Του Γ. Γ.
Υπήρξε μια εποχή που ο τότε Υπουργός των Στρατιωτικών Παναγιώτης Κανελλόπουλος δεν δίσταζε να διακηρύσσει δημόσια, απευθυνόμενος στον αμερικανό στρατηγό Βαν Φλιτ, «στρατηγέ, ιδού ο στρατός σας».
Μια εποχή που οι υπουργοί χτυπούσαν προσοχή στον αμερικανό πρέσβη Πιουριφόι και που τις μυστικές υπηρεσίες διοικούσε ο πράκτορας της CIA Τομ Καραμεσίνης. Λίγο αργότερα, ο πρόεδρος Τζόνσον έλεγε στον τότε πρωθυπουργό Γ. Παπανδρέου «στ’ αρχίδια μου το γαμημένο σύνταγμα σας». Κι αυτός το βούλωνε. Στην συνέχεια μάθαμε ότι ο “εθνάρχης” Καραμανλής εκλιπαρούσε τους Αμερικάνους να κάνουν δικτατορία στην Ελλάδα.
Μιλάμε δηλαδή για το εθελόδουλο αστικό πολιτικό, αυτό που για δεκαετίες μιλούσε για “ξενοκίνητους κομμουνιστές”
Σε βαθιά γεράματα -σχεδόν 100 χρονών- πέθανε σαν σήμερα, στις 23 Σεπτέμβρη 1992 ο Αμερικανός εγκληματίας πολέμου Τζέιμς Βαν Φλιτ. Ηταν ένας από τους στυλοβάτες -με εντολή της κυβέρνησης των ΗΠΑ φυσικά- του αστικού καθεστώτος της Ελλάδας, όταν αυτό κινδύνευσε θανάσιμα από τον ηρωικό αγώνα του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδα.
Μαζί με άλλους 250 Αμερικανούς συμβούλους κάθε είδους, συνέβαλε τα μέγιστα για να καμφθεί η ψυχή και το φρόνημα των ανταρτών του ΔΣΕ, από την υλική υπεροχή του λεγόμενου “Εθνικού Στρατού”
Ο παρακάτω διάλογος που ακούμε, αν και είναι από κινηματογραφική ταινία, ισχύει σχεδόν απόλυτα.
Ο Βαν Φλιτ μαζί με την κουστωδία του έφτασε στην Ελλάδα στις 24 Φλεβάρη του 1948 πάνω στην κορύφωση του εμφυλίου πολέμου, τότε που ο λεγόμενος “Εθνικός Στρατός” έχανε την μια μάχη μετά την άλλη.
Αντιγράφουμε από δημοσίευμα του “Βήματος“:
… Το αντίπαλο στρατόπεδο έβλεπε με ανησυχία που άγγιζε τα όρια του πανικού αυτές τις εξελίξεις και τις συνεχιζόμενες επιτυχίες των ανταρτών, οι οποίοι, με τον καιρό, δεν περιόριζαν πλέον τη δράση τους στην ύπαιθρο αλλά έφτασαν να απειλούν ακόμη και μεγάλες πόλεις, μερικές από τις οποίες κατελάμβαναν μάλιστα, αν και τις κρατούσαν μόνο για σύντομο χρονικό διάστημα.
Οι κυβερνητικές δυνάμεις δεν επαρκούσαν ούτε αριθμητικά ούτε οργανωτικά για να αντιμετωπίσουν τους αντάρτες και, παρά τις προσπάθειές τους, περιορίζονταν ουσιαστικά σε παθητικό ρόλο. «H πρωτοβουλία έχει περιέλθει εις τους συμμορίτας» σημείωνε ο στρατηγός Δ. Ζαφειρόπουλος.
Την αναδιοργάνωση και την ενίσχυση του εθνικού στρατού ανέλαβαν οι Αμερικανοί μετά τη δήλωση της αγγλικής κυβέρνησης, στις αρχές του 1947, ότι η Αγγλία αδυνατούσε πλέον να συνεχίσει τη βοήθειά της προς την Ελλάδα.
Με το Δόγμα Τρούμαν, από το όνομα του αμερικανού προέδρου Χάρι Τρούμαν, τον Μάρτιο του 1947 οι ΗΠΑ έκαναν γνωστή την πεποίθησή τους ότι στην Ανατολική Μεσόγειο κινδύνευε η ασφάλειά τους, άρα αναγνώριζαν στον εαυτό τους το δικαίωμα να παρέμβουν. Παράλληλα τέθηκε λίγο αργότερα σε εφαρμογή και το Σχέδιο Μάρσαλ, από το όνομα του αμερικανού υπουργού εξωτερικών Τζορτζ Μάρσαλ, για την παροχή οικονομικής βοήθειας προς τις ευρωπαϊκές χώρες.
Εκθεση του στρατηγού Τζέιμς Βαν Φλιτ, αρχηγού της αμερικανικής στρατιωτικής αποστολής στην Ελλάδα, αναφέρει ότι ως τις 30 Σεπτεμβρίου του 1948 της είχε δοθεί βοήθεια ύψους 260 εκατομμυρίων δολαρίων υπό την εξής μορφή: 6 κανονιοφόροι, 143 αεροπλάνα, 7.000 βόμβες, υγειονομικός εξοπλισμός, 10.142 οχήματα, 3.890 όλμοι και πυροβόλα, 97.000 μικρά όπλα, 43.399 ελαστικά, 3.956.629 βλήματα πυροβολικού και βλήματα όλμων, 280.462.392 σφαίρες, 1.450.000 στολές, 185.294.600 συσκευασίες ατομικής τροφής, 8.650 ημίονοι, 50.681 τόνοι ζωοτροφών, 26.364.610 γαλόνια βενζίνη και 4.279 ασύρματοι.
Και δεν είναι μόνο η τεράστια υπεροπλία των κυβερνητικών δυνάμεων. Είναι και το ότι με εντολή του Βαν Φλιτ, για πρώτη φορά στην Ελλάδα δοκιμάστηκαν οι αμερικάνικες βόμβες Ναπάλμ με στόχο μαχητές του ΔΣΕ, που αργότερα χρησιμοποιήθηκαν στον πόλεμο του Βιετνάμ.
Αντιγράφουμε απ’ το ίδιο δημοσίευμα που αναφέραμε:
Ως προς τις δυνάμεις των αντιπάλων οι πληροφορίες των διαφόρων πηγών δεν συμπίπτουν.
Από τη γενική εικόνα ωστόσο προκύπτει με σαφήνεια η διαπίστωση ότι συνολικά οι αντίπαλες δυνάμεις ήταν εξαιρετικά άνισες μεταξύ τους, με συντριπτική την υπεροχή της κυβερνητικής παράταξης όχι μόνο σε αριθμούς αλλά και στην ποιότητα του οπλισμού, ο οποίος αντιπροσώπευε την τελευταία λέξη της σχετικής τεχνολογίας της εποχής.
Ο αριθμός των ανδρών της, όλων των κατηγοριών και των ειδικοτήτων, κυμαινόταν γύρω στις 150.000.
H κυβερνητική παράταξη διέθετε σε αφθονία πεδινό και ορεινό πυροβολικό, όλμους, άρματα μάχης και τεθωρακισμένα, και πάνω απ’ όλα αεροπορία, εκατό περίπου αεροπλάνα, μεταξύ των οποίων, εκτός από τα Spitfire, υπήρχαν και βομβαρδιστικά καθέτου εφορμήσεως Helldiver.
Με την καθοδήγηση των Αμερικανών η αεροπορία χρησιμοποίησε τις βόμβες ναπάλμ, οι οποίες συνέτειναν αποφασιστικά στην έκβαση της αναμέτρησης υπέρ των κυβερνητικών δυνάμεων.
Απέναντι σε αυτή την επιβλητική πολεμική μηχανή ο ΔΣΕ είχε να αντιτάξει λιγότερους από 15.000 μαχητές, άνδρες και γυναίκες, πυροβολικό, ορεινό, αντιαρματικό και αντιαεροπορικό, σε περιορισμένους ωστόσο αριθμούς και με ανεπαρκείς ποσότητες πυρομαχικών, καθώς και όλμους.
Η παρέμβαση όμως του Αμερικάνου φασίστα καραβανά στα εσωτερικά της Ελλάδας δεν περιορίστηκε στο να στηρίξει την αστική εξουσία όταν αυτή κινδύνευε από τον ηρωικό αγώνα στου ΔΣΕ.
Απόστρατος στρατηγός πια, τον Σεπτέμβρη του 1967, έρχεται στην Ελλάδα, συναντιέται με τους επικεφαλής της Απριλιανής χούντας και πιέζει την Ουάσινγκτον να βοηθήσει ακόμα περισσότερο τους συνταγματάρχες – “εθνοσωτήρες”.
Η παρακάτω δήλωση του Τζέιμς Βαν Φλιτ πέρα απ’ ότι έγινε πρωτοσέλιδο σε όλο τον αθηναϊκό Τύπο, χρησιμοποιήθηκε από το στρατιωτικό καθεστώς να αποκτήσει μεγαλύτερα ερείσματα στο στρατιωτικoπολιτικό κατεστημένο της Αμερικής για να ασκήσει παρέμβαση στην τότε κυβέρνηση των ΗΠΑ ώστε να χορηγηθεί ακόμα περισσότερη βοήθεια στο δικτατορικό καθεστώς:
«Η στρατιωτική κυβέρνησις της Ελλάδος έσωσε την Αμερικήν από ένα νέο Βιετνάμ. Δι’ εμέ είναι αδιανόητον ν’ αποστέλλωμεν τα πολύτιμα τέκνα της Αμερικής ανά τον κόσμον διά να πολεμήσουν τον κομμουνισμόν εις την Ασίαν με μεγίστας απωλείας εις αίμα και χρήμα, και εδώ εις την Ελλάδα να παραμένουν αι Ηνωμέναι Πολιτεία σιωπηλαί, ενώ ο νομοταγής ελληνικός στρατός έσωσε την χώραν από τον κομμουνισμόν, χωρίς την συμμετοχήν του εμψύχου αμερικανικού υλικού».
0 Comments