίμησης. Ποτέ δεν ανοίξαμε συζήτηση για το τι έγινε στην πρώτη διεθνή, τι συνέβη πριν πολλές δεκαετίες με τους ναύτες της Κρονστάνδης, για τις αντιρρήσεις τους για την δικτατορία του προλεταριάτου, τον δημοκρατικό συγκεντρωτισμό π.χ.
Οχι γιατί μια τέτοια αντιπαράθεση ή και πολεμική κριτική δεν πρέπει να γίνεται. Αλλά για τον λόγο ότι πάντα οι επαναστάτες πρέπει να παίρνουν υπ’ όψιν τους “τόπο και χρόνο”. Και αυτή την χρονική περίοδο, που η τάξη μας δέχεται την πιο βάρβαρη καπιταλιστική επίθεση, μόνο σαν βαρίδια στον αγώνα μας μπορεί να σταθούν αυτές οι αντιπαραθέσεις.

Η άποψη μου, λοιπόν, είναι ότι πρέπει να παραμερίσουμε τις όποιες ιδεολογικές αγκυλώσεις και να αποδεχθούμε ότι μέρος του επαναστατικού κινήματος είναι και οι οργανώσεις ένοπλης μειοψηφικής βίας, αλλά και συλλογικότητες όπως ο “Ρουβίκωνας”.

Ολοκληρώνοντας να συμπληρώσω και κάτι άλλο. Ανάμεσα στους σφοδρούς πολέμιους της αναρχικής ομάδας υπάρχουν και ένας “επαναστάτης της φακής”, τον οποίο οι συνάδελφοι του αποκαλούν “Φιλιππινέζα” του εργοδότη του. Αυτός την κρατική καταστολή την γνωρίζει μόνο από βίντεο και αναγνώσματα, αφού οι ίδιος είναι καλοπληρωμένο τσατσόνι του εργοδότη του, ο οποίος είναι ένας απ’ τους πιο βρόμικους που διαθέτει η εκδοτική πιάτσα.

Αυτός ο αυτοχαρακτηριζόμενος κομμουνιστής έχει το θράσος να χαρακτηρίζει “χρήσιμους ηλίθιους” τα μέλη του “Ρουβίκωνα”, αρκετά απ’ τα οποία είναι άνεργοι και τα χρηματικά ποσά που καλούνται να πληρώσει η συλλογικότητα τους είναι υπέρογκα, για τις δικαστικές διώξεις που αντιμετωπίζουν.

Υπάρχει και η πιθανότητα -στο καθεστώς Μητσοτάκη τίποτα δεν αποκλείεται- να καταλήξουν ορισμένα μέλη ρου “Ρ” στη φυλακή ακόμα κι αν γίνει συντρίμμια στις δικαστικές αίθουσες, το γελοίο κατηγορητήριο που αντιμετωπίζουν για “συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση“.