Δεν έχει προηγούμενο αυτό που εκτυλίχθηκε στο νησί της Ρόδου – αν και στην Ελλάδα των Μνημονίων, της διαρκούς επιτήρησης και της εθνικής μειοδοσίας, ίσως τίποτα πια δεν μας εκπλήσσει.
Καταστολή, προσαγωγές, συλλήψεις και τελικά… γιορτές και πανηγύρια. Όχι από τους κατοίκους, όχι από το κίνημα. Από τους επιβάτες του κρουαζιερόπλοιου Crown Iris, οι οποίοι αποβιβάστηκαν στη Ρόδο σαν σε προτεκτοράτο τουριστικής αποικίας, άπλωσαν την τεράστια σημαία της χώρας τους και χόρεψαν με θράσος μπροστά από το πλοίο τους, μέσα σε μια ατμόσφαιρα που θύμιζε εορτασμό κατάκτησης – και όχι διακοπών.
Και τι έκανε το επίσημο ελληνικό κράτος; Μα φυσικά, τον ρόλο που του ταιριάζει εδώ και δεκαετίες: του σερβιτόρου των ξένων «επενδυτών», του θυρωρού των τουριστικών μονοπωλίων, του αχθοφόρου της υποτέλειας. Με τη βοήθεια της ΕΛ.ΑΣ., φρόντισε να «καθαρίσει» το τοπίο για τους ευαίσθητους επισκέπτες – να μη δουν διαμαρτυρίες, πανό, φωνές, οργή. Να δουν μόνο παραλία, ήλιο και την αλαφιασμένη ευγένεια των ντόπιων που υποφέρουν σιωπηλά.
Η εικόνα ήταν ξεκάθαρη: μια χώρα που σιωπά, καταστέλλει τους δικούς της ανθρώπους για να χαριεντιστεί με τους εκάστοτε ισχυρούς. Δεν έχει σημασία αν οι επιβάτες ήταν απλοί τουρίστες ή αν εκπροσωπούν κάτι ευρύτερο – το σύμβολο ήταν εκεί: η τεράστια σημαία, το πλοίο, ο χορός, και πίσω τους μια Ελλάδα γονατισμένη.
Αυτό είναι το μοντέλο τουρισμού που μας επιβάλλεται: κέρδη για τους λίγους, φτώχεια και εξευτελισμός για τους πολλούς. Με ΜΑΤ, με καταστολή, με φίμωση κάθε αντίστασης. Γιατί στην Ελλάδα του 2025 δεν έχουμε τουρισμό – έχουμε κατοχή με leasing, εθνική αξιοπρέπεια στο σφυρί και ένα κράτος που παίζει τον ρόλο του μετρ σε ακριβό ξενοδοχείο: πάντα σκυφτός, πάντα πρόθυμος, πάντα ταπεινωμένος.
Αν αυτό είναι το μέλλον που μας ετοιμάζουν, ας φροντίσουμε να το κάνουμε παρελθόν. Γιατί η Ρόδος – και κάθε γωνιά αυτής της χώρας – δεν είναι τσιφλίκι κανενός τουρίστα, ούτε σκηνικό για χορούς πάνω σε αποκαΐδια αξιοπρέπειας.
0 Comments