«Η επιλογή Εισαγγελέως ως Διοικητή της ΕΥΠ έρχεται ως επιστέγασμα της επιτυχίας της εναντίον του οργανωμένου εγκλήματος. Και σηματοδοτεί τη στροφή της Υπηρεσίας στο εσωτερικό της χώρας», έγραφε, χωρίς να κρύβει την ικανοποίησή του, το «Βήμα» την περασμένη Τρίτη. Ηταν «φυσικό επακόλουθο να επιστρατευθεί η ΕΥΠ για να καλύψει κενά και αδυναμίες», έγραφε η «Καθημερινή» την ίδια μέρα, σημειώνοντας ότι επειδή υπάρχουν «ενδεχόμενες ενστάσεις και απορίες για το “σύννομο” των μεθόδων που εφαρμόζει η συγκεκριμένη υπηρεσία, όταν οι έρευνές της επεκτείνονται και σε δραστηριότητες πολιτών στο εσωτερικό», η τοποθέτηση εισαγγελέα ως «επικεφαλής της συγκεκριμένης “διευρυνόμενης” υπηρεσίας (…) εξηγείται και επικοινωνιακά».

Οι παλαιότεροι ήξεραν πολύ καλά ότι η ΚΥΠ ήταν η κορονίδα του συστήματος καταστολής του «εσωτερικού εχθρού», διαθέτοντας ένα δίκτυο έμμισθων ρουφιάνων που απλώνονταν μέχρι και το τελευταίο χωριό της επικράτειας. Από τους νεότερους αρκετοί έφαγαν το παραμύθι της αντικατάστασης του «Κ» με το «Ε». Φυσικά, είτε με «Κ» είτε με «Ε» μπροστά, η κακόφημη αυτή υπηρεσία παρέμεινε πάντοτε το ίδιο.

Αλλωστε, το κράτος είναι όργανο κυριαρχίας της άρχουσας τάξης, η οποία ταυτίζει το έθνος με τον εαυτό της και το εθνικό με το ιδιοτελές της συμφέρον.
Το έθνος έχει προ πολλού διασπαστεί στο έθνος των αστών και στο έθνος των προλετάριων.

Από την άποψη αυτή, ίσως να χρωστάμε και ευγνωμοσύνη στην κυβέρνηση Καραμανλή, που φροντίζει να διαλύσει τη θολούρα και να διακηρύξει προς όλους, ότι τα καθήκοντα «εσωτερικής ασφάλειας», με τα οποία πάντοτε ασχολούνταν η ΚΥΠ-ΕΥΠ, πλέον θα αποτελούν τα βασικά της καθήκοντα. Με πρώτο διοικητή της τον έως τώρα προϊστάμενο της Αντιτρομοκρατικής. Για να μη μένει σε κανέναν αμφιβολία πως στο στόχαστρο μπαίνει ο «εσωτερικός εχθρός», ο αγωνιζόμενος λαός. Οταν θα ξεφουσκώσει και η υπόθεση με τη «συμμορία των 16», θα αποδειχτεί ότι αυτή στήθηκε για να δημιουργηθεί ένας προπαγανδιστικός καπνός παραλλαγής και να ξαναβάλει την ΚΥΠ επίσημα στο παιχνίδι.

Μαζί με την επαναφορά της ΚΥΠ-ΕΥΠ στην κορυφή των μηχανισμών καταστολής έρχονται και άλλες ρυθμίσεις: για την ονομαστικοποίηση των κινητών (ώστε να μη μείνει κανένας αφακέλωτος), για τη λειτουργία των καμερών-χαφιέδων στους δρόμους, για τη δημιουργία τράπεζας DNA.

Σε μια περίοδο που η ανεργία καλπάζει, που η φτώχεια μαστίζει ευρύτατα λαϊκά στρώματα, που το μέλλον δείχνει ακόμη χειρότερο, η κυβέρνηση φροντίζει από τη μια για την ενίσχυση των καπιταλιστών με κάθε είδους «πακέτα» και από την άλλη για την ισχυροποίηση των μηχανισμών καταστολής, για τους οποίους δεν φείδεται δαπανών.

Αδειάζουν τα κρατικά ταμεία, για να μπει ο ελληνικός λαός στο γύψο, με την εγγύηση της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας αυτή τη φορά. Η χούντα δεν τους χρειάζεται πια.

Εφημερίδα ΚΟΝΤΡΑ