Η Γαλλία βυθίζεται σε νέες αναταράξεις μόλις λίγες ημέρες μετά την πτώση της κυβέρνησης του Γάλλου πρωθυπουργού Φρανσουά Μπαϊρού. Ο Μπαϊρού έχασε με συντριπτική πλειοψηφία την ψήφο εμπιστοσύνης στη Βουλή, επιβεβαιώνοντας ότι η πολιτική πόλωση δεν είναι πλέον πολιτική: είναι εθνική κρίση.

Αυτό σε μεγάλο βαθμό ήταν αναμενόμενο από τη στιγμή που ο απερχόμενος Γάλλος πρωθυπουργός επέλεξε να περάσει αυτόν τον προϋπολογισμό, με σκληρό πρόγραμμα λιτότητας, ύψους περίπου 44-52 δισ. ευρώ, περιλαμβάνοντας κατάργηση δημόσιων εορτών και πάγωμα δαπανών με μια ρητορική που κατηγορούσε τους Γάλλους πολίτες ως περίπου συνυπεύθυνους για την αύξηση του δημοσίου χρέους και τη δημοσιονομική επιδείνωση, σε μια γαλλική εκδοχή του «μαζί τα φάγαμε».

Σήμερα, λοιπόν, η εθνική συνέλευση καταψήφισε την κυβέρνηση Μπαϊρού με 364 ψήφους κατά και μόλις 194 υπέρ.

Από δω και πέρα ο πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν καλείται να διορίσει τέταρτο πρωθυπουργό σε 12 μήνες, προκειμένου να επαναφέρει ηρεμία και σταθερότητα στη διακυβέρνηση.

Η ακροδεξιά της Μαρίν Λεπέν απαιτεί νέα εκλογή, εκτιμώντας ότι το εθνικιστικό κόμμα της θα λάβει ακόμη μεγαλύτερη υποστήριξη. Το μπλοκ του Μακρόν διασπάται, οι αριστερές δυνάμεις (France Unbowed, PS) και η ακροδεξιά σφραγίζουν την αποτυχία συναίνεσης. Η διάλυση του πολιτικού πυρήνα δημιουργεί μια παραλυμένη δημοκρατία.

Πολιτικοί αναλυτές εκτιμούν ότι η Ακροδεξιά θα προσπαθήσει να εκμεταλλευτεί όλη αυτή την κατάσταση και να διευρύνει την επιρροή της ώστε να παρουσιαστεί ως η εναλλακτική λύση. Από την άλλη η Ανυπότακτη Γαλλία βρίσκεται μπροστά σε μια πρόκληση. Θα μπορούσε μέσα από την αποδιάρθρωση του Νέου Λαϊκού Μετώπου να δοκιμάσει να διεκδικήσει να είναι η αριστερή έκφραση της κοινωνικής δυσαρέσκειας και το πραγματικό «αντίπαλο δέος» στην Ακροδεξιάς, αλλά αυτό προϋποθέτει μεγαλύτερη διεύρυνση της επιρροής της. Δεν ήταν τυχαία η πρώτη αντίδραση του Ζαν Λουκ Μελανσόν στην καταψήφιση της κυβέρνησης Μπαϊρού να δηλώσει ότι πρέπει να φύγει και ο Μακρόν.

Η πτώση της κυβέρνησης Μπαϊρού δεν είναι ένα μεμονωμένο γεγονός — είναι ο αποκαλυπτικός καθρέφτης μιας Γαλλίας σε πολιτικό αδιέξοδο. Η πολυδιασπασμένη Βουλή, που ακόμα δεν έχει δημιουργήσει πλειοψηφία, η λιτότητα που απορρίφθηκε, και το κοινό αίσθημα πολιτικής αποσύνθεσης, δημιουργούν ένα τοπίο εκρηκτικό. Ο Μακρόν, χωρίς μονοκομματική στήριξη, βρίσκεται σε τροχιά σύγκρουσης με εσωτερικές και εξωτερικές πιέσεις. Το ερώτημα δεν είναι πια αν θα καταλάβει τη δύναμη — αλλά πότε θα το καταλάβει ο λαός, με τις κινητοποιήσεις να κλιμακώνονται.