Είναι πραγματικά ειρωνικό –και τραγικό συνάμα– το πώς η Ιστορία παίζει παιχνίδια με τους τόπους και τους ανθρώπους. Η Αμοργός, αυτό το πανέμορφο αλλά και απομονωμένο νησί των Κυκλάδων, που κάποτε επιλέχθηκε από το καθεστώς Μεταξά και αργότερα από το μετεμφυλιακό κράτος ως τόπος εξορίας αγωνιστών, σήμερα βρίσκεται ξανά στο προσκήνιο για τον ίδιο λόγο: την καταστολή της ελεύθερης φωνής.

Αυτή τη φορά, δεν είναι η αστυνομία του Μανιαδάκη ή οι παρακρατικοί μηχανισμοί που κυνηγούν τους «ανυπότακτους». Είναι ο ίδιος ο Δήμος Αμοργού που με μια απόφαση της πλειοψηφίας του Δημοτικού Συμβουλίου επιχειρεί να στραφεί δικαστικά ενάντια στον Ιάσονα Αποστολόπουλο, γνωστό ακτιβιστή και διασώστη προσφύγων, με αφορμή ανάρτησή του στα κοινωνικά δίκτυα.

Η απόφαση αυτή, όπως διατυπώνεται στην περίφημη συνεδρίαση με θέμα:
«Κατάθεση και υποβολή προς τον/την εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Νάξου και ενώπιον του Α.Σ. Αμοργού “Ανακοίνωσης και αποδεικτικού υλικού” για τη συσχέτιση του με ποινική δικογραφία»,
αποτελεί μνημείο γραφειοκρατικής γελοιότητας και πολιτικού αυταρχισμού.

Η σιωπή για την Παλαιστίνη, η επίθεση στον Αποστολόπουλο

Όπως τόνισε η δημοτική σύμβουλος της αντιπολίτευσης Ελευθερία Ψυχογιού, πολλοί Δήμοι σε όλη την Ελλάδα πήραν θέση με ψηφίσματα καταδίκης για τη γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού. Η Δημοτική Αρχή της Αμοργού όμως σιώπησε επιδεικτικά. Κι όχι μόνο αυτό: επέλεξε να ξοδέψει πολιτική ενέργεια και χρόνο στο να στοχοποιήσει έναν άνθρωπο που έχει αφιερώσει τη ζωή του στη διάσωση προσφύγων στο Αιγαίο.

Η Ψυχογιού καταψήφισε την απόφαση και μίλησε ξεκάθαρα: «ΟΧΙ, διότι ο Δήμαρχος Αμοργού με την εισήγησή του σκοπίμως προσπαθεί να πλήξει τον κο Ιάσωνα Αποστολόπουλο ενώ δεν προκύπτει αδίκημα.»

Οι πραγματικές «προκλήσεις»

Κανονικά, στον Εισαγγελέα, όπως τόνισε η ίδια, δεν θα έπρεπε να σταλεί ο Αποστολόπουλος, αλλά το ίδιο το βίντεο της 12ης συνεδρίασης του Δημοτικού Συμβουλίου:
– Όπου ο δήμαρχος στοχοποιεί εργαζομένους και επιχειρήσεις.
– Όπου μιλάει για «εθελοντές» που θα επιβάλλουν την τάξη, πράξη που συνιστά αντιποίηση αρχής.
– Όπου ο αντιδήμαρχος, με ρητορική «παλιών και άγριων», αφήνει να εννοηθεί πως «τα λύνουμε αλλιώς», υπονοώντας απειλές βίας.

Αν κάτι διαταράσσει την κοινωνική ειρήνη, δεν είναι μια ανάρτηση ακτιβιστή στα social media. Είναι αυτή η λογική του τραμπουκισμού, του «νόμου της ζούγκλας», που καλλιεργείται από θεσμικά χείλη.

Από τα ξερονήσια στο σήμερα

Η Αμοργός φιλοξένησε εξόριστους κομμουνιστές και δημοκρατικούς αγωνιστές σε σκοτεινές εποχές, επειδή ήταν δύσκολη η διαφυγή. Σήμερα, το ίδιο νησί δείχνει να «φιλοξενεί» ξανά τον αυταρχισμό – όχι με στρατόπεδα εξορίας, αλλά με αποφάσεις Δημοτικών Συμβουλίων που στοχοποιούν ανθρώπους επειδή μιλάνε, επειδή καταγγέλλουν, επειδή υπερασπίζονται ζωές.