Πηγή: Γιώργος Παυλόπουλος – “Πριν”
Aυτό είναι το μοναδικό καινούργιο που μάθαμε από την έκτακτη – και εμφανώς πανικόβλητη, παρά το θλιμμένο ύφος του – συνέντευξη του πρωθυπουργού σε τηλεοπτικό σταθμό: Για τη δήλωση που έκανε λίγο μετά το έγκλημα στα Τέμπη, διαβεβαιώνοντας ότι η εμπορική αμαξοστοιχία δεν μετέφερε κανενός είδους ύποπτο και παράνομο φορτίο που να προκάλεσε την έκρηξη και τον θάνατο δεκάδων ανθρώπων, ευθύνονται οι πληροφορίες που είχε πάρει τότε από την Hellenic Train και την Πυροσβεστική.
Η μπάλα στην εξέδρα, λοιπόν, από τον Κυριάκο Μητσοτάκη, σε μια προσπάθεια να μην φάνε ο ίδιος και η κυβέρνησή του και άλλα πολιτικά «γκολ» από τον λαό που σηκώνει κεφάλι και αρνείται την κοροϊδία, την προπαγάνδα και τη λοβοτομή. Φταίνε οι άλλοι και εγώ θα τους τιμωρήσω, εάν υπάρξουν «αδιάσειστα στοιχεία» και το ζητήσει η δικαιοσύνη. Και φυσικά, δεν πρόκειται να παραιτηθώ, όπως έκανε ο πρωθυπουργός της γειτονικής Σερβίας, για το έγκλημα στον σιδηροδρομικό σταθμό του Νόβι Σαντ – γιατί εκεί, όπως μας είπε, «υπάρχουν και άλλα προβλήματα», ενώ εδώ προφανώς όλοι είναι ευτυχείς με την κυβέρνηση της ΝΔ.
Ποιοι είναι, όμως, οι «άλλοι»; Μήπως η εταιρεία στην οποία έχει ξεπουληθεί ο ελληνικός σιδηρόδρομος, υπηρετώντας το δόγμα της ΕΕ και την ιδεολογία του Μητσοτάκη; Μήπως η Πυροσβεστική που, όπως και οι άλλοι κρατικοί μηχανισμοί, δρουν όπως τους προστάζουν από την εκάστοτε κυβέρνηση; Ή μήπως η νυν αντιπολίτευση, που επιχείρησε τα ίδια κόλπα μετά το έγκλημα στο Μάτι και καταγγέλθηκε από τους σημερινούς κυβερνώντες για συγκάλυψη;
Οι εκατοντάδες χιλιάδες λαού που πλημμύρισαν την Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη και όλες σχεδόν τις πόλεις την Κυριακή και θα το ξανακάνουν σύντομα δεν θα τον πάρουν στα σοβαρά. Ούτε οι οικογένειες και οι φίλοι των νεκρών. Η απάντηση θα δοθεί και η δικαιοσύνη θα αποδοθεί εκεί που πρέπει – στους δρόμους.
Και μια «υποσημείωση»: Οι σκληρές και επιθετικές ερωτήσεις που έκανε στον Μητσοτάκη ένας δημοσιογράφος που συνήθως τον «χαϊδεύει» μαρτυρά πολλά για τη στάση της αστικής τάξης απέναντί του. Ο δρόμος στενεύει…
Υπάρχουν δεκαετίες στις οποίες τίποτα δεν συμβαίνει και υπάρχουν εβδομάδες στις οποίες συμβαίνουν δεκαετίες.
ΛΕΝΙΝ
“ΔΕΝ ΕΧΩ ΟΞΥΓΟΝΟ” : Με αυτό το σύνθημα – μήνυμα λαϊκής οργής εκατοντάδες χιλιάδες λαού πλημμύρισαν τις πόλεις για να διαμαρτυρηθούν για την συγκάλυψη του εγκλήματος των Τεμπών, ότι δεν ξεχνάμε και να πληρώσουν οι ένοχοι… Μάλιστα μετά από δύο χρόνια το λαϊκό “αίσθημα και ένστικτο” παραμένει ανθρώπινο με κοινωνικά κριτήρια απέναντι σε μια αντιλαϊκή πολιτική της ΝΔ που πλήττει την ζωή της κοινωνικής πλειοψηφίας.
Όλοι και όλες που κατεβήκαμε μαζικά στους δρόμους καταγγέλλοντας μια κυβέρνηση που δεν μας αφήνει να αναπνεύσουμε από την ακρίβεια – αισχροκέρδεια, την εργασιακή ζούγκλα, την διάλυση της υγείας – εκπαίδευσης, την καταστολή και ποινικοποίηση των αγώνων κ.α. είχε ως αποτέλεσμα να καθορίσει την ατζέντα στην πολιτική ζωή με πολλαπλούς αποδέκτες (κυβέρνηση, αντιπολίτευση, ΜΜΕ, κοινή γνώμη…).
Η κοινωνική αντιπολίτευση (συγγενείς θυμάτων, Μάγγος, παλιότερα μάνα Φύσσα…) ακουμπάει το λαϊκό ακροατήριο και μάλιστα το κινητοποιεί όταν ο λαός έχει στρέψει την πλάτη των οργανωμένων δυνάμεων της κοινωνίας (κόμματα, συνδικάτα, ΜΚΟ…). Όμως αυτός ο λαός όταν του δίνεται η “ευκαιρία” (που δεν θέλει να τον καπελώσουν…) γίνεται ο πρωταγωνιστής των εξελίξεων αλλά χρειάζεται και απαιτεί και λύσεις στα προβλήματα του…
Οι μεγαλειώδες κινητοποιήσεις έσυραν κυβέρνηση και αντιπολίτευση. Ανάγκασαν τον Μητσοτάκη να τρέξει να δώσει συνέντευξη, τον ΣΥΡΙΖΑ και ΚΚΕ να τον καλέσουν άρον – άρον στην Βουλή να απολογηθεί…
Μπορούμε να πούμε το λαϊκό ξέσπασμα είναι μια ΤΟΜΗ.
Ο Μητσοτάκης στην συνέντευξη “όλους τους έδωσε” κρατώντας όμως την καρέκλα του. Θετικό που ο Φάμελλος τον κάλεσε να ακολουθήσει τον πρόεδρο της Σερβίας (μάλιστα πιο αριστερά ακόμα και από οργανώσεις της λεγόμενης επαναστατικής αριστεράς…).
Και τώρα ;
Στις 28 Φλεβάρη κλείνουν δύο χρόνια από το έγκλημα των Τεμπών, θα πάμε από τι φαίνεται στην επικαιρότητα του θέματος μέχρι τότε.
Η Αριστερά πρέπει να περιμένει τα οικονομικά συμφέροντα να θέλουν να “ξηλώνουν” σιγά – σιγά τον Μητσοτάκη (μετά την συνέντευξη…) άρα χρειάζεται πρόταση κυβερνητικής εξουσίας (σύντροφοι δεν υπάρχουν σοβιέτ…), κυβέρνηση υπεράσπιση των εργατικών συμφερόντων (ευθύνη του ΚΚΕ που δεν διαδραματίζει τέτοιο ρόλο… όσο και δυνάμεων της “επαναστατικής” αριστεράς που χρόνια παλεύει μόνο για αξιόπιστο πόλο της…). Σε αυτή την πολιτική και κοινωνική πραγματικότητα βλέπουμε θετικά το πως κινείται ο “νέος” ΣΥΡΙΖΑ…
Βέβαια, ο δρόμος όπως καθόρισε τις εξελίξεις, μπορεί να πάει και παρακάτω. Καθήκον να κηρυχθεί Πανεργατική Απεργία στις 28 Φλεβάρη (οι σιδηροδρομικοί ήδη κήρυξαν, το ΠΑΜΕ θα κηρύξει και αυτό…) πιστεύουμε από την πίεση των από κάτω θα αποφασίσει τόσο η ΓΣΕΕ όσο και η ΑΔΕΔΥ…
Οι απεργίες θέλουν προετοιμασία, οργάνωση, ηγεσία, σχέδιο και στόχους για να έχουν αποτέλεσμα…
Στόχος της πρωτοπορίας πρέπει να είναι : ΚΑΤΩ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΗΣ ΝΔ – ΕΝΙΑΙΟ ΜΕΤΩΠΟ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΓΙΑ ΜΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑΣ…