Συμπληρώνονται σήμερα 1η Αυγούστου 2026, 53 χρόνια από την δολοφονία, κατ’ άλλους αυτοκτονία, του μπολσεβίκου κομμουνιστή-λαϊκού αγωνιστή ηγέτη του Επαναστατικού ΚΚΕ Νίκου Ζαχαριάδη.
Πριν την εκλογή του Νίκου Ζαχαριάδη στην θέση του γενικού γραμματέα, το ΚΚΕ βρισκόταν σε βαθιά εσωτερική πολιτική και κομματική κρίση, αδυνατούσε να εκπληρώσει τα επαναστατικά καθοδηγητικά καθήκοντά του απέναντι στην εργατική τάξη, τον λαό και την νεολαία.
Η παρέμβαση της τρίτης Διεθνούς και η εκλογή του Νίκου Ζαχαριάδη, αποτέλεσαν κομβικά σημεία για την διάλυση του φραξιονισμού της προηγούμενης περιόδου, που έσπειρε μέσα στις γραμμές του ΚΚΕ τον λικβινταρισμό, τον σεχταρισμό και τον οπορτουνισμό, δηλαδή την αντεπανάσταση.
Καταρτισμένος στις αρχές του μαρξισμού -λενινισμού και Κούτβης, μπόρεσε να αναγνώσει ως επικεφαλής του ΚΚΕ τις αντικειμενικές συνθήκες που επικρατούσαν διεθνώς και εγχώρια, την κατάσταση του υποκειμενικού παράγοντα και την μπατίρικη φύση του εξαρτημένου ελληνικού καπιταλισμού, θέτοντας τα θεμέλια για την κατεύθυνση των Μετώπων και την εποποιία του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ-ΕΠΟΝ-ΟΠΛΑ-ΔΣΕ της δεκαετίας της φωτιάς.
Παρέμεινε πιστός πάντα στις κομμουνιστικές – επαναστατικές αρχές, κυνηγήθηκε από τον ρεβιζιονισμό, φυλακίστηκε, εξορίστηκε από μια δοτή ηγεσία-διορισμένη αντεπαναστατών, οπορτουνιστών και ρεβιζιονιστών.
Η προδοσία στον Ζαχαριάδη σήμανε και το τέλος του ίδιου του επαναστατικού ΚΚΕ. Το ίδιο του το τέλος είναι κάτι που βαραίνει τον ρεβιζιονισμό, την τότε ηγεσία του ΚΚΕ, την τότε ηγεσία του ΚΚΣΕ.
0 Comments