Του Γ.Γ
Σε μια καταθλιπτική εποχή που το μειδίαμα το έχουμε ανάγκη, πρέπει να νιώθουμε υποχρέωση που κάποια αναγνωρίσιμα πρόσωπα μας το χαρίζουν απλόχερα γνωστοποιώντας μας τις “ζωντανές” επαφές που έχουν με τους θαμώνες των επουρανίων.
Και φυσικά δεν αναφερόμαστε στα όσα μας περιγράφουν οι παπάδες και έχουν σχέση με την συντήρηση των “εργαλείων” τους.
Εναυσμα μας γι΄αυτή την ανάρτηση κάποια σημερινά πρωτοσέλιδα φυλλάδων που κάνουν αναφορά στο “θαύμα” που βίωσε κάποια Μενούνος. Αγνοούσαμε την παρουσία της “κυρίας”. Πρέπει όμως να είναι πολύ θρησκευόμενη γυναίκα. Τέτοια φλασιά που πήρε μας έφερε στην μνήμη τον ρεμπέτη Σταύρο Παγιουμτζή που πιθανόν στην βαθιά μαστούρα του, έγραφε τους στίχους:
Χτυπώ νεκροί κι ανοίξτε μου, / να μπω για να σκουπίσω / τον τόπο τον παντοτινό / όπου θα κατοικήσω.
Πολύ εμπνευσμένο το ποίημα!!!
ΑΓΙΟΓΔΥΤΕΣ!! Αγύρτες και χριστέμποροι κοκκαλοπωλητάδες,/σκαρφίζονται όσα βάνει ο νους και κονομούν παράδες!/Αδίστακτοι κι αρπακτικά με ράσα κι αγιαστούρες,/ πουλάνε ψευτοθάματα, κάθε λογής σαβούρες!!/ Δουλεύουνε ψιλό γαζί το “ποίμνιον” το δόλιο,/ το σέρνουν σαν νευρόσπαστο, και δεν χωράει κι … εμβόλιο!!!/ Χάος στου κάθε φουκαρά -και σκότος- στο κεφάλι/ κι έτσι οι αγιογδύτες στήνουνε “δουλειές” με το τσουβαλι…/ Του κάθε “άγιου” κόκκαλα, κεφάλια, χέρια, πόδια/ κυκλοφορούν στο …πολλαπλούν και παγιδεύουν …”βόδια”!/Πέφτουν τα φράγκα τους βροχή στους δίσκους, στα παγκάρια/ κι ο κάθε …εκθέτης – πωλητής μαζεύει …διακοσάρια,/ (“τούβλα” πεντακοσάρικα, χιλιάρικα “ντουβάρια”!!)/ Κι ακολουθεί και κήρυγμα-πίσσα σκοτάδι απαίσιο:/ ανορθολογισμός στο φουλ και φασισμός το… πλαίσιο!!!/ Χρόνους πολλούς, καιρούς πικρούς βαστάνε αυτά τα χάλια,/ μιας κι “υψηλά στηρίγματα” στηρίζουν τα “τσακάλια”…/ Όπως το λέν και τα ρητά, “το χέρι νίβει τ’ άλλο /κι από κοινού το πρόσωπο” -(το καθεστώς, ποιον άλλο;)…/Αμάθεια κι εκμετάλλευση, άγνοια βαθιά, εξουσία,/ τρέφουν τον καπιταλισμό, μα και την “εκκλησία”./ Τρέφουν τους αγιογδύταρους, παχαίνουν χριστεμπόρους,/πληθαίνουν “θαματοποιούς” κι άλλους …μαγαζατόρους!/Και μιας και δεύτερη φορά Χριστός με το φραγγέλιο/ δεν πρόκειται να ξαναρθεί -κι ας γράφει το Βαγγέλιο,/ η κάθαρση απ’ την κοπριά, στους “σταύλους του Αυγεία”/σε σένα, Προλετάριε, ανήκει! Κι η …υγεία,/ διασφαλίζεται σαφώς, κι ως λέμε “πέρα ως πέρα”,/ μονάχα η Επανάσταση σαν θάψει τη χολέρα!!!