Του Γιώργη Γιαννακέλλη
Στην ιστοσελίδα μας μπορείτε να βρείτε ένα αφιέρωμα που υπάρχει για την κατάπτυστη συμφωνία της Βάρκιζας.
Εδώ επίσης μπορείτε να διαβάστε την κάθετη διαφωνία που είχε ο Αρης Βελουχιώτης με αυτή τη συμφωνία.
Διαβάστε ένα δημοσίευμα για το κύμα συλλήψεων και τρομοκρατίας εναντίον των οπαδών του ΕΑΜ και εδώ ένα ιστορικό κείμενο για το πώς φτάσαμε από τη Βάρκιζα στον Εμφύλιο.
Θα σταθώ σε ένα προσωπικό βίωμα . Ο γέρος μου, -τώρα έχει γίνει μεζές στα σκουλήκια-, υπήρξε αντάρτης του ΕΛΑΣ. Κάποια στιγμή, συνελήφθη, δικάστηκε από στρατοδικείο της εποχής σε θάνατο και μετά από 7 χρόνια φυλακές και εξορίες βρέθηκε ελεύθερος υπογράφοντας την γνωστή δήλωση «αποκηρύσσω τον κομμουνισμό και τας παραφυάδας αυτού».
Ηταν πότης ο γέρος μου (Απ’ αυτόν πήρα κι εγώ). Πάντα, λοιπόν, πάνω στην φτιάξη του ήθελε να ακούσει το τραγούδι του Τζουανάκου «Σταλαγματιά, Σταλαγματιά».
Εγώ πιτσιρικάς τότε, ακούγοντας το συγκεκριμένο άσμα είχα υποθέσει ότι στο παρελθόν κάποια αισθηματική σχέση είχε σημαδέψει, τον πατέρα μου.
Πριν κάποια χρόνια όμως, ένα βράδυ κάναμε μια «ζωντανή» μεταμεσονύχτια εκπομπή στο διαδικτυακό μας ραδιοφωνικό σταθμό, εγώ μαζί με τον σύντροφο Βασίλη.
Το θέμα μας ήταν η ήττα του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας, τα όσα επακολούθησαν στα πέτρινα χρόνια μετά τον εμφύλιο πόλεμο και πώς αυτό εκφράστηκε μέσα από τραγούδια δημοκρατικών δημιουργών, οι οποίοι μέσα από αλληγορικούς στίχους προσπάθησαν να τα προβάλουν στο ευρύτερο κοινό.
Εκεί έπαθα ένα ψιλοσόκ όταν σε κάποιο βιβλίο διάβασα ότι το τραγούδι “Σταλαγματιά -σταλαγματιά” γράφτηκε αμέσως μετά τον εμφύλιο.
Κυκλοφόρησε το 1950 και «υιοθετήθηκε» αμέσως από αρκετούς αγωνιστές που θεώρησαν ότι προδόθηκαν από την ηγεσία του ΚΚΕ μετά την συμφωνία της Βάρκιζας.
Τότε κατάλαβα γιατί ήταν το αγαπημένο τραγούδι του πατέρα μου, και έφτιαξα το παρακάτω βίντεο.
Σταλαγματιά, σταλαγματιά
στάζουν τα δάκρυά μου
γιατί προδόθηκαν σκληρά
τα τόσα όνειρά μου.
Προδόθηκα, προδόθηκα
σε ό,τι είχα πιστέψει
τώρα τι άλλο στη ζωή
μπορεί να με μαγέψει.
Σταλαγματιά, σταλαγματιά
στάζει η καρδιά μου αίμα
αχ, στη ζωή με πλάνεψε
το μαγεμένο ψέμα.
Το ΚΚΕ ποτέ δεν πρόδοσε, έδωσε αίμα για την απελευθέρωση και πίστεψε αφελώς ότι ήρθε η στιγμή να αποφασίσει ο ίδιος ο Λαός το πολίτευμα που θα διαλέξει με δημοκρατικές εκλογές την στιγμή που ένα μεγάλο μέρος Λαού ήταν μαζί του. Προδόθηκε ο πατέρας σου και όλοι από αυτούς που καταπάτησαν την συμφωνία και αυτές που προηγήθηκαν από την δεξιά και τον Παπανδρέου
Αναστασία μην γίνεσαι βασιλικότερη του Βασιλέως. Το έχουμε γράψει αλλά να το επαναλάβουμε. Στο «Δοκίμιο Ιστορίας του ΚΚΕ» η Συμφωνία της Βάρκιζας αποτιμάται συνολικά ως αρνητική επιλογή/υποχώρηση του κινήματος, με βασικούς άξονες τους εξής:
Χαρακτηρίζεται ως «απαράδεκτος συμβιβασμός» και «ουσιαστική συνθηκολόγηση» απέναντι στους Βρετανούς και τη ντόπια αντίδραση.
Τονίζεται ότι η ευθύνη για την υπογραφή της συμφωνίας βαραίνει την ηγεσία του ΚΚΕ, καθώς –κατά την εκτίμηση του Δοκιμίου– δεν έπρεπε να παραδοθούν τα όπλα/να διαλυθεί ο ΕΛΑΣ και υπήρχαν δυνατότητες συνέχισης της πάλης (εκτός Αθήνας) αντί για συμφωνία αφοπλισμού.
Η λέξη “προδοσία” στο τραγούδι δεν αναφέρεται σε προδοσία της ηγεσίας του ΚΚΕ-πώς έβγαλες τέτοιο συμπέρασμα;- αλλά σε ματαίωση προσδοκιών. Αυτό είναι ξεκάθαρο και από τους στίχους.