Το θέατρο του παραλόγου σε όλο του το μεγαλείο. Αν δεις σήμερα κάποια δημοσιεύματα καθώς και τοποθετήσεις κυβερνητικών στελεχών στο διαδίκτυο, θα νομίζεις ότι ζεις σε μια άλλη χώρα. Δημοσιεύματα γεμάτα εθνική υπερηφάνεια για τη «διπλή αναβάθμιση» από τη Moody’s και τη Scope, παιάνες για το γεγονός ότι η Ελλάδα βρίσκεται μετά από 17 ολόκληρα χρόνια στο πολυπόθητο «BBB+», και αναλύσεις για το πώς θα «επιστρέψουμε στο Α».
Οι τραπεζίτες τρίβουν τα χέρια τους, οι εφοπλιστές ανοίγουν σαμπάνιες και το Μαξίμου στήνει άλλη μια επικοινωνιακή φιέστα για το «success story» της ελληνικής οικονομίας.
Μόνο που την ίδια ακριβώς ώρα, η πραγματικότητα έρχεται να τους προσγειώσει ανώμαλα και να διαλύσει το αφήγημα Μητσοτάκη με τον πιο εκκωφαντικό τρόπο.
Η Eurostat αποκαλύπτει τη ζοφερή αλήθεια
Τα επίσημα στοιχεία της Eurostat που είδαν το φως της δημοσιότητας αποτυπώνουν την πραγματική καταστροφή που βιώνει η εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα. Η έκθεση για τις συνθήκες διαβίωσης δείχνει ξεκάθαρα ότι η φτώχεια στην Ελλάδα αυξήθηκε από το 2019, κατατάσσοντας τη χώρα μας στις τελευταίες και πιο ντροπιαστικές θέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Το πραγματικό εισόδημα των Ελλήνων παραμένει χαμηλότερο από το 2010 κατά 22,3%. Με λίγα λόγια, μετά από χρόνια μνημονίων, λιτότητας και «ανάπτυξης» για τους λίγους, ο λαός είναι πιο φτωχός, πιο εξαθλιωμένος και πιο απροστάτευτος απέναντι στην ακρίβεια και την αισχροκέρδεια.
Ποιοι είναι οι «οίκοι αξιολόγησης» που μας κουνάνε το δάχτυλο; Ας μιλήσουμε όμως καθαρά για το τι ακριβώς είναι αυτοί οι περίφημοι οίκοι αξιολόγησης, όπως η Moody’s, που η κυβέρνηση μας καλεί να προσκυνήσουμε. Δεν είναι τίποτα περισσότερο από τα θεσμικά κοράκια του παγκόσμιου καπιταλισμού. Ιδιωτικές εταιρείες-καρχαρίες που λειτουργούν ως οι απόλυτοι τρομοκράτες των λαών και των εργαζομένων.
Η δουλειά τους δεν είναι να αξιολογούν αν ο κόσμος έχει να φάει, αν λειτουργούν τα νοσοκομεία ή αν τα παιδιά μας έχουν δασκάλους. Η δουλειά τους είναι να μετρούν την «αιματοχυσία» των κοινωνικών δικαιωμάτων.
Για τη Moody’s και το κεφάλαιο, «αναβάθμιση» σημαίνει ότι μια κυβέρνηση ξεζουμίζει επιτυχημένα τον λαό της. Σημαίνει ότι διαλύεται το ΕΣΥ για να κονομήσουν οι κλινικάρχες. Σημαίνει ότι κρατούνται οι μισθοί καθηλωμένοι σε επίπεδα πείνας. Σημαίνει ότι οι πλειστηριασμοί πρώτης κατοικίας τρέχουν με χίλια για να σωθούν οι τράπεζες. Σημαίνει ότι το real estate και τα funds μπορούν να λεηλατούν ανενόχλητα τις γειτονιές μας.
Όταν λοιπόν η Moody’s μας δίνει «BBB+», δεν βραβεύει την ευημερία της κοινωνίας· επιβραβεύει την αποτελεσματικότητα της κυβερνητικής ληστείας εις βάρος μας.
«Αν δεν έχουν ψωμί, ας φάνε… οίκους αξιολόγησης»
“Μπορεί να αυξήθηκε η φτώχεια μας αλλά η Moody μας αναβάθμισε- μην τα θέλουμε όλα, ας φάμε ΒΒΒ+” σχολιάζει ο χρήστης του Χ e-tetradio, το ποστ του οποίου μας έδωσε το έναυσμα γι’ αυτή την ανάρτηση.
Η ειρωνική διαπίστωση αυτή συμπυκνώνει όλη την ουσία της ταξικής πολιτικής της Νέας Δημοκρατίας. Από τη μία, οι δείκτες των αγορών ευημερούν, τα κέρδη των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων εκτοξεύονται και οι ξένοι επενδυτές παίρνουν εγγυήσεις ότι η χώρα είναι ένας ασφαλής, ισοπεδωμένος «παράδεισος» για τα κεφάλαιά τους. Από την άλλη, οι άνθρωποι της τάξης μας αδυνατούν να βγάλουν τον μήνα, τα ενοίκια είναι απλησίαστα, οι λογαριασμοί του ρεύματος προκαλούν εγκεφαλικά και οι τιμές του σούπερ μάρκετ είναι απλησίαστες
Το μήνυμα της κυβέρνησης προς τον ελληνικό λαό είναι σαφές και θυμίζει σύγχρονη Μαρία Αντουανέτα: «Μπορεί να αυξήθηκε η φτώχεια σας, αλλά μην τα θέλετε και όλα δικά σας, σας αναβάθμισε η Moody’s! Απόψε το βράδυ, βάλτε στο τραπέζι σας ένα πιάτο γεμάτο “BBB+” και απολαύστε το».
Δεν ζούμε για τους δείκτες, παλεύουμε για τις ζωές μας
Αυτή η χυδαία απόπειρα να βαφτιστεί το κρέας ψάρι δεν περνάει πλέον. Οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, οι συνταξιούχοι και η νεολαία δεν ζουν με τις αξιολογήσεις των διεθνών τοκογλύφων και των χρηματιστηρίων. Ζουν με τους μισθούς που εξανεμίζονται τις πρώτες δέκα μέρες του μήνα.
Η απάντηση στην επικοινωνιακή απάτη δίνεται στους δρόμους. Κόντρα στις εικονικές πραγματικότητες των συστημικών ΜΜΕ και τα ψευτο-κριτήρια των οίκων αξιολόγησης, ορθώνουμε το δικό μας μέτωπο για την ανατροπή αυτής της πολιτικής. Γιατί η ευημερία των αριθμών τους είναι η δική μας εξαθλίωση.



0 Comments