Μια απίστευτη εικόνα πολιτικών και σκανδαλολογικών σεναρίων, παρασκηνιακών κινήσεων και εύλογων αποριών έχει δημιουργηθεί στη χώρα. Ένα πολιτικό σύστημα βαριά τραυματισμένο από δεκαετίες σκανδαλώδους διαχείρισης του δημοσίου χρήματος βρίσκεται πάλι στο στόχαστρο εν μέσω δύο αποκαλύψεων με διαφορετικό πλαίσιο, αλλά κοινή οσμή σκανδάλου:

♦ Η πρώτη είναι η υφέρπουσα, εδώ και μέρες, φήμη ότι «32» βουλευτές, μεταξύ των οποίων και εν ενεργεία υπουργοί, ερευνώνται από τους οικονομικούς εισαγγελείς για να διακριβωθεί αν στοιχειοθετείται εις βάρος τους κατηγορία για αιφνίδιο και αδικαιολόγητο πλουτισμό.

♦ Η δεύτερη είναι η αποκάλυψη της κυριακάτικης εφημερίδας «Real News» περί καταγγελίας για εμπλοκή των Ευ. Μεϊμαράκη, Μ. Λιάπη και Γ. Βουλγαράκη σε σκάνδαλο ξεπλύματος μαύρου χρήματος, ύψους 10 δισ. ευρώ, μέσω αγοραπωλησιών ακινήτων

Ως προς την αποκάλυψη της «Real News» τα πράγματα είναι σαφή: Τη Δευτέρα καλούνται από την εισαγγελέα Πόπη Παπανδρέου να καταθέσουν κατ’ αντιπαράσταση οι εμπλεκόμενοι ιδιώτες και οι κατονομαζόμενοι από αυτούς πρώην υπουργοί για τα περί εμπλοκής στο ξέπλυμα μαύρου χρήματος. Αναμένεται η εξέταση.

Παράλληλα όμως στην υπόθεση αυτή φαίνεται να τεκμηριώνεται ήδη η εμπλοκή γνωστού επιχειρηματία, για τον οποίο εντοπίστηκαν στοιχεία περί φοροδιαφυγής ύψους 31 εκατομμυρίων ευρώ. Στο σχετικό πόρισμα του ΣΔΟΕ, πάντως, δεν προκύπτει εμπλοκή κανενός από τους τρεις καταγγελλόμενους υπουργούς. Συνεπώς οι καταγγέλλοντες θα πρέπει να προσκομίσουν τα ανάλογα στοιχεία.

Ως προς την περίφημη λίστα των «32», το πρώτο δεδομένο είναι ότι ο οικονομικός εισαγγελέας Γρηγόρης Πεπόνης απάντησε – ορθώς – σε αίτημα του προέδρου της Επιτροπής Ωικονομικού Ελέγχου της Βουλής Θανάση Νάκου ότι το πόρισμα της έρευνας θα σταλεί στη Βουλή μόνο αν διαπιστωθεί μη σύννομη δραστηριότητα και σημειώνει, πολύ σωστά, ότι: «Μέχρι στιγμής όλες οι περιπτώσεις τελούν υπό εκκρεμότητα, ο έλεγχος είναι σε εξέλιξη και δεν δύναται a priori να γίνεται λόγος για παράνομη δραστηριότητα των ελεγχομένων».

Επιπλέον, οι οικονομικοί εισαγγελείς Πεπόνης και Μουζακίτης διευκρίνισαν, σύμφωνα με το ρεπορτάζ, σε επικοινωνία τους με τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου I. Τέντε, πως κανένας εν ενεργεία υπουργός δεν περιλαμβάνεται στην περίφημη λίστα, η οποία λέγεται ότι περιλαμβάνει πολλούς πρώην υπουργούς, υφυπουργούς, γ.γ. υπουργείων, αλλά και ασκήσαντες καθήκοντα δημοσίων λειτουργών.
Όμως, το ρεπορτάζ του «Π» υποδεικνύει πως το πράγμα δεν τελειώνει εδώ…

Υπόγειες κινήσεις

Σύμφωνα με απολύτως έγκυρες πληροφορίες, το θέμα της λίστας των «32» έχει κινητοποιήσει πάρα πολλούς υπόγειους μηχανισμούς, οι οποίοι διαγκωνίζονται για να επηρεάσουν, στον βαθμό του εφικτού, τη… σύνθεση της. Με απλά λόγια: Τα υπό έρευνα πολιτικά και δημόσια πρόσωπα ανέρχονταν εξαρχής σε εκατοντάδες, μεταξύ των οποίων πολιτικοί αρχηγοί, υπουργοί, όλα τα κόμματα πλην της Αριστεράς, πρώην πρόεδροι κομμάτων, δήμαρχοι – από αυτή την… κινούμενη άμμο προέκυψε η φήμη περί «32» βουλευτών.

Παράλληλα, ανοίγει φάκελος για έλεγχο σε μεγάλα ονόματα του χώρου της οικονομίας έπειτα από διασταυρώσεις στοιχείων και καταγγελίες για φοροδιαφυγή δεκάδων εκατομμυρίων. Όμως ακόμη καμιά λίστα δεν είναι οριστική.
Προφανώς, λοιπόν, όπως ορθώς διευκρινίζουν και οι οικονομικοί εισαγγελείς, «πάντα τα περαιτέρω αορίστως διαδιδόμενα υπό διαφόρων τυγχάνουν αβάσιμα, επ’ ουδενί δε εν εξελίξει έρευνες δεν μπορεί ούτε και πρέπει να ταυτίζονται με διαπιστωμένες έκνομες συμπεριφορές».

Η αναφορά των δύο εισαγγελέων μετά βίας συγκαλύπτει μια πικρή αλήθεια: Εκ μέρους πολλών και διαφόρων διακινούνται καθημερινά, υπογείως πάντα, ονόματα ανθρώπων τους οποίους κάποιοι θα ήθελαν να δουν στην περίφημη «λίστα». Άλλωστε και μόνο η συμπερίληψη κάποιου στον κατάλογο αρκεί για να κλείσουν πολιτικά «σπίτια» και νά απαξιωθούν επιχειρηματικοί «οίκοι».
Με απλά λόγια ένα απίστευτο αλισβερίσι εκτυλίσσεται καθημερινά με στόχο τη σπίλωση πολιτικών αντιπάλων και ανταγωνιστών. Κι αυτό είναι ένα καμπανάκι κινδύνου, σε μια εποχή που η κοινωνία είναι δικαίως πεπεισμένη ότι στην ελληνική πολιτική και επιχειρηματική ζωή βασιλεύει η διαφθορά: ο κίνδυνος να καούν πολλά χλωρά μαζί με τα ξερά, όπως συμβαίνει σε κάθε (και πολιτική) πυρκαγιά, είναι άμεσος.

Στο πλαίσιο αυτό ας μην ξεχνάμε ότι, ταυτοχρόνως, εξελίσσεται μια παράλληλη προσπάθεια – πολιτικής κυρίως – σπίλωσης και απαξίωσης της αξιωματικής αντιπολίτευσης και του ίδιου του αρχηγού της, και μάλιστα από τους ίδιους που σήμερα εντελώς υποκριτικά διαμαρτύρονται για την ανεξέλεγκτη διάχυση της πολιτικής λάσπης. Απίστευτο και όμως αληθινό…

Άμεσο καθήκον

Η δυσοσμία που πλανάται ακόμη μια φορά πάνω από την πολιτική ζωή προφανώς δεν είναι μικρό θέμα. Το αντίθετο. Αλλωστε το ζητούμενο δεν μπορεί να είναι άλλο από την αλήθεια. Η οποία όμως δεν μπορεί να προκύψει χωρίς μια Δικαιοσύνη απερίσπαστη από κάθε είδους επιρροές, με ιεραρχημένες προτεραιότητες, ταχεία λειτουργία στον βαθμό του δυνατού, με πλήρη τεκμηρίωση των πορισμάτων και των κατηγορητηρίων που θα προκύψουν από τις σχετικές έρευνες.

Το παράδειγμα της καταγγελίας για τους τρεις τέως υπουργούς της Ν.Δ. είναι ενδεικτικό: Επί έναν χρόνο η καταγγελία ήταν γνωστή στο ΣΔΟΕ, αλλά είναι άγνωστο πότε θα υπήρχε διερεύνηση ή πόρισμα. Αν δεν προέκυπτε το δημοσίευμα της «Real News», κατά πάσα βεβαιότητα δεν θα γνωρίζαμε σήμερα καν την ύπαρξη της.
Η αμφισβήτηση για την ορθή λειτουργία των θεσμών εδώ και χρόνια δεν εξαιρεί τη Δικαιοσύνη – και επ’ αυτού οι λειτουργοί της είναι, προφανώς, ενήμεροι.

Αν κάποιος γνώριζε τι εκτιμούν όσοι εκτός Ελλάδος ασχολούνται σοβαρά με το «ελληνικό ζήτημα», θα διαπίστωνε ότι ένας από τους πρώτους κινδύνους για τη χώρα μας, που μπορεί να αποβεί καταλυτικός για την επιτάχυνση της κατάρρευσης της, λειτουργώντας προσθετικά στην οικονομική κατάρρευση εξαιτίας της πολιτικής της τρόικας και των ελληνικών κυβερνήσεων, είναι η επαπειλούμενη θεσμική κατάρρευση. Και η Δικαιοσύνη είναι, θεωρητικά και πρακτικά, ένας από τους θεσμικούς στυλοβάτες κάθε χώρας.

Αν αθροίσουμε όλες τις εσωτερικές συνέπειες που μπορεί να επισύρει η a priori ενοχοποίηση της πολιτικής, όπως η ανάδειξη συμμοριών μπράβων σε υπολογίσιμο «πολιτικό» μέγεθος, και τη διεθνή εικόνα της χώρας, τότε η Δικαιοσύνη έχει άμεσο καθήκον να επιτελέσει, αυτή την περίοδο, άψογα, χωρίς επηρεασμούς από οποιαδήποτε κατεύθυνση, χωρίς επιζήμιες καθυστερήσεις, με ακρίβεια και αυταπάρνηση, μια αποστολή που είναι κρισιμότερη απ’ όσο σε κάθε άλλη πρόσφατη περίοδο. Να ελπίζουμε;

Πηγή: “Το Ποντίκι”