Ένα ιστορικό πρωτοσέλιδο, δύο ημέρες μετά την αιματοβαμμένη εξέγερση του Πολυτεχνείου, αποκαλύπτει τον μηχανισμό προπαγάνδας της δικτατορίας στα πανεπιστήμια. Πίσω από τη φοιτητική εφημερίδα «Φοιτητής» βρίσκονταν η ΚΥΠ και το Γ΄ Σώμα Στρατού!
Ένα αποκαλυπτικό ιστορικό ντοκουμέντο φωτίζει τη σκοτεινή πλευρά της ενημέρωσης στα χρόνια της επταετίας. Πρόκειται για το πρωτοσέλιδο της φοιτητικής εφημερίδας «Φοιτητής», με ημερομηνία 19 Νοεμβρίου 1973, μόλις σαράντα οκτώ ώρες μετά την αιματοβαμμένη καταστολή της εξέγερσης του Πολυτεχνείου.
Ο κεντρικός τίτλος του εντύπου προκαλεί αλγεινή εντύπωση: «Θέλουμε να σπουδάζουμε με γαλήνη και ηρεμία».
Την ώρα που η Αθήνα μετρούσε νεκρούς, τραυματίες και συλληφθέντες, και ενώ το καθεστώς είχε εξαπολύσει τις δυνάμεις καταστολής εναντίον μιας νεολαίας που αμφισβητούσε ανοιχτά τη δικτατορία, κάποιοι επιχειρούσαν να παρουσιάσουν την εξέγερση ως μια απλή διατάραξη της φοιτητικής καθημερινότητας.
Το κρίσιμο ερώτημα, ωστόσο, είναι ποιος εξέδιδε αυτή την εφημερίδα και ποιοι κινούσαν τα νήματα πίσω από τη λειτουργία της.
Την απάντηση δίνει η ιστορική έρευνα του Χρίστου Ζαφείρη, όπως παρουσιάστηκε σε δημοσίευμα του Βασίλη Κεχαγιά στην εφημερίδα «Μακεδονία» (21/4/2024). Ο «Φοιτητής» πρωτοεμφανίστηκε το 1972 στη Θεσσαλονίκη ως δημοσιογραφικό όργανο της Φοιτητικής Ένωσης Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΦΕΑΠΘ). Η συγκεκριμένη ένωση, όμως, δεν αποτελούσε έκφραση ελεύθερου φοιτητικού συνδικαλισμού, καθώς η διοίκησή της ήταν διορισμένη από το δικτατορικό καθεστώς και λειτουργούσε υπό τον απόλυτο έλεγχό του.
Η πραγματική εικόνα αποδεικνύεται ακόμη πιο αποκαλυπτική. Σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας, την επιτελική ευθύνη της έκδοσης είχαν το Γ΄ Σώμα Στρατού και η ΚΥΠ. Αφανής καθοδηγητής ήταν ο ταγματάρχης Αναστάσιος Παπακωνσταντίνου, στέλεχος της ΚΥΠ Θεσσαλονίκης, ο οποίος χάρασσε τη γραμμή του εντύπου και επέλεγε τους βασικούς του συνεργάτες.
Μάλιστα, τον Νοέμβρη του 1973, το 7ο Επιτελικό Γραφείο του Γ΄ Σώματος Στρατού απέστειλε απόρρητη διαταγή στις στρατιωτικές μονάδες της Βόρειας Ελλάδας, ζητώντας να εγγραφούν συνδρομητές στην εφημερίδα, με το κόστος να καλύπτεται απευθείας από τα ταμεία των μονάδων. Ένα χαρακτηριστικό δείγμα του πώς αντιλαμβανόταν το καθεστώς τον «ελεύθερο φοιτητικό Τύπο».
Η χούντα, επομένως, δεν αρκούνταν στις συλλήψεις, τα βασανιστήρια, τις απαγορεύσεις και τις στρατιωτικές επεμβάσεις στα πανεπιστήμια. Είχε στήσει παράλληλα έναν ολόκληρο μηχανισμό κατασκευής συναίνεσης, με διορισμένες φοιτητικές διοικήσεις, ελεγχόμενα έντυπα και τις μυστικές υπηρεσίες σε ρόλο αρχισυντάκτη.
Στόχος αυτής της στρατηγικής ήταν να εμφανίζεται η δικτατορία ως εγγυητής της ομαλότητας και της ακαδημαϊκής ζωής, την ώρα που όσοι αντιστέκονταν στιγματίζονταν ως «ταραχοποιοί», ακραία στοιχεία και εχθροί της «ηρεμίας».
Το πρωτοσέλιδο της 19ης Νοέμβρη 1973 δεν αποτελεί απλώς ένα θλιβερό δημοσιογραφικό απολίθωμα μιας άλλης εποχής. Είναι η αδιάψευστη απόδειξη του τρόπου με τον οποίο η δικτατορία επιχειρούσε να κατασκευάσει τη δική της εικονική πραγματικότητα, ενώ στους δρόμους και στα πανεπιστήμια εξελισσόταν μια βαθιά κοινωνική ρήξη.
Το καθεστώς ήθελε τους φοιτητές σιωπηλούς, πειθαρχημένους και αποκομμένους από την κοινωνία. Οι φοιτητές του Πολυτεχνείου, όμως, είχαν διαφορετική γνώμη.


Ένα ιστορικό πρωτοσέλιδο, δύο ημέρες μετά την αιματοβαμμένη εξέγερση του Πολυτεχνείου, αποκαλύπτει τον μηχανισμό προπαγάνδας της δικτατορίας στα πανεπιστήμια. Πίσω από τη φοιτητική εφημερίδα «Φοιτητής» βρίσκονταν η ΚΥΠ και το Γ΄ Σώμα Στρατού!
0 Comments