Δεν πέρασαν παρά λίγες ημέρες από την άφιξη στην Αθήνα της νέας πρέσβειρας του Ισραήλ, Πνινάτ Γιανάι, και οι «σκιές» που τη συνοδεύουν άρχισαν ήδη να φωτίζουν το πραγματικό περιεχόμενο της περιβόητης «στρατηγικής συμμαχίας» ανάμεσα στην ελληνική άρχουσα τάξη και το ισραηλινό κράτος.

Σύμφωνα με έρευνα του ισραηλινού τηλεοπτικού δικτύου Channel 13, -στοιχεία της οποίας αναδημοσιεύει η ιστοσελίδα του Documento– η Γιανάι κάθε άλλο παρά μια τυπική διπλωμάτης είναι. Το 2015 φέρεται να μεσολάβησε σε συμφωνία ύψους 80.000 δολαρίων, μέσω της οποίας η κυβέρνηση της Γκάνας απέκτησε το διαβόητο λογισμικό παρακολούθησης Pegasus της NSO Group. Ένα εργαλείο που παρουσιάστηκε με το πρόσχημα της «κρατικής ασφάλειας», αλλά συνδέθηκε με την παρακολούθηση πολιτικών αντιπάλων και την καταστολή της αντιπολίτευσης.

Και εδώ βρίσκεται η ουσία.

Γιατί η άφιξη μιας τέτοιας διπλωματικής εκπροσώπου στην Αθήνα αποκτά έναν ιδιαίτερα προκλητικό συμβολισμό. Έντεκα χρόνια μετά την υπόθεση της Γκάνας, μια γυναίκα με διαδρομή που συνδέεται με τη διεθνή βιομηχανία ψηφιακής παρακολούθησης τοποθετείται επικεφαλής της ισραηλινής διπλωματικής αποστολής σε μια χώρα που έχει σημαδευτεί από το σκάνδαλο των υποκλοπών, την υπόθεση Predator και την παρακολούθηση πολιτικών προσώπων, δημοσιογράφων και άλλων πολιτών.

Pegasus και Predator μπορεί να μην κατασκευάζονται από την ίδια εταιρεία. Ανήκουν όμως σε έναν ευρύτερο κόσμο όπου η τεχνολογία της παρακολούθησης μετατρέπεται σε επικερδές εμπόρευμα και τα εργαλεία ψηφιακού ελέγχου προσφέρονται σε κρατικούς μηχανισμούς που επικαλούνται μονίμως την «ασφάλεια» για να δικαιολογήσουν την περιστολή δικαιωμάτων και ελευθεριών.

Και την ίδια ώρα, η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας πανηγυρίζει για την «εμβάθυνση» των σχέσεων με το Ισραήλ στους τομείς της άμυνας, της ενέργειας και της ασφάλειας.

Πίσω από αυτές τις αποστειρωμένες διπλωματικές διατυπώσεις βρίσκεται μια πολύ πιο σκληρή πραγματικότητα: η ολοένα βαθύτερη πρόσδεση του ελληνικού καπιταλισμού στους σχεδιασμούς των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και του ισραηλινού κράτους στην Ανατολική Μεσόγειο. Μια «στρατηγική σχέση» που δεν αφορά μόνο εξοπλισμούς, αγωγούς, ενεργειακά σχέδια και γεωπολιτικές μπίζνες. Αφορά και την υιοθέτηση μιας ολόκληρης αντίληψης για την «ασφάλεια»: περισσότερη επιτήρηση, περισσότερη τεχνολογία καταστολής, περισσότερος έλεγχος πάνω στην κοινωνία.

Και όλα αυτά συμβαίνουν την ώρα που το Ισραήλ συνεχίζει την εγκληματική του πολιτική απέναντι στον παλαιστινιακό λαό, ενώ η ελληνική κυβέρνηση επιμένει να βαθαίνει τη συνεργασία της με το ισραηλινό κράτος.

Η παρουσία της Γιανάι στην Αθήνα, επομένως, δεν είναι μια αδιάφορη διπλωματική λεπτομέρεια. Είναι ένας ακόμη κρίκος σε μια αλυσίδα σχέσεων που συνδέει την πολεμική βιομηχανία, την ψηφιακή επιτήρηση, τους κρατικούς μηχανισμούς ασφαλείας και τα γεωπολιτικά συμφέροντα των ισχυρών.

Οι εργαζόμενοι και η νεολαία  έχουν κάθε λόγο να αντισταθούν.

Καμία ανοχή στην ψηφιακή καταστολή.
Καμία συνενοχή στα εγκλήματα του ισραηλινού κράτους.
Αλληλεγγύη στον παλαιστινιακό λαό.
Έξω οι πολεμικοί και κατασταλτικοί μηχανισμοί από τη ζωή μας.

Γιατί όταν η «ασφάλεια» των ισχυρών γίνεται εργαλείο ελέγχου των από κάτω, η απάντηση δεν βρίσκεται στη σιωπή. Βρίσκεται στον δρόμο, στην αντίσταση και στην αλληλεγγύη.