Η καρδιά της Αθήνας χτύπησε σήμερα στους δρόμους του αγώνα και της αλληλεγγύης. Χιλιάδες αγωνιστές και αγωνίστριες, κάτοικοι, συλλογικότητες, εργαζόμενοι, νέοι και σύντροφοι από κάθε γωνιά της πόλης διαδήλωσαν μαχητικά ενάντια στα σχέδια εκκένωσης και «ανάπλασης» των Προσφυγικών της Λεωφόρου Αλεξάνδρας, στέλνοντας ξεκάθαρο μήνυμα πως αυτή η ιστορική γειτονιά δεν πρόκειται να παραδοθεί ούτε στα επιχειρηματικά συμφέροντα ούτε στην κρατική καταστολή.

Η σημερινή «Πορεία Νίκης και Αξιοπρέπειας», που κάλεσε η Συνέλευση Κατειλημμένων Προσφυγικών (ΣΥΚΑΠΡΟ), ξεκίνησε από την Πλατεία Συντάγματος και εξελίχθηκε σε μια μαζική, παλλόμενη διαδήλωση αλληλεγγύης στους κατοίκους και στους απεργούς πείνας Αριστοτέλη Χαντζή και Suzon Doppagne, οι οποίοι συνεχίζουν έναν σκληρό και άνισο αγώνα υπερασπιζόμενοι το δικαίωμα όλων των κατοίκων να παραμείνουν στα σπίτια τους.

Ο Αριστοτέλης Χαντζής συμπληρώνει πλέον 101 ημέρες απεργίας πείνας, ενώ η Suzon Doppagne βρίσκεται στη 15η ημέρα, μετατρέποντας το ίδιο τους το σώμα σε πεδίο μάχης απέναντι σε μια πολιτική που αντιμετωπίζει τη ζωή, τη στέγη και τις ανθρώπινες ανάγκες σαν εμπορεύματα.

Μια κοινότητα αλληλεγγύης απέναντι στην καπιταλιστική «ανάπτυξη»

Τα Προσφυγικά της Αλεξάνδρας δεν είναι απλώς μια γειτονιά. Είναι ένα ζωντανό παράδειγμα συλλογικής οργάνωσης και κοινωνικής αυτοάμυνας. Χτισμένα τη δεκαετία του 1930 για τους ξεριζωμένους πρόσφυγες της Μικρασιατικής Καταστροφής, μετατράπηκαν εδώ και πάνω από 15 χρόνια σε έναν από τους σημαντικότερους αυτοοργανωμένους χώρους κοινωνικής στέγασης και αλληλεγγύης στην Ευρώπη.

Περισσότεροι από 400 άνθρωποι — Έλληνες, πρόσφυγες, μετανάστες, οικογένειες, ηλικιωμένοι, παιδιά, άτομα με σοβαρά προβλήματα υγείας — συμβιώνουν σε μια κοινότητα που στηρίζεται στην αλληλοβοήθεια και όχι στο κέρδος. Μέσα στα Προσφυγικά λειτουργούν δεκάδες δομές αλληλεγγύης: συλλογική κουζίνα, κοινωνικό φαρμακείο, παιδικοί χώροι, δομές φιλοξενίας συνοδών ασθενών του «Αγίου Σάββα», φούρνος, χώροι πολιτισμού και αλληλεγγύης.

Όλα αυτά δημιουργήθηκαν χωρίς κρατική χρηματοδότηση, χωρίς χορηγούς, χωρίς ΜΚΟ και «ευεργέτες». Δημιουργήθηκαν από τους ίδιους τους κατοίκους και το κίνημα αλληλεγγύης.

Και ακριβώς γι’ αυτό βρίσκονται στο στόχαστρο.

Η «ανάπλαση» ως πρόσχημα για εκκένωση και διάλυση

Η Περιφέρεια Αττικής, πίσω από τα μεγάλα λόγια περί «αναβάθμισης» και «ανάπλασης», επιχειρεί στην πραγματικότητα να διαλύσει αυτή την κοινότητα αγώνα και ζωής. Οι κάτοικοι καταγγέλλουν ότι τα σχέδια που προωθούνται οδηγούν σε εκτοπισμό, διάσπαση της κοινότητας και εμπορευματοποίηση ενός ιστορικού τόπου που κουβαλά μνήμη, αντίσταση και κοινωνικούς δεσμούς.

Τα αιτήματα των κατοίκων είναι ξεκάθαρα:

Άμεση ακύρωση της σύμβασης που προωθεί την εκκένωση.
Παραμονή όλων των κατοίκων στα σπίτια τους.
Αποκατάσταση των κτιρίων από την ίδια την κοινότητα μέσω της Αστικής Μη Κερδοσκοπικής Εταιρείας «Κάτοικοι και Φίλοι Προσφυγικών».
«Κάτω τα χέρια από τα Προσφυγικά!»

Η σημερινή κινητοποίηση ξεπέρασε τα όρια μιας τοπικής διαμαρτυρίας. Τα συνθήματα που αντήχησαν στο κέντρο της Αθήνας συνέδεσαν τον αγώνα των Προσφυγικών με όλους τους κοινωνικούς αγώνες που ξεσπούν απέναντι στη φτώχεια, την κρατική βία, την καταστολή και την εμπορευματοποίηση της ζωής.

Σωματεία, φοιτητικοί σύλλογοι, γειτονιές, αντιφασιστικές και αντιρατσιστικές συλλογικότητες, αγωνιστές του αντιπολεμικού κινήματος και άνθρωποι του καθημερινού μόχθου έδωσαν το παρών, υπογραμμίζοντας πως ο αγώνας αυτός αφορά συνολικά το δικαίωμα του λαού να ζει με αξιοπρέπεια.

Τα Προσφυγικά είναι σύμβολο αντίστασης.

Είναι η ζωντανή απόδειξη πως οι άνθρωποι μπορούν να οργανώσουν τη ζωή τους συλλογικά, έξω από τη λογική του κέρδους, της εκμετάλλευσης και της κρατικής επιτήρησης.

Και γι’ αυτό ακριβώς δεν θα λυγίσουν.

Νίκη στους απεργούς πείνας!

Κάτω τα χέρια από τα Προσφυγικά!

Αλληλεγγύη – Οργάνωση – Αγώνας!