Υπάρχουν στιγμές που η κοινωνία αποδεικνύει ότι η αλληλεγγύη δεν είναι ένα σύνθημα γραμμένο σε πανό, αλλά μια ζωντανή πράξη. Μια πράξη που στήνεται μακριά από τα τηλεοπτικά φώτα, χωρίς χορηγούς, χωρίς επικοινωνιακές φιέστες και κυβερνητικά φωτογραφικά στιγμιότυπα.
Μέσα στις στάχτες που άφησαν πίσω τους οι καταστροφικές πυρκαγιές στη Βοιωτία και το Πόρτο Γερμενό, εκατοντάδες άνθρωποι ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα του Ρουβίκωνα και απέδειξαν ότι απέναντι στην εγκατάλειψη μπορεί να σταθεί η συλλογική αλληλεγγύη. Τρόφιμα, νερά, είδη πρώτης ανάγκης, ζωοτροφές και αναγκαία εφόδια συγκεντρώθηκαν μέσα σε λίγες ώρες και πήραν ήδη τον δρόμο προς τους πυρόπληκτους.
Είναι μια ακόμη υπενθύμιση πως όταν το κράτος εμφανίζεται κυρίως ως μηχανισμός διαχείρισης της καταστροφής και όχι πρόληψης ή ουσιαστικής στήριξης, η κοινωνία οργανώνεται από τα κάτω. Οι άνθρωποι που προσφέρουν από το υστέρημά τους, οι εθελοντές που φορτώνουν, μεταφέρουν και διανέμουν την βοήθεια, δεν περιμένουν ανταλλάγματα. Ξέρουν πως αύριο μπορεί να είναι οι ίδιοι στη θέση εκείνων που σήμερα δοκιμάζονται.
Ο Ρουβίκωνας, ολοκληρώνοντας τη συλλογή ειδών πρώτης ανάγκης, ανακοίνωσε:
«Η συλλογή ειδών πρώτης ανάγκης για το μέτωπο σε Βοιωτία – Πόρτο Γερμενό ολοκληρώθηκε. Η αποστολή αλληλεγγύης βρίσκεται ήδη καθοδόν, προκειμένου να παραδώσει άμεσα τα είδη που συγκεντρώθηκαν. Ευχαριστούμε θερμά όλον τον κόσμο για την άμεση ανταπόκριση!
ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΕΙΝΑΙ Ο ΕΝΑΣ ΤΟΝ ΑΛΛΟΝ.»
Δεν πρόκειται απλώς για την ολοκλήρωση μιας ακόμη δράσης αλληλεγγύης. Είναι μια έμπρακτη απόδειξη ότι απέναντι στην εμπορευματοποίηση των πάντων, στην κρατική ανεπάρκεια και στην καλλιέργεια του ατομισμού, εξακολουθεί να υπάρχει μια άλλη κοινωνία. Εκείνη που δεν μετρά το κέρδος, αλλά τον άνθρωπο.
0 Comments