Είναι αρκετές οι περιπτώσεις που μπάτσοι δολοφόνησαν εν ψυχρώ Ρομά -με ευθείες βολές, ούτε στον αέρα ούτε στα λάστιχα, αλλά με ανθρωποκτόνο πρόθεση- συνήθως ανήλικοι ή στα όρια της ανηλικότητας, και όλοι τους άοπλοι.

Ο μπάτσος Δημήτρης Τρίμης σκοτώνει το 1996 με αυτόματο Μ5, τον 45χρονο Τσιγγάνο Τάσο Μουράτη, ο οποίος βρισκόταν ακινητοποιημένος στο έδαφος, μπροστά στα μάτια ενός από τα τρία παιδιά του. Ο Τρίμης, μολονότι του αποδόθηκε κατηγορία για ανθρωποκτονία από πρόθεση, δεν προφυλακίστηκε ούτε για μια μέρα ενώ η υπόθεση του διαιωνιζόταν για χρόνια στις δικαστικές καλένδες και μέχρι σήμερα δεν είναι γνωστό αν του έχει επιβληθεί η παραμικρή ποινή.

Την 1η Απριλίου 1998, ο 29χρονος Ρομ, Άγγελος Τζελάλ, δολοφονείται από μπάτσους στο Παρθένι Θεσσαλονίκης. Μετά από δυο χρόνια με βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Θεσσαλονίκης απαλλάχτηκαν εντελώς από τις σοβαρές κατηγορίες που τους βάραιναν, και μέχρι σήμερα εξακολουθούν τα ‘όργανα της τάξεως» να προσφέρουν τις «υπηρεσίες» τους στο σύστημα. Σημειωτέον ότι σ’ αυτή την περίπτωση ούτε τα ονόματα των μπάτσων-δολοφόνων δόθηκαν στην δημοσιότητα.

Οκτώβρης 2001. Αστυφύλακας της Αμεσης Δράσης πυροβολεί στο κεφάλι και σκοτώνει ακαριαία τον 21χρονο Ρομ, πατέρα τριών ανήλικων παιδιών, Μαρίνο Χριστόπουλο επειδή δεν σταμάτησε σε μπλόκο με το αυτοκίνητό του.

Εδώ μπορείτε να διαβάσετε τα κοινά χαρακτηριστικά στις τελευταίες ανθρωποκτονίες, από μπάτσους των Ρομά, Νίκου Σαμπάνη, Κώστα Φραγκούλη και Χρήστου Μιχαλόπουλου.

Οι δολοφόνοι μπάτσοι ή αθωώθηκαν ή καθάρισαν με αστείες ποινικές ποινές, ή οι υποθέσεις τους σέρνονται στις δικαστικές καλένδες

Η πιο “σοβαρή” ποινή που επιβλήθηκε σ’ αυτούς αφορούσε τον μπάτσο Γιώργο Τυλιανάκη, ο οποίος σαν σήμερα 24 Οκτώβρη το 2001 εκτέλεσε εν ψυχρώ στο Ζεφύρι, τον μεροκαματιάρη 21χρονο Ρομά Μαρίνο Χριστόπουλο.

Ο δολοφονημένος νεολαίος έβγαινε κάθε μέρα με το αυτοκίνητο του, σαν πλανόδιος μανάβης που ήταν να πουλήσει την πραμάτεια του για να ζήσει τον εαυτό του, την γυναίκα του και τα δυο μικρά του παιδάκια. Την μέρα της δολοφονίας του δεν είχε πάει για μεροκάματο. Ηταν σε καλή διάθεση γιατί το μικρό του παιδί που είχε γεννηθεί με πρόβλημα υγείας έβγαινε αποθεραπευμένο από το νοσοκομείο και έχοντας μαζί του στο αυτοκίνητο το μεγαλύτερο τρίχρονο παιδάκι του, είχε πάει να τους αγοράσει γάλα.     

Πέφτει σε αστυνομικό μπλόκο και επειδή δεν είχε δίπλωμα οδήγησης, φοβήθηκε και προσπαθεί να το προσπεράσει. Τότε και σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες που κατέθεσαν στο δικαστήριο, ο μπάτσος βγαίνει στη μέση του δρόμου και κρατώντας το όπλο με τα δυο του χέρια πυροβολεί δυο φορές από πίσω τον Χριστόπουλο. Μια σφαίρα κατέληξε στην πίσω πλευρά του κεφαλιού του νεαρού και πέφτει νεκρός. Κρατική εκτέλεση εν ψυχρώ δηλαδή.

Αμέσως μετά την δολοφονία μπαίνει μπροστά η γνωστή φάμπρικα για να ξεπλυθεί ο δολοφόνος μπάτσος. Τα ΜΜΕ αρχίζουν να δημοσιεύουν “ειδήσεις” για “καταδίωξη και ανταλλαγή πυροβολισμών”, η ανακοίνωση της αστυνομίας λέει ότι «αντιδρώντας ενστικτωδώς, ο αστυφύλακας πυροβόλησε μία φορά με το υπηρεσιακό του όπλο με αποτέλεσμα να τραυματίσει θανάσιμα τον οδηγό», ενώ ο δολοφόνος ισχυρίζεται ότι «παραπάτησε και εκπυρσοκρότησε το όπλο», κάτι που επανέλαβε και στην δίκη που έγινε. 

Το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Αθηνών έκρινε ότι ο μπάτσος πυροβόλησε το θύμα του σε ήρεμη ψυχική κατάσταση και τον παραπέμπει να δικαστεί με την κατηγορία της «ανθρωποκτονίας από πρόθεση». Πρωτόδικα το Μεικτό Ορκωτό Δικαστήριο με μια προκλητική απόφαση για το περί δικαίου αίσθημα του επιβάλει ποινή κάθειρξης 13 χρόνων, με τον δολοφόνο να αφήνεται ελεύθερος μέχρι την δίκη του στο Εφετείο. (Να σημειώσουμε ότι ο μπάτσος δεν παρέμεινε ούτε για μία ημέρα στη φυλακή, καθώς δεν προφυλακίστηκε καν). 

Στο εφετείο η ποινή του μειώνεται κατά 3 χρόνια και τελικά ο δολοφόνος μπάτσος έκανε “διακοπές” στις φυλακές – οι συνάδελφοι τους ανθρωποφύλακες πάντα εξασφαλίζουν ιδιαίτερες συνθήκες κράτησης για τέτοια άτομα – για πέντε χρόνια, και τώρα κυκλοφορεί ελεύθερος.