Για την σαπίλα της Ν.Δ., μας μιλάει σήμερα με κείμενο του, που  δημοσιεύεται στα ΝΕΑ, ένα άτομο υπεράνω υποψίας. Πρόκειται για τον δικηγόρο και πολιτικό Αντύπα Καρίπογλου γνωστό για την πορεία του στον ακραίο φιλελεύθερο χώρο, ο οποίος μάλιστα υπήρξε πρωτοκλασάτο στέλεχος στο κόμμα «Δράση» του Στέφανου Μάνου.

Με τεκμηριωμένο και καυστικό τρόπο αποδεικνύει ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει μετατρέψει το ανώτατο κυβερνητικό επίπεδο σε ένα ανεξέλεγκτο κέντρο διευθετήσεων, μια επιτελική ξεφτίλα δηλαδή, στην οποία οι νόμοι αλλάζουν άρον άρον για να εξυπηρετηθούν οι «κολλητοί» του συστήματος.

Με ερέθισμα το τωρινό σκάνδαλο με πρωταγωνιστή τον κ. Μπεκίρη -που έφερε στη δημοσιότητα η εφημερίδα Documeto– o αρθρογράφος υπενθυμίζει ότι η υπόθεση με τον Μπεκίρη δεν είναι μεμονωμένο φαινόμενο. Είναι η συνέχεια μιας χαώδους και ύποπτης πρακτικής που κορυφώθηκε από την εποχή των παράνομων παρακολουθήσεων με την παραίτηση του Δημητριάδη.

Ανάμεσα στα άλλα, εκεί που εστιάζεται ο κ Καρίπογλου είναι η κωμικοτραγική αλλά και άκρως επικίνδυνη διάσταση: ένας άνθρωπος που νομικά θεωρείται «περαστικός», κυκλοφορεί ελεύθερα στο γραφείο του Πρωθυπουργού, μετέχει σε κρίσιμες συσκέψεις και έχει πρόσβαση σε απόρρητα έγγραφα και πληροφορίες της χώρας. Την ίδια στιγμή, παραμένει αναπάντητο το πώς πληρώνεται για τη διαχείριση δύο γραφείων που απέχουν 500 χιλιόμετρα μεταξύ τους, ενώ είναι προκλητικότατη η μεθόδευση που του παρέχει πλήρη ασυλία για εγκλήματα σχετικά με την υπηρεσία, καθώς δεν μπορεί να διωχθεί για παράβαση καθήκοντος!

Και το άρθρο καταλήγει: Οι κυβερνώντες είναι αρπακολλάτζηδες ή κάτι πολύ χειρότερο;

Για μας δεν υπάρχει τέτοιο ερώτημα. Δεν πρόκειται για αρποκολλατζήδικη ανικανότητα, αλλά για συνειδητή επιλογή οικοδόμησης ενός ανεξέλεγκτου παρακρατικού μηχανισμού. Το καθεστώς Μητσοτάκη θέλει στελέχη-φαντάσματα, με πλήρη νομική ασυλία, χωρίς έλεγχο στα οικονομικά τους, ώστε να φέρνουν σε πέρας τις πιο βρώμικες αποστολές της αστικής εξουσίας.  

Το άρθρο του Αντύπα Καρίπογλου

Καταγγέλθηκε, δεν διαψεύστηκε και αποδεικνύεται και από το Φύλλο της Εφημερίδας της Κυβέρνησης. Ο κ. Μπεκίρης, διευθυντής του γραφείου του Πρωθυπουργού στη Βουλή και στη Βόρεια Ελλάδα, κατέχει και τις δύο θέσεις άτυπα (!), ως «εθελοντής». Δεν είναι η πρώτη φορά που στο ανώτατο αυτό επίπεδο αποδεικνύεται μια χαώδης «επιτελική» λειτουργία.

Όταν παραιτήθηκε ο κ. Δημητριάδης από τη θέση του γενικού γραμματέα του Πρωθυπουργού, αναλαμβάνοντας την πολιτική ευθύνη για τις παράνομες παρακολουθήσεις, διορίστηκε προφορικά ο κ. Μπρατάκος. Αμέσως προέκυψε θέμα ασυμβίβαστου λόγω των επιχειρηματικών του δραστηριοτήτων, οπότε διορίστηκε για ένα μήνα στη θέση ο κ. Κουτνατζής.

Μέχρι να τακτοποιηθεί το θέμα του επαγγελματικού ασυμβίβαστου, προέκυψε ότι ο κ. Μπρατάκος δεν διέθετε το απαιτούμενο από τον νόμο πτυχίο. Οπότε, αντί για γενικός γραμματέας, διορίστηκε υφυπουργός, που δεν απαιτεί πτυχίο. Διαπιστώθηκε, όμως, ότι ο νόμος του «επιτελικού» κράτους απέκλειε ρητά την ανάθεση των αρμοδιοτήτων της συγκεκριμένης γενικής γραμματείας σε υφυπουργό, οπότε άλλαξε άρον άρον ο νόμος.
Για γέλια και για κλάματα.

Τώρα προέκυψε ότι ο διευθυντής δύο γραφείων του Πρωθυπουργού, κατά πάσα πιθανότητα, δεν έχει το απαιτούμενο πτυχίο και ότι ποτέ δεν έχει διοριστεί στις θέσεις αυτές, έστω ως άμισθος, με κάποια ιδιότητα. Δεν έχει, δηλαδή, την ιδιότητα του υπαλλήλου, όπως αυτή ορίζεται στο άρθρο 13 εδ. α΄ του Ποινικού Κώδικα.

Πέρα από το ότι είναι πραγματικά κωμικοτραγικό να «κυκλοφορεί» κάποιος περαστικός —πώς αλλιώς να τον προσδιορίσει κανείς;— στο γραφείο του Πρωθυπουργού της χώρας, να μετέχει σε συσκέψεις και να έχει πρόσβαση σε έγγραφα και πληροφορίες κρίσιμες και συχνά απόρρητες, πέρα ότι πρέπει να μάθουμε πώς πληρώνεται ή έστω αποζημιώνεται για τα έξοδά του αυτός ο άνθρωπος, που κάνει μια τόσο απαιτητική και υπεύθυνη δουλειά ταυτόχρονα σε δύο γραφεία που απέχουν 500 χιλιόμετρα μεταξύ τους, υπάρχουν και πιο σοβαρά νομικά θέματα.

Πρώτον, δεν υποχρεούται σε υποβολή δήλωσης «πόθεν έσχες». Και δεύτερον, δεν μπορεί αυτός να διωχθεί για τα αδικήματα των άρθρων 235 (δωροληψία υπαλλήλου) και 259 (παράβαση καθήκοντος) του Ποινικού Κώδικα, και κανείς δεν μπορεί να διωχθεί σε σχέση με αυτόν για το αδίκημα του άρθρου 236 (δωροδοκία υπαλλήλου) ή για ηθική αυτουργία και συνέργεια σε αυτά τα αδικήματα.

Δηλαδή, ο διευθυντής δύο γραφείων του Πρωθυπουργού δεν έχει υποχρέωση υποβολής δήλωσης «πόθεν έσχες», δεν ελέγχεται για την περιουσιακή του κατάσταση και έχει ασυλία για εγκλήματα σχετικά με την υπηρεσία.

Και το εύλογο ερώτημα είναι: Εκεί, στο Μέγαρο Μαξίμου, είναι τόσο αρπακολλατζήδες ή αν δεν είναι, πράγμα πολύ χειρότερο.