Γράφει ο mitsos175
Δυο μαφιόζοι συζητούν μεταξύ τους.
«Βρε Συμφορά, το βρήκαν το παλικάρι. Δεν ανησυχείς καθόλου;»
«- Για ποιο πράγμα; Αυτό ήθελε και τ’ αφεντικό. Να τον βρουν, να δουν όλοι τι γίνεται άμα τα βάζεις με τη μαφία».
«- Μήπως αφήσαμε στοιχεία;»
«- Ακατοίκητε, αυτή η δουλειά δεν ήταν σαν τις συνηθισμένες. Εδώ είχαμε μεγάλη βοήθεια».
«- Από ποιους; Δεν ήταν κανείς άλλος».
«- Αλήθεια; Πρώτα οι ΑΡΔ. Έδειξαν σε όλους το μήνυμα που ήταν “Κοίτα τον εαυτούλη σου και τα παιδιά σου, κι άσε τους άλλους και τα παιδιά τους”. Είδες τον πόνο των συγγενών; Τον είδαν όλοι. Οπότε, αν υπάρχει έντιμος που θέλει να τα βάλει με τη μαφία που κυβερνά, θα το σκεφτεί διπλά.
Έπειτα οι μπάτσοι. Τόσες μέρες δεν έκαναν τίποτα, ούτε βρήκαν τίποτα. Καλά παιδιά, υπάκουα.
Μετά οι δικαστές. Ιατροδικαστές και άλλοι. Θα πουν “δεν ήταν έγκλημα!”».
«- Και τι ήταν ρε Συμφορά;»
« – Σύμπτωση! Ατύχημα! Η κακιά η ώρα! Κι όποιος πει κάτι άλλο, είναι “ψέκι”, “συνωμότης’ και τα ρέστα».
« – Ναι, αλλά οι δικοί του, δε το ’φαγαν»
«- Άκου πως έχουν τα πράγματα: Δεν έχει σημασία πόσοι πιστεύουν και πόσοι όχι, εφόσον δεν κάνουν τίποτα για να αλλάξουν τα καθάρματα που είναι στα πόστα. Σημασία έχει τι θα πει ο κατής, ο μπάτσος, ο κηφήνας ο πολιτικός. Από πίσω ένας στρατός κομματόσκυλων θα επαναλάβει το παραμύθι μέχρι να σβήσει ο ήλιος. Άλλος ένας στρατός θα σβήσει τυχόν ίχνη και στοιχεία. Άστο λοιπόν».
«- Πόσα ξέρεις ρε Συμφορά. Να ρωτήσω όμως ένα τελευταίο;»
«- Ρίχτο».
« – Αν ο κόσμος αποφασίσει να τους διώξει όλους αυτούς…»
« – Τότε θα έχουμε Επανάσταση. Αλλά αυτό αργεί. Γιατί; Γιατί η μαφία που κυβερνά φροντίζει να έχει το μπάτσο, το δικαστή, τον ΑΡΔ, τον παρακρατικό… Φροντίζει να έχει το στρατό της έτοιμο. Κι ο κόσμος μπορεί να συμφωνεί σε ένα, αλλά στα άλλα είναι διασπασμένος. Φροντίζουν γι’ αυτό τα άλλα δεκανίκια που λέγονται πολιτικοί και κάνουν δήθεν αντιπολίτευση. Άντε, πάμε τώρα για κάνα ποτό. Θέλω να ξεχάσω…»
0 Comments