Όλες αυτές τις μέρες είδαμε τα παιδιά του Ρουβίκωνα να βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της μάχης απέναντι στα πύρινα μέτωπα. Με τις δυνάμεις και τα μέσα που διαθέτουν, βρέθηκαν εκεί όπου υπήρχε ανάγκη, αποδεικνύοντας στην πράξη τι σημαίνει κοινωνική αλληλεγγύη και συλλογική δράση.

Η δραστηριότητά τους, όμως, δεν εξαντλείται στην κοινωνική προσφορά και την έμπρακτη αλληλεγγύη. Η πολιτική και κοινωνική δράση, η ιστορική μνήμη και η προσπάθεια να αντλούνται διδάγματα από τους αγώνες του παρελθόντος αποτελούν επίσης αναπόσπαστο κομμάτι της δράσης της οργάνωσης..

Αυτή τη φορά, τα μέλη του Ρουβίκωνα – Τομέας Πειραιά μας ενημερώνουν για ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον τριήμερο εκδηλώσεων, από 28 έως 30 Αυγούστου, στο «Μπλόκο της Κοκκινιάς», στην Ηλιουπόλεως 102Α στη Νίκαια.

Και δεν πρόκειται απλώς για μια σειρά εκδηλώσεων με ιστορικό ενδιαφέρον.

Το Μπλόκο της Κοκκινιάς, μία από τις πιο μαύρες σελίδες της ναζιστικής Κατοχής αλλά ταυτόχρονα και μία από τις πιο ηρωικές στιγμές της λαϊκής αντίστασης, δεν ανήκει σε ένα μουσειακό παρελθόν. Η μνήμη των ανθρώπων που αντιστάθηκαν, βασανίστηκαν και εκτελέστηκαν επειδή δεν συμβιβάστηκαν με την κατοχή και την υποταγή, μπορεί να αποτελέσει αφετηρία για να συζητήσουμε και για το σήμερα.

Γιατί η Ιστορία δεν είναι απλώς ημερομηνίες, ονόματα και γεγονότα. Είναι και το ερώτημα τι επιλέγουν οι άνθρωποι όταν βρίσκονται απέναντι στην αδικία, την καταπίεση και την αυθαιρεσία της εξουσίας. Είναι το ερώτημα αν θα παραμείνουν θεατές ή αν θα οργανωθούν, θα αντισταθούν και θα διεκδικήσουν.

Το πρόγραμμα περιλαμβάνει συζήτηση με τον ιστορικό Ιάσονα Χανδρινό και προβολή του ντοκιμαντέρ «Το Μπλόκο της Κοκκινιάς (1983)» την Παρασκευή 28 Αυγούστου. Το Σάββατο 29 Αυγούστου θα παρουσιαστούν οι δράσεις του Τομέα Πειραιά και θα ακολουθήσει αφιέρωμα στο 1950 με ζωντανή μουσική.

Την Κυριακή 30 Αυγούστου, η βιβλιοπαρουσίαση του «Intercity 62 – Βαγόνι 4 – Θέση 65», του βιβλίου για τους επιζώντες-πολυτραυματίες των Τεμπών του Αντώνη Αντωνίου, ανοίγει έναν ακόμη δρόμο σύνδεσης της ιστορικής μνήμης με τις σύγχρονες κοινωνικές τραγωδίες.

Από το Μπλόκο της Κοκκινιάς μέχρι τα Τέμπη, από την Κατοχή και την Αντίσταση μέχρι τους σημερινούς αγώνες, το ζητούμενο παραμένει επίκαιρο: να μη συνηθίζουμε την αδικία, να μη θεωρούμε την κοινωνική βαρβαρότητα «κανονικότητα» και κυρίως να μην ξεχνάμε.

Γιατί η μνήμη αποκτά πραγματικό νόημα όταν γίνεται γνώση, η γνώση πολιτική συνείδηση και η πολιτική συνείδηση συλλογική δράση.

Ένα ενδιαφέρον τριήμερο, λοιπόν, που αξίζει να στηριχθεί και να παρακολουθήσουμε.