Σε τεντωμένο σκοινί βρίσκεται η Γαλλία, με την εργατική τάξη, τη νεολαία και τα λαϊκά στρώματα να πραγματοποιούν σήμερα, Σάββατο 24 Οκτώβρη 2026, μια νέα, μαζική πανεθνική κινητοποίηση ενάντια στο αβάσταχτο κόστος διαβίωσης και την κυβερνητική πολιτική της ανέχειας. Απέναντι σε ένα αποφασισμένο κίνημα, το γαλλικό αστικό κράτος επιστράτευσε έναν πρωτοφανή μηχανισμό τρομοκρατίας, μετατρέποντας τις γαλλικές πόλεις σε ζώνες στρατιωτικής κατοχής.
Στην πρωτεύουσα, το κλίμα δυναμιτίστηκε από νωρίς με ευθύνη των αρχών ασφαλείας. Σε μια ξεκάθαρη προσπάθεια να τρομοκρατήσουν και να αποδιοργανώσουν τους διαδηλωτές, οι κατασταλτικοί μηχανισμοί προχώρησαν στην ξαφνική αλλαγή και ανάκληση της προκαθορισμένης διαδρομής της μεγάλης πορείας. Η κίνηση αυτή, αντί να κάμψει το φρόνημα του κόσμου, προκάλεσε οργή και πεισματική αντίσταση στους δρόμους του Παρισιού, με τα μεγάλα μουσεία (Λούβρο, Ορσέ) να παραμένουν κλειστά κάτω από την πίεση των γεγονότων.
Η κυβέρνηση Μακρόν, πανικόβλητη από την επιμονή των κινητοποιήσεων, έχει εξαπολύσει μια επιχείρηση-«αστακό» σε όλη τη χώρα, αναπτύσσοντας πάνω από 70.000 αστυνομικούς και χωροφύλακες. Μέχρι αυτή την ώρα, οι αρχές προχωρούν σε προληπτικές προσαγωγές και συλλήψεις (που ήδη ξεπερνούν τις 135), επιχειρώντας να ποινικοποιήσουν τη λαϊκή διαμαρτυρία.
Η έκρηξη της κοινωνικής οργής δεν περιορίζεται στο Παρίσι. Στη Λυών σημειώνονται σφοδρές συγκρούσεις με τις δυνάμεις καταστολής, καθώς τα μπλοκ των διαδηλωτών σπάνε τις αστυνομικές ζώνες. Στην Ορλεάνη, σε μια ακραία αυταρχική κίνηση που θυμίζει καθεστώς έκτακτης ανάγκης, επιβλήθηκε απαγόρευση κυκλοφορίας για ανηλίκους κάτω των 15 ετών, στοχεύοντας άμεσα τη μαθητική νεολαία που βρίσκεται στην πρώτη γραμμή του αγώνα.
Το ξέσπασμα των τελευταίων ημερών, που σημαδεύτηκε από συγκρούσεις και επιθέσεις σε σύμβολα του κεφαλαίου και της ακρίβειας, έχει βαθιές ρίζες στην εξαθλίωση των λαϊκών νοικοκυριών. Οι προσπάθειες του Εμανουέλ Μακρόν να εκτονώσει την κατάσταση με υποκριτικές προσκλήσεις σε «διάλογο» πέφτουν στο κενό. Οι μαθητικές και φοιτητικές οργανώσεις, μαζί με τα πιο ταξικά κομμάτια του συνδικαλιστικού κινήματος, δηλώνουν ξεκάθαρα ότι δεν τσιμπάνε στα κυβερνητικά κόλπα.
Το μήνυμα των γαλλικών δρόμων είναι σαφές: Ο αυταρχισμός και οι απαγορεύσεις δεν μπορούν να κρύψουν τη χρεοκοπία της πολιτικής τους. Ο αγώνας ενάντια στην ακρίβεια και το σύστημα που τη γεννά συνεχίζεται.
0 Comments