Ο Ν.Μιχαλολιάκος καθαιρέθηκε από αξιωματικός καταδρομών για εγκληματική δράση

Για τα μέλη της Χρυσής Αυγής ο στρατός είναι «το Α και το Ω». Σκληρή εκπαίδευση, πειθαρχεία, εθνικισμός, όπλα… Όμως φαίνεται ότι υπάρχει ασυμβίβαστο μεταξύ φασιστικής ιδεολογίας και Στρατιωτικού Κανονισμού, καθώς  συχνά οι νοσταλγοί του Στρατιωτικού Πραξικοπήματος εκδήλωσαν παραβατική συμπεριφορά και μάλιστα πρωταγωνίστησαν σε δραματικά γεγονότα Μαύρης Τρομοκρατίας, αφήνοντας πίσω τους αθώα θύματα.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ο Φύρερ της Χρυσής Αυγής που εξαιτίας της εγκληματικής του δράσης, υπηρέτησε τελικά 42 μήνες! Στη στρατιωτική του θητεία ξεκινά ως δόκιμος αξιωματικός και παίρνει απολυτήριο ως στρατιώτης, ούτε καν ως δεκανέας, το βαθμό που είχε το πρότυπο του, ο Χίτλερ, αφού στο μεταξύ καθαιρέθηκε. Μία κλοπή όπλων και εκρηκτικών από τη μονάδα που υπηρετούσε και η εμπλοκή του ονόματος του σε “εξτρεμιστική δεξιά οργάνωση” ήταν η αιτία. Ανατινάζοντας και χύνοντας αίμα…

Μάλιστα, χαρακτηρίζει «διώξεις», τις συλλήψεις για την επικίνδυνη παράνομη δράση του που έφτασε να ωραιοποιήσει ο Μαύρος Τρύπας του Πρώτου Θέματος, ο ίδιος διωκόμενος για παράνομες πράξεις. Πρώτη φορά συλλαμβάνεται τον Ιούλιο του 1974 έξω από την Βρετανική Πρεσβεία στο Κολωνάκι διαμαρτυρόμενος για τη στάση της Μεγάλης Βρετανίας κατά τη διάρκεια της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο. Το 1976 συλλαμβάνεται και πάλι για επίθεση κατά δημοσιογράφων που κάλυπταν την κηδεία του δολοφονημένου από τη 17 Νοέμβρη βασανιστή της χούντας Ευάγγελου Μάλλιου. Κρατήθηκε για ένα διάστημα στον Κορυδαλλό, αλλά δεν δικάστηκε ποτέ λόγω τυπικών κωλυμάτων κατά τη διαδικασία της σύλληψης. Γράφει ο Νίκος Μιχαλολιάκος: «[…] σε ηλικία 19 ετών οδηγούμαι κρατούμενος στην πρώτη πτέρυγα των φυλακών Κορυδαλλού, όπου βρίσκονται κρατούμενοι οι αξιωματικοί του καθεστώτος της 21ης Απριλίου […], πατριώτες ξεχωριστοί, αιχμάλωτοι της μικρόψυχης και δειλής δημοκρατίας μας».

Σε ηλικία 20 ετών κατατάσσεται στο στρατό ως κομάντο των Ειδικών Δυνάμεων. Και μάλιστα αξιωματικός. Υπηρετεί στη 2α Μοίρα Αλεξιπτωτιστών, στο 22ο Σύνταγμα Πεζικού στην Λέσβο και στο 567 Τάγμα Πεζικού στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα. Όμως στο στρατόπεδο που υπηρετούσε αποκαλύφθηκε κλοπή εκρηκτικών και όπλων. Οι ανακρίσεις και οι έρευνες δεν εντοπίζουν τους δράστες, αλλά ο Μιχαλολιάκος κατηγορείται για τη κλοπή και τιμωρείται με αλλαγή ειδικότητας. Από τις Ειδικές Δυνάμεις μεταφέρεται στο Σώμα Υλικού Πολέμου, που έχει στην ευθύνη του τις αποθήκες. Τον Ιούλιο του 1978 συνελήφθη για τρίτη φορά και καταδικάστηκε σε κάθειρξη ενός έτους ως μέλος ακροδεξιάς εξτρεμιστικής οργάνωσης για κατοχή όπλων και εκρηκτικών. Τη νύχτα 23ης προς 24η Ιουλίου 1978 γίνονται στην Αθήνα και τον Πειραιά 13 αλυσιδωτές εκρήξεις. Με μια επιχείρηση που διαρκεί μία ολόκληρη εβδομάδα, από τις 24/07/1978 έως τις 31/07/1978 τελικά η αστυνομία ανακοινώνει τη «σύλληψη ατόμων που ανήκουν στην εξτρεμιστική δεξιά και για το οποία έχουν συγκεντρωθεί στοιχεία που αξιολογούνται», όπως γράφουν οι εφημερίδες.

Προφυλακίζεται στις στρατιωτικές φυλακές Αυλώνος και καθαιρείται. Γράφει ο ίδιος: «η καθαίρεση που μας ανακοινώνει ο διοικητής των στρατιωτικών φυλακών Αυλώνος σε εμένα και τον συγκατηγορούμενό μου και συναγωνιστή μου Θανάση Κ. [Σ.Σ.: Πρόκειται για τον ΔΕΑ Αθανάσιο Καρακατσάνη][…]είναι για μένα ένας ξεχωριστός τίτλος τιμής  για τον οποίο ιδιαίτερα κομπάζω, αφού κανένας αξιωματικός δεν καθαιρέθηκε από το 1974 έως σήμερα για τις ιδέες του, εκτός βεβαίως αυτών που κατεδικάσθησαν για το καθεστώς της 21ης Απριλίου». Όμως η καθαίρεση του είναι για τις εγκληματικές του πράξεις, που καθοδηγούν οι φασιστικές του ιδέες. Όπως γράφει η Κατερίνα Σταυρούλα στο ΠΡΙΝ,  «το Σάββατο, 11 Μαρτίου 1978, μια ωρολογιακή βόμβα εκρήγνυται στην αίθουσα του κινηματογράφου Έλλη, στην οδό Ακαδημίας, στις 9.30 το βράδυ. Η έκρηξη γίνεται κατά τη διάρκεια προβολής της σοβιετικής ταινίας Ουράνιο τόξο. Η βόμβα έχει τοποθετηθεί κάτω από τα καθίσματα του κοινού κι η έκρηξη έχει ως αποτέλεσμα τον πολύ βαρύ τραυματισμό ενός άτυχου θεατή, με αποτέλεσμα να χάσει τα δύο του πόδια. Μαζί του τραυματίζονται και άλλοι 18 άνθρωποι.

Η επίθεση επαναλαμβάνεται τρεις μήνες αργότερα, στις 20 Ιουνίου, στις 9 το βράδυ στην αίθουσα του κινηματογράφου Ρεξ, στην οδό Πανεπιστημίου. Η έκρηξη σημειώνεται και πάλι κατά τη διάρκεια προβολής μιας σοβιετικής ταινίας με τίτλο Ο πόλεμος σε όλα τα μέτωπα. Η ωρολογιακή βόμβα είχε επίσης τοποθετηθεί στα μεσαία καθίσματα της αίθουσας προβολής και η έκρηξή της είχε ως αποτέλεσμα τον τραυματισμό 15 ανθρώπων.

Οι βομβιστικές επιθέσεις στους δύο κινηματογράφους δεν αποτελούσαν μεμονωμένα παραδείγματα. Ήταν μέρος μιας σειράς αντίστοιχων ακροδεξιών τρομοκρατικών ενεργειών που είχαν πραγματοποιηθεί τη μεταπολιτευτική περίοδο στην Αθήνα, με στόχο χώρους με αριστερό πρόσημο. Από τα γραφεία του περιοδικού Αντί και γραφεία της ΚΝΕ μέχρι τον εμπρησμό των γραφείων της Αυγής και εκρήξεις στα γραφεία του ΕΚΚΕ και του ΚΚΕ Εσωτερικού, οι «μετανάστες» για τους ακροδεξιούς της εποχής είχαν εμφανή ιδεολογικά χαρακτηριστικά.

Για τις δολοφονικές αυτές ενέργειες συλλαμβάνεται μια ομάδα 10 ακροδεξιών, ανάμεσά τους και ο σημερινός επικεφαλής της Χρυσής Αυγής, Νίκος Μιχαλολιάκος, έφεδρος αξιωματικός την περίοδο εκείνη. Ενώ οι αρχικές κατηγορίες με τις οποίες παραπέμπονται οι κατηγορούμενοι στον ανακριτή εντάσσονται στον νόμο «περί καταστολής της τρομοκρατίας» και είναι σε βαθμό κακουργήματος, ο Μιχαλολιάκος και άλλοι δύο από την ομάδα καταλήγουν να παραπεμφθούν στο πενταμελές εφετείο και να τιμωρηθούν για παράβαση του νόμου «περί όπλων και εκρηκτικών υλών», δηλαδή για μια κατηγορία πλημμεληματικού χαρακτήρα. Το αποτέλεσμα ήταν να επιβληθεί ποινή 13 μηνών που στο Εφετείο έγινε 11 μήνες.

Δηλαδή, η αστική δικαιοσύνη, που συνεργάστηκε και νομιμοποίησε την Χούντα των Συνταγματαρχών και το αστικό σύστημα εξουσίας της εποχής ουσιαστικά συγκάλυψαν τα εγκλήματα και προστάτευσαν όχι τους πολίτες θύματα της μαύρης τρομοκρατίας, αλλά τον ΝεοναζΊ Δολοφόνο βομβιστή.

ΔΙΚΤΥΟ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΦΑΝΤΑΡΩΝ ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΡΑΤΕΥΜΕΝΩΝ

Τηλ. Επικ. 6932955437 Diktiospartakos.blogspot.com