Στις 9 Δεκέμβρη 1944, στην κορύφωση των Δεκεμβριανών, ο ΕΛΑΣ εξαπολύει επίθεση εναντίον της Σχολής Ευελπίδων, που αποτελεί ισχυρό οχυρό των κυβερνητικών και βρετανικών δυνάμεων.
Σύμφωνα με μεταγενέστερες ιστορικές καταγραφές, μέσα στη Σχολή βρίσκονταν 23 αξιωματικοί και 183 Ευέλπιδες, ενώ οι μάχες διεξάγονταν σώμα με σώμα, όροφο τον όροφο.
Οι 15 Ευέλπιδες που αρνήθηκαν να πολεμήσουν τον λαό
Μέσα σε αυτές τις συνθήκες καταγράφεται ένα συγκλονιστικό περιστατικό, που έρχεται από τον Τύπο της Αντίστασης. Όπως δημοσίευσε η εφημερίδα «Ελεύθερη Ελλάδα» το 1945 και αναδημοσιεύτηκε μεταπολεμικά:
«Δεκαπέντε Ευέλπιδες αρνήθηκαν να πολεμήσουν κατά του λαού. Ο επικεφαλής λοχαγός τούς έστησε μπροστά στα πολυβόλα και τους απείλησε με εκτέλεση. Αρνήθηκαν ξανά και εκτελέστηκαν.»
Η μαρτυρία αυτή έχει διασωθεί και σε σύγχρονες αναδημοσιεύσεις, μεταξύ αυτών και στο alt.gr, καθώς και στον Ριζοσπάστης.
Η σιωπή της «επίσημης» ιστορίας
Το γεγονός των 15 Ευελπίδων απουσιάζει πλήρως από τη στρατιωτική και κρατική ιστοριογραφία, που περιορίζεται στην «ηρωική άμυνα» της Σχολής. Αντίθετα, στον Τύπο της Αντίστασης, η πράξη τους καταγράφεται ως συνειδητή άρνηση συμμετοχής στη σφαγή του λαού.
Η μάχη της Σχολής Ευελπίδων επιβεβαιώνει τον ταξικό χαρακτήρα των Δεκεμβριανών. Και οι 15 εκτελεσμένοι Ευέλπιδες υπενθυμίζουν ότι ακόμη και μέσα στον αστικό στρατό υπήρξαν ρήγματα συνείδησης — που πληρώθηκαν με αίμα.
Η μνήμη τους ανήκει στην πλευρά του λαού.
Δεν υπηρξαν εκτελεσμενοι Ευελπιδες.
http://documentahistory.blogspot.com/2014/06/1944-1.html
διαβαστε την μελετη μου καθως αλλες και αλλες καταγραφες
Και γιατί να πιστέψουμε τους δικούς σου ισχυρισμούς και όχι το κείμενο της που δημοσίευσε η εφημερίδα «Ελεύθερη Ελλάδα» το 1945, πολύ κοντά χρονικά στο επικαλούμενο γεγονός;