Τριτοκοσμικές εικόνες στις Αχαρνές: Ψόφια ποντίκια μέσα στις σωληνώσεις σχολικού συγκροτήματος, με την αποπνικτική δυσοσμία να κάνει αφόρητη την παραμονή μαθητών και εκπαιδευτικών!
Αν κάποιος αναζητούσε μια ακόμη αποκαλυπτική εικόνα της κατάστασης στην οποία έχει οδηγηθεί η δημόσια εκπαίδευση, δεν έχει παρά να ρίξει μια ματιά σε όσα συμβαίνουν σε σχολικό συγκρότημα στις Αχαρνές, όπου στεγάζονται ένα ειδικό δημοτικό σχολείο και ένα νηπιαγωγείο.
Εδώ και περίπου ενάμιση μήνα, σύμφωνα με το ρεπορτάζ του MEGA και τις καταγγελίες γονέων και εκπαιδευτικών, η σχολική κοινότητα βρίσκεται αντιμέτωπη με μια κατάσταση που προκαλεί αποτροπιασμό. Ψόφια τρωκτικά μέσα στις σωληνώσεις και σε απρόσιτα σημεία του κτηρίου, αποσυντιθέμενα κουφάρια και μια αφόρητη δυσοσμία που έχει μετατρέψει τις σχολικές αίθουσες σε χώρους όπου η παραμονή γίνεται εξαιρετικά δύσκολη.
Και μιλάμε για σχολεία στα οποία καθημερινά βρίσκονται μικρά παιδιά, ανάμεσά τους μαθητές με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες, που έχουν αυξημένη ανάγκη φροντίδας, προστασίας και κατάλληλων συνθηκών εκπαίδευσης.
Ένα χρονικό εγκατάλειψης και ανευθυνότητας
Το πρόβλημα, όπως καταγγέλλεται, ξεκίνησε πριν από περίπου ενάμιση μήνα, όταν εμφανίστηκαν ποντίκια στους χώρους του σχολικού συγκροτήματος.
Η αντιμετώπιση που επιλέχθηκε ήταν η τοποθέτηση ποντικοφαρμάκων και δολωμάτων. Μόνο που, όπως φαίνεται, κανείς δεν φρόντισε να υπάρξει ολοκληρωμένο σχέδιο για τον έλεγχο της κατάστασης και την απομάκρυνση των νεκρών τρωκτικών.
Έτσι, σύμφωνα με τις καταγγελίες, αρκετά ποντίκια κατέληξαν μέσα στις σωληνώσεις και σε σημεία όπου δεν ήταν δυνατή η εύκολη πρόσβαση. Το αποτέλεσμα; Τα κουφάρια άρχισαν να αποσυντίθενται, η δυσοσμία εξαπλώθηκε στους χώρους του συγκροτήματος και η καθημερινότητα μαθητών και εκπαιδευτικών μετατράπηκε σε δοκιμασία.
Κι εδώ προκύπτουν ορισμένα πολύ συγκεκριμένα ερωτήματα: Ποιος έχει την ευθύνη για τη συντήρηση και την υγειονομική ασφάλεια των σχολικών εγκαταστάσεων; Πότε ενημερώθηκαν οι αρμόδιες υπηρεσίες; Τι μέτρα ελήφθησαν για την αποκατάσταση του προβλήματος; Και κυρίως, γιατί χρειάζεται να φτάσει μια τέτοια κατάσταση στη δημοσιότητα για να κινητοποιηθούν οι υπεύθυνοι;
Η δημόσια εκπαίδευση δεν είναι προτεραιότητα για το κράτος των περικοπών
Αυτή είναι η πραγματικότητα που κρύβεται πίσω από τις βαρύγδουπες διακηρύξεις περί αναβάθμισης της δημόσιας εκπαίδευσης, τις κυβερνητικές φιέστες και τις επικοινωνιακές παραστάσεις των δημοτικών αρχών.
Από τη μία, περισσεύουν οι εξαγγελίες για τον εκσυγχρονισμό των σχολείων, την ισότητα των ευκαιριών και τη συμπερίληψη. Από την άλλη, παιδιά αναγκάζονται να βρίσκονται σε σχολικά κτήρια όπου ακόμη και στοιχειώδεις κανόνες υγιεινής και ασφάλειας φαίνεται να μην μπορούν να εξασφαλιστούν.
Και υπάρχει μια ιδιαίτερα αποκρουστική πλευρά σε αυτή την ιστορία: Δεν πρόκειται για κάποια πολυτελή εκπαιδευτική δομή που ζητά πρόσθετες παροχές. Μιλάμε για ένα ειδικό δημοτικό σχολείο και ένα νηπιαγωγείο. Για παιδιά της τάξης μας, που χρειάζονται ιδιαίτερη μέριμνα, για οικογένειες που εμπιστεύονται καθημερινά τα παιδιά τους στο δημόσιο σχολείο και για εκπαιδευτικούς που καλούνται να κάνουν τη δουλειά τους μέσα σε απαράδεκτες συνθήκες.
Αυτό είναι το πραγματικό πρόσωπο της εγκατάλειψης των δημόσιων υποδομών. Το κόστος της οποίας δεν το πληρώνουν εκείνοι που αποφασίζουν τις περικοπές και μοιράζουν τις υποσχέσεις, αλλά οι εργαζόμενοι, οι γονείς και τα παιδιά των λαϊκών οικογενειών.


Τριτοκοσμικές εικόνες στις Αχαρνές: Ψόφια ποντίκια μέσα στις σωληνώσεις σχολικού συγκροτήματος, με την αποπνικτική δυσοσμία να κάνει αφόρητη την παραμονή μαθητών και εκπαιδευτικών!
0 Comments