Γράφει ο mitsos175

Τα πλυντήρια απέτυχαν εντελώς να ξεπλύνουν τη βρωμιά. Το κάθαρμα ο Σημίτης ήταν 100% περίττωμα, οπότε είναι αδύνατο να ξεπλυθεί. Πολύ κρίμα που δεν υπάρχει θεός, διάολος, άλλος κόσμος κλπ, να ψήνεται στην κόλαση.

Το «τετραήμερο πένθος» είναι το νέο ανέκδοτο με δυο λέξεις. Ούτε τα λαμόγια του Σημίτη δεν τον λυπούνται. Τρώνε ελπίζοντας να ζήσουν όσο έζησε. Όλοι οι υπόλοιποι γιορτάζουμε. Αναλυτικά:
Όχι απλά γιορτάζουν, πανηγυρίζουν τα θύματα του Χρηματιστηρίου, 1.000.000 οικογένειες. Πανηγυρίζουν, γιατί τα 140 δις που τα έκλεψε ο Σημίτης με την άθλια απάτη να παίξει τα χρήματα των ταμείων, ώστε να ανέβει τεχνικά ο δείκτης, δεν τα πήρε μαζί του. Ό,τι έφαγε – έφαγε.
Μαζί γιορτάζουν τα θύματα των Μνημονίων, αποτέλεσμα της νεοφιλελέ πολιτικής του, που μας έβαλε στην παγίδα του Ευρώ. Στην παγίδα αυτή παραμένουμε και μόνο άσχημα μπορεί να πάθουμε από τον εγκλωβισμό μας.

Γιορτάζουν ως και οι φίλοι του Ανδρέα Παπανδρέου, ο οποίος σιχαίνονταν το Σημίτη, σχεδόν τόσο όσο το Μητσοτάκη. Θυμούνται οι παλιότεροι το ρόλο που έπαιξε στον εσωκομματικό πόλεμο. Σαν καλικάτζαρος πριόνιζε την καρέκλα του Ανδρέα. Ο Γιωργάκης δεν συμπάθησε ποτέ τον πατέρα του, αλλά ούτε αυτός θα χάσει την όρεξή του για το Σημίτη. Φυσικά γιορτάζουν και στη ΝΔ, αλλά κρυφά, αφού τα πολιτικά του μπάσταρδα πήγαν στη γαλάζια εγκληματική οργάνωση, να συνεχίσουν από κει τη λεηλασία. Η Καλλιόπη πάντως το γλέντησε.

Αλλά λόγο να εορτάσουν έχουν και οι ηρωικοί Κούρδοι. Ο Οτσαλάν ζει, ο προδότης που τον έριξε στα χέρια των Τούρκων, υπακούοντας στις εντολές των ΗΠΑ, ψόφησε! Με την ευκαιρία να συγχαρώ τους ήρωες μαχητές που έδωσαν σκληρά μαθήματα στους Ισλαμοφασίστες Οθωμανούς αυτές τις μέρες στη Συρία. «PKK – Οτσαλάν – Λευτεριά στο Κουρδιστάν».

Γιορτάζουν επίσης όσοι πλήρωσαν τις μίζες των πράσινων καθαρμάτων, όσοι βλέπαμε τους αρουραίους του εκσυγχρονιστικού κλεφτό – ΠΑΣΟΚ να ροκανίζουν το δημόσιο χρήμα, να μας γεμίζουν χρέη, ενώ εμείς δεν μπορούσαμε να βγάλουμε το μήνα.

Όσοι έφαγαν ξύλο από τα δήθεν «σοσιαλιστικά» ΜΑΤ γιατί διαμαρτύρονταν για το ξεπούλημα των ιδιωτικοποιήσεων και την καταστροφή του κοινωνικού κράτους. Γιορτάζουν οι συνάδελφοι, που έξω από τα σχολεία φάγαμε τα χημικά, στο διαγωνισμό – παγίδα των εκπαιδευτικών, ώστε να σταματήσουν να πιέζουν οι καθηγητές και οι δάσκαλοι για περισσότερες προσλήψεις.

Δεν θα πω εδώ για την προδοσία των Ιμίων που το αποτέλεσμα των γκρίζων ζωνών θα το βρίσκουμε συνεχώς μπροστά μας και το θάνατο τριών παλικαριών, λόγω χώρου για ένα τόσο σοβαρό θέμα, ούτε για τη διευκόλυνση των φονιάδων του ΝΑΤΟ κατά της Σερβίας. Οι Σέρβοι έχουν επίσης λόγο να γιορτάζουν μαζί μας. Ένα κάθαρμα λιγότερο.

Αγαπητό ΚΚΕ, με χάλασε το «συλλυπητήρια», αλλά δε θα πιαστώ από μια λέξη, αφού ξέρω πως αντισταθήκαμε στην πολιτική του Σημίτη, κι ακόμα παλεύουμε. Ξέρω επίσης πως ο Σημίτης δεν είναι ο μόνος διεφθαρμένος και δεν αλλάζει η πολιτική. Αλλά αισθάνομαι μεγάλη χαρά και ανακούφιση. Μαζί μου αισθάνονται το ίδιο εκατομμύρια άλλοι. Τι να κάνουμε; Αφού χαιρόμαστε, ας γλεντήσουμε το θάνατο ενός τέρατος, κι ας προσπαθήσουμε να μην κάνουν κακό τα υπόλοιπα σαν αυτό.