Γράφει ο mitsos175
Λένε οι φασιστοφιλελέδες πως είμαστε «άκρο». Το ένα, γιατί το άλλο είναι ο ναζισμός.
Τότε δυο άκρα είναι ο θεός και ο διάολος, το καλό και το κακό, ο παράδεισος και η κόλαση.
Είμαστε εκείνοι που οι ήρωες πρόγονοί μας πολέμησαν τα ναζιστικά τέρατα, τα οποία αιματοκύλησαν τον πλανήτη.
Οι Κομμουνιστές απελευθέρωσαν από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης τους αιχμαλώτους, τους Εβραίους, τους Ρομά, όλους όσους ήθελαν να αφανίσουν οι ναζί.
Είμαστε κατά του μεγάλου κεφαλαίου, είναι τσιράκια των εφοπλιστών, των βιομηχάνων, των πλουσίων εκμεταλλευτών. Είμαστε ελεύθεροι ενώ το άλλο άκρο είναι υπηρέτες.
Είμαστε αυτοί που υψώνουν τη γροθιά και στέκονται περήφανα μπροστά στο απόσπασμα, οι άλλοι είναι δειλοί που μόλις βρουν τα σκούρα αρχίζουν τις κλάψες.
Είμαστε αγωνιστές για ισότητα, πρόοδο, ευημερία, είναι εγκληματίες, καθάρματα, φονιάδες. Είμαστε κατά οποιαδήποτε αδικίας, εκμετάλλευσης, αυτοί είναι η αδικία, η ανισότητα, το έγκλημα προσωποποιημένο.
Ό,τι κατακτήθηκε έγινε μέσα από τους αγώνες, πολλές φορές αιματηρούς, των συντρόφων μας. Το οκτάωρο, οι αργίες, οι αυξήσεις, η δωρεάν υγεία και παιδεία. Οσοι μας πολεμούν είναι οπαδοί του κοινωνικού δαρβινισμού που θεωρούν «βάρος» τα ΑΜΕΑ, τους φτωχούς, τους αρρώστους.
Είμαστε άνθρωποι είναι τέρατα.
Είμαστε ακόμα περήφανοι γιατί είμαστε Κομμουνιστές, αυτοί ντρέπονται και αποφεύγουν επανειλημμένα να πουν τι είναι.
Οι δικοί μας πρόγονοι έδωσαν στο λαό φαΐ, οι δικοί τους ήταν μαυραγορίτες και ταγματασφαλίτες.
Έχουμε ήρωες έχουν προδότες.
Πράγματι είμαστε «άκρο», αλλά όχι όπως το εννοούν φανεροί και κρυφοί φασίστες. Είμαστε η ακρόπολη της ελπίδας, του θάρρους, της καρτερίας και της επιμονής.
0 Comments