Το βίντεο με τις δηλώσεις του ακροδεξιού υπουργού Οικονομικών του Ισραήλ, Μπετζαλέλ Σμότριτς, -που παραθέτουμε παρακάτω- δεν είναι μια ακόμη ακραία τοποθέτηση ενός φανατικού. Είναι η ωμή αποκάλυψη μιας πολιτικής που πρώτα διαγράφει έναν λαό από την Ιστορία και μετά επιχειρεί να τον διαγράψει από τη γη του.

Στο Παρίσι, χωρίς καν να μπει στον κόπο να κρύψει τον κυνισμό του, ο Σμότριτς δήλωσε ότι «δεν υπάρχει παλαιστινιακός λαός», χαρακτηρίζοντας την παλαιστινιακή ταυτότητα «εφεύρεση του τελευταίου αιώνα». Και σαν να μην έφτανε αυτό, αυτοανακηρύχθηκε σε «πραγματικό Παλαιστίνιο», επικαλούμενος το γνωστό αποικιοκρατικό παραμύθι περί «εκλεκτού λαού» που φέρνει «φως και ηθική».

Μόνο που πίσω από τα μεγάλα λόγια περί «ηθικής» υπάρχει μια πολύ συγκεκριμένη πολιτική: κατοχή, εποικισμός, εκτοπισμός και εξόντωση. Αν ένας λαός «δεν υπάρχει», τότε όλα επιτρέπονται Αυτή είναι η ουσία της αποανθρωποποίησης.

Πρώτα αρνείσαι την ύπαρξη του λαού. Μετά αρνείσαι την Ιστορία του, την πατρίδα του, τα δικαιώματά του. Και στο τέλος παρουσιάζεις την εξόντωσή του ως «ασφάλεια» και τον εκτοπισμό του ως «αναπόφευκτη λύση».

Η περίφημη θεωρία της «άδειας γης» επιστρέφει με καινούργια περιτυλίγματα, ενώ η Γάζα μετατρέπεται σε τόπο μαζικής καταστροφής και η Δυτική Όχθη σε εργαστήριο εποικισμού και εκτοπισμού. Και πίσω από τον Σμότριτς δεν υπάρχει μόνο η προσωπική του ιδεολογική παράνοια. Υπάρχει το όραμα του «Μεγάλου Ισραήλ», το οποίο ο ίδιος επέλεξε να έχει ως φόντο στην ομιλία του. Ένας χάρτης που δεν περιορίζεται στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη, αλλά φτάνει μέχρι και την επικράτεια της Ιορδανίας.

Η αποικιοκρατία, λοιπόν, δεν ντρέπεται πια να δείχνει τον χάρτη της.

Και η Ελλάδα;

Εδώ βρίσκεται το άλλο μισό της ντροπής.

Γιατί ο άνθρωπος που μιλά για έναν λαό σαν να μην υπάρχει είναι ταυτόχρονα υπουργός μιας χώρας με την οποία η κυβέρνηση Μητσοτάκη χτίζει όλο και στενότερους στρατιωτικούς, οικονομικούς και γεωπολιτικούς δεσμούς. Η Αθήνα επιλέγει να βλέπει στο Τελ Αβίβ έναν «στρατηγικό εταίρο». Να αγοράζει όπλα και στρατιωτική τεχνολογία. Να ενισχύει τις μπίζνες της πολεμικής βιομηχανίας. Να παρέχει πολιτική και διπλωματική κάλυψη.

Και την ίδια ώρα, όταν οι Ισραηλινοί υπουργοί ξεστομίζουν ανοιχτά την ιδεολογία που βρίσκεται πίσω από την κατοχή και τον εκτοπισμό, η ελληνική κυβέρνηση κοιτάζει αλλού.

Δεν είναι «ουδετερότητα». Είναι συνενοχή με γραβάτα και διπλωματικό λεξιλόγιο.

Το ελληνικό αστικό κράτος δεν έχει κανένα πρόβλημα να συνεργάζεται με τους πιο αντιδραστικούς κύκλους του ισραηλινού καθεστώτος, αρκεί να υπηρετούνται τα συμφέροντα του ελληνικού κεφαλαίου και οι ευρωατλαντικοί σχεδιασμοί στην Ανατολική Μεσόγειο.

Το πραγματικό σκάνδαλο είναι η κανονικοποίηση της βαρβαρότητας

Ο Σμότριτς απλώς είπε φωναχτά αυτό που η κατοχή προσπαθεί να παρουσιάσει με πιο «πολιτισμένη» γλώσσα. Και η ελληνική κυβέρνηση, αντί να απαιτήσει άμεσο τερματισμό της σφαγής και ουσιαστικές κυρώσεις, επιμένει να βαφτίζει την ισραηλινή βαρβαρότητα «δικαίωμα στην αυτοάμυνα».

Πόσο ακόμη θα βαφτίζεται η κατοχή «ασφάλεια»; Πόσο ακόμη ο εκτοπισμός «λύση»; Πόσο ακόμη η σφαγή «αυτοάμυνα»;

Όταν ένας υπουργός δηλώνει ότι ένας ολόκληρος λαός δεν υπάρχει, δεν έχουμε μπροστά μας μια απλή «πρόκληση». Έχουμε την πιο ωμή έκφραση μιας ιδεολογίας που θέλει να κάνει τον Παλαιστίνιο αόρατο, χωρίς πατρίδα, χωρίς Ιστορία και τελικά χωρίς δικαιώματα. Και απέναντι σε αυτή τη βαρβαρότητα, η σιωπή δεν είναι ουδετερότητα. Είναι επιλογή.

Λευτεριά στην Παλαιστίνη!

Να σπάσει τώρα ο άξονας συνενοχής Ελλάδας–Ισραήλ!