(Στην φωτογραφία Αντικομμουνιστικά τάγματα θανάτου στελεχωμένα από παπάδες κατά την διάρκεια του εμφυλίου πολέμου)

Οσοι αγωνιστές μετά τον εμφύλιο πόλεμο βρέθηκαν εξόριστοι στο κολαστήριο της Μακρονήσου, σίγουρα θα θυμούνται έναν πολύ σκληρό βασανιστή.
Αυτός δεν φορούσε άρβυλα και στολή αλλά καλυμμαύχι και ράσα. Ηταν τότε καλόγερος. Αργότερα, λόγω των ιδιαίτερων «χριστιανικών προσόντων» του, έγινε δεσπότης Πρέβεζας. Συνήθιζε, που λέτε, ο τράγος, κάθε φορά που μεθούσε να βασανίζει μαζί με τους άλλους ασφαλίτες τους κρατουμένους.

Μια μέρα ένας εξόριστος αιμόφυρτος από τα χτυπήματα του «αγιασμένου» βούρδουλα τόλμησε να ρωτήσει: «Γιατί παπά μου με χτυπάς; Τι σου έκανα»; Ο τράγος είχε έτοιμη την απάντηση του: «γιατί είσαι κομμουνιστής, ρε, και δεν πιστεύεις στον θεό». «Α ρε παπά και να υπήρχε θεός τι θα τραβούσαν κάτι καθάρματα σαν εσένα!!!»,του ήρθε πληρωμένη η απάντηση απ τον σύντροφο.

Από τότε μέχρι σήμερα οι ρασοφόροι εκσυγχρονίστηκαν. Σήμερα εκτός των άλλων αρκούνται να ουρλιάζουν απ’ τα τηλεοπτικά χαζοκούτια για την «κατάπτωση της ελληνικής κοινωνίας» για το ότι «κινδυνεύουν τα ιερά και όσια της φυλής μας». Αφορμή τους δόθηκε οι γάμοι κάποιων ομοφυλοφίλων. Να βγαίνει τώρα το παπαδαριό μας να καταδικάζει τον πισογλεντισμό πολύ δεν πάει; Πριν λίγο καιρό δεν διαβάσαμε ότι ο «άγιος» Ζακύνθου απευθυνόταν σε ομόσταυλο του στην «ιερά σύνοδο» με εκφράσεις «κάτσε κάτω μωρή» και «αντε να παίξεις με τις κούκλες σου»; Ξεχάσαμε τα βίτσια του «αγίου» Αττικής; Στην Αμερική η Ορθόδοξη εκλλησία, η δικιά μας, δεν έχει γίνει ρόμπα από τις υποθέσεις βιασμών των παπάδων σε παιδάκια; των ορθόδοξων ιερέων;
Αϊ σιχτίρ υποκριτές.

Και ένα χαμόγελο

Συζητούσαν, δυο παπάδες και η κουβέντα τους ήρθε περί του «θείου οίκου» τους.
– Πώς τα κουλαντρίζεις με το παγκάρι αδελφέ; ρωτάει ο ένας.
– Α, το έχω λύσει εντελώς δημοκρατικά το θέμα. Πετάω τα όβολα ψιλά και όσα κάτσουν κορώνα τα αφήνω στην εκκλησιά. Τα υπόλοιπα τα κρατάω.
– Εγώ το αντιμετωπίζω πιο πνευματικά το ζήτημα, του απαντάει ο άλλος. Πετάω τα όβολα στον ουρανό. Οσα θέλει τα κρατάει ο θεός για πάρτι του και τα υπόλοιπα τα επιστρέφει σε μένα.