Πηγή: Μαρία Καρυστιανού – “Χ”
Ο κ. Παπανίκος, εδώ αγκαλιά με τον ποινικά υπόλογο για παιδεραστία Μίχο, έκανε το λάθος να «παίξει» με τις τελευταίες λέξεις που ακούσαμε ως κατάθεση ψυχής που εκπνέει, λίγο πριν το τέλος!!!
Το «δεν έχω οξυγόνο» δεν είναι ατάκα. Είναι τα λόγια που έσκισαν την ψυχή μας όταν τα ακούσαμε ζωντανά και αποτελούν έκτοτε ιερό μήνυμα για τον αγώνα μας προς την δικαίωση. Η κατάχρηση τους, και της ιερότητας που πρεσβεύουν, είναι καταφανής ύβρις!
Αυτά λοιπόν τα τελευταία πριν τον θάνατο λόγια όχι μόνο δεν ακούμπησαν τον κ. Παπανίκο αλλά «έπαιξε» πάνω σε αυτά για να μιλήσει ως αδαής περί του επιστημονικού αντικειμένου για την ύπαρξη ξυλολίου. Δηλαδή περί του ερωτήματος για το οποίο ήδη έχουν απαντήσει ως ειδικοί (έστω και ελλιπώς) το Γενικό Χημείο του Κράτους, αλλά και ακόμη πιο πανηγυρικά ο ΕΟΔΑΣΑΑΜ, με τη συμμετοχή εκπροσώπου του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Σιδηροδρόμων (ERA).
Τα λόγια είναι λίγα για να περιγράψουν την έκπτωση αξιών που ζούμε σε κάθε επίπεδο και με πάσα μορφή. Ελπίζω να είναι αυτός ο πάτος, διότι δεν ξέρω πόσα άλλα έκτροπα μπορεί να αντέξει η ελληνική κοινωνία.
…δεν έχει πάτο…ούτε πρόκειται να έχει πάτο…γιατί εδώ και πάρα πολλά χρόνια έχει πάψει να είναι κοινωνία…ένα σύνολο ατόμων είναι…στα οποία ζει και βασιλεύει αυτό που γράφουν πολύ σοφά οι αναρχικοί στους τοίχους: “Εις οιωνός άριστος, αμύνεσθαι περί πάρτης…” Δυστυχώς οι “Πλακιάδες” είναι εκατομμύρια…