Η λευκή τρομοκρατία που είχε εξαπολύσει το αστικό κράτος με την συνδρομή πάντα παρακρατικών οργανώσεων, αμέσως μετά την συμφωνία της Βάρκιζας, παίρνει νέες διαστάσεις.

Σαν σήμερα 17 Οκτώβρη, πίσω από τις φυλακές του Γεντί Κουλέ στην Θεσσαλονίκη τα εκτελεστικά αποσπάσματα του μοναρχοφασιστικού καθεστώτος αρχίζουν τις δολοφονίες των αγωνιστών που είχαν καταδικαστεί σε θάνατο απ’ το Εκτακτο Στρατοδικείο στη δίκη της Στενής Αυτοάμυνας (ΟΠΛΑ).

Στις ημερομηνίες 17, 21 και 23 Οκτώβρη 1947 συνολικά εκτελούνται 47 αγωνιστές, μόνο στην Θεσσαλονίκη.

Και αυτή η τακτική του κράτους συνεχίστηκε μέχρι το τέλος του εμφυλίου. Για τους ακροδεξιούς αστούς πολιτικούς και το στρατιωτικό κατεστημένο κατεστημένο, δεν αρκούσε το ότι φυλακές, ξερονήσια και στρατόπεδα συγκέντρωσης πλημμύριζαν από αγωνιστές. Ηθελαν αίμα.

Ο βασιλιάς Παύλος, η Φρειδερίκη, ο πρωθυπουργός Σοφούλης, στρατηγοί, πολιτικοί αλλά και ο Αμερικανός στρατηγός Βαν Φλιτ, είχαν επιλέξει να γεμίσουν την Ελλάδα Εκτακτα Στρατοδικεία και εκτελεστικά αποσπάσματα, νιώθοντας θανάσιμο κίνδυνο για την αστική εξουσία, από την δράση του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας.

Για το πόσο έδιναν σημασία στις εκτελέσεις αγωνιστών, με τις οποίες πίστευαν ότι θα ανακόψουν το αγωνιστικό φρόνημα του αγωνιζόμενου λαού φαίνεται και από ένα υπόμνημα που υπέβαλαν στην κυβέρνηση, τον Δεκέμβρη του 1948, οχτώ αντιστράτηγοι του λεγόμενου “Εθνικού Στρατού” με το οποίο ζητούσαν να “Μην αναβάλλετε ούτε μέρα τις θανατικές εκτελέσεις, διότι απηχεί δυσμενώς εις τον μαχόμενον Στρατόν”.