Σεϊτ Αλντογάν
Ανταποκριτής της ημερήσιας εφημερίδας Evrensel

Τις τελευταίες μέρες μια είδηση που προήλθε από το CNN έχει προκαλέσει συζητήσεις αλλά και σύγχυση. Σύμφωνα με πηγές του αμερικανικού δικτύου, οι Κούρδοι εξοπλίζονται εδώ και έναν χρόνο από τη CIA με στόχο το άνοιγμα ενός νέου μετώπου εναντίον του Ιράν.

Οι πληροφορίες που φτάνουν από το ιρανικό Κουρδιστάν και οι εξελίξεις στην περιοχή δείχνουν ότι η είδηση αυτή δεν είναι καθόλου αβάσιμη. Την περίοδο που οι ΗΠΑ συγκέντρωναν στρατιωτικές δυνάμεις γύρω από το Ιράν και τα σενάρια στρατιωτικής επέμβασης πλήθαιναν, πέντε κουρδικές οργανώσεις ανακοίνωσαν τη δημιουργία μιας πολιτικής και στρατιωτικής συμμαχίας.

Η συμμαχία αυτή παρουσιάστηκε με το όνομα «Συμμαχία Πολιτικών Δυνάμεων Ροζχιλάτ» και στη διακήρυξή της αναφέρει ως στόχο τη δημιουργία «ενός εθνικού και δημοκρατικού καθεστώτος στη Ροζχιλάτ με βάση τη βούληση του κουρδικού λαού».

Οι οργανώσεις που συμμετέχουν είναι:
– Κόμμα Ελεύθερης Ζωής Κουρδιστάν (PJAK)
– Ιρανικό Δημοκρατικό Κόμμα Κουρδιστάν (KDP-I)
– Κόμμα Ελευθερίας Κουρδιστάν (PAK)
– Κοινότητα Εργαζομένων Κουρδιστάν (Komala)
– Οργάνωση Αγώνας Ιρανικού Κουρδιστάν (Sazman-i Xebat)

Στη συνέχεια η συμμαχία διευρύνθηκε με τη συμμετοχή της Κοινότητας Επαναστατικών Εργαζομένων Ιρανικού Κουρδιστάν.

Δεν έχουν όμως όλες αυτές οι οργανώσεις την ίδια στάση. Το PJAK έχει δηλώσει ότι δεν επιθυμεί το Ιρανικό Κουρδιστάν να μετατραπεί σε ορμητήριο ξένων δυνάμεων. Αντίθετα, το PAK έχει πάρει ανοιχτά θέση υπέρ των ΗΠΑ και του Ισραήλ.

Το κρίσιμο στοιχείο όμως είναι ο χρόνος που δημιουργήθηκε αυτή η συμμαχία.

Την ίδια περίοδο ο Ντόναλντ Τραμπ είχε τηλεφωνική επικοινωνία με τον ηγέτη του ιρακινού Κουρδιστάν Μεσούτ Μπαρζανί, ενώ ο πρόεδρος του Δημοκρατικού Κόμματος Κουρδιστάν του Ιράν, Μουσταφά Χιτζρί, επικοινώνησε με τον ηγέτη της Ένωσης Πατριωτών του Κουρδιστάν στο Ιράκ, Μπαφίλ Ταλαμπανί.

Οι κινήσεις αυτές δεν είναι απλώς «διπλωματικές επαφές». Δείχνουν ξεκάθαρα ότι βρισκόμαστε μπροστά σε ένα σχέδιο που επεξεργάζεται εδώ και καιρό η Ουάσιγκτον.

Την ίδια στιγμή οι ΗΠΑ και το Ισραήλ πραγματοποιούσαν σφοδρούς βομβαρδισμούς σε κρατικές δομές και υπηρεσίες του Ιράν στις κουρδικές περιοχές. Η επιδίωξη είναι προφανής: να δημιουργηθούν οι συνθήκες για κουρδικές επιθέσεις ενάντια στο ιρανικό καθεστώς και να ανοίξει ένα εσωτερικό μέτωπο αποσταθεροποίησης.

Ένα τέτοιο σενάριο θα μπορούσε να οδηγήσει σε μαζικές εξεγέρσεις, στη δημιουργία «ελεύθερων ζωνών» και στη γενικευμένη αποσταθεροποίηση της χώρας. Με άλλα λόγια, οι Κούρδοι επιχειρείται να χρησιμοποιηθούν ως γεωπολιτικό εργαλείο για την υλοποίηση ενός ευρύτερου σχεδίου ανατροπής του καθεστώτος.

Οι κουρδικές οργανώσεις που συγκρότησαν αυτή τη συμμαχία διαφέρουν σημαντικά μεταξύ τους ιδεολογικά και πολιτικά. Για δεκαετίες δέχονται επιθέσεις από το ιρανικό καθεστώς, χωρίς όμως να έχουν καταφέρει να συγκροτήσουν μια τέτοια ενιαία πολιτική πλατφόρμα.

Το ερώτημα λοιπόν είναι εύλογο: γιατί αυτό που δεν έγινε επί χρόνια γίνεται τώρα;

Η απάντηση βρίσκεται στους σχεδιασμούς των ΗΠΑ και του Ισραήλ. Ο πόλεμος που διεξάγεται απέναντι στο Ιράν έχει σαφή στόχο: είτε την εγκαθίδρυση ενός καθεστώτος-δορυφόρου υπό τον έλεγχο της Ουάσιγκτον είτε την αποδυνάμωση και τον διαμελισμό της χώρας.

Για ακόμη μια φορά ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός επιχειρεί να χρησιμοποιήσει λαούς και κινήματα ως εργολάβους των γεωπολιτικών του σχεδίων.

Από ένα τέτοιο σενάριο όμως δεν έχουν τίποτα να κερδίσουν ούτε ο κουρδικός λαός ούτε οι λαοί του Ιράν. Αντίθετα, η εμπειρία των τελευταίων δεκαετιών είναι αποκαλυπτική. Στη Συρία, στο Ιράκ, στον Λίβανο και στο Αφγανιστάν οι ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις άφησαν πίσω τους χάος, διάλυση κρατών, εκατομμύρια πρόσφυγες και ατελείωτη αιματοχυσία.

Οι νέες γεωπολιτικές ισορροπίες που επιχειρούν να επιβάλουν οι ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή προκαλούν έντονες ανησυχίες και σε άλλα καθεστώτα της περιοχής.

Η Τουρκία, για παράδειγμα, βλέπει με τρόμο το ενδεχόμενο δημιουργίας ενός κουρδικού κράτους υπό την επιρροή των ΗΠΑ και του Ισραήλ. Ένα τέτοιο σενάριο θα μπορούσε να ανοίξει τον δρόμο ακόμη και για τον διαμελισμό της ίδιας της Τουρκίας.

Δεν είναι τυχαίο ότι η Άγκυρα δηλώνει συνεχώς την αντίθεσή της στην εμπλοκή των Κούρδων στον πόλεμο και καλεί σε «διπλωματικές λύσεις». Η στάση αυτή δεν πηγάζει από φιλειρηνικές αρχές αλλά από τον φόβο των γεωπολιτικών συνεπειών.

Ταυτόχρονα το καθεστώς Ερντογάν διαπραγματεύεται εδώ και έναν χρόνο με κουρδικές δυνάμεις στο εσωτερικό της Τουρκίας, μια διαδικασία που συνδέεται άμεσα με τις εξελίξεις στο κουρδικό ζήτημα σε Ιράκ, Συρία και Ιράν.

Η πραγματικότητα είναι σκληρή: ο ιμπεριαλισμός επιχειρεί να χαράξει νέα σύνορα στη Μέση Ανατολή με το αίμα των λαών, επιδιώκοντας να εδραιώσει την οικονομική, πολιτική και στρατιωτική του κυριαρχία.

Όπου δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει λαούς ως μοχλούς πίεσης και αποσταθεροποίησης, καταφεύγει σε πολέμους, καταστροφές και γενοκτονίες.

Η ειρήνη και η πραγματική ελευθερία στην περιοχή δεν μπορούν να υπάρξουν όσο οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις καθορίζουν τις τύχες των λαών.

Οι λαοί της Μέσης Ανατολής έχουν πληρώσει ακριβά τις «επεμβάσεις» και τις «δημοκρατίες» που εξάγουν οι ιμπεριαλιστές. Η μόνη απάντηση βρίσκεται στην κοινή πάλη των λαών απέναντι σε όσους επιχειρούν να μετατρέψουν την περιοχή σε σκακιέρα πολέμου. Γιατί οι λαοί δεν έχουν να χωρίσουν τίποτα μεταξύ τους — έχουν όμως πολλά να κερδίσουν από την κοινή τους αντίσταση.