Τα κοινωνικά ιατρεία, φαρμακεία και οδοντιατρεία δημιουργήθηκαν μέσα από την ανάγκη να υπερασπιστούμε το δικαίωμα σε μία ισότιμη, καθολική, χωρίς διακρίσεις υγεία, για όλους τους ανθρώπους και αρχικά απευθύνονταν κυρίως σε μετανάστες χωρίς έγγραφα.

Στην εποχή της οικονομικής κρίσης όλο και περισσότεροι ανασφάλιστοι έλληνες και μετανάστες επισκέπτονται τα ιατρεία καθώς η “μαύρη” εργασία, η ανεργία και οι περικοπές στην υγειονομική περίθαλψη και το κοινωνικό κράτος, δεν αφήνουν πολλά περιθώρια στους ανθρώπους να προσεγγίσουν το δημόσιο σύστημα υγείας και πρόνοιας. Το φάρμακο από την άλλη έχει μετατραπεί σε είδος πολυτελείας.

Ταυτόχρονα, γινόμαστε μάρτυρες ολοένα και περισσότερων ρατσιστικών εκδηλώσεων και πράξεων σε δημόσιους χώρους και χώρους εργασίας, όπως είναι τα νοσοκομεία, τα σχολεία και τα πανεπιστήμια. Η εξέλιξη αυτή μας αναγκάζει να αντιδράσουμε τόσο μέσα από τους θεσμούς, όσο και μέσα από τις δομές της αυτοοργάνωσής μας.

Για το ιατρικό σώμα:

Οι αρχές ισοτιμίας, καθολικότητας και ισότητας στην παροχή υγείας και κατά συνέπεια η αποτροπή ρατσιστικών πράξεων και εκδηλώσεων στους χώρους που προάγουν την υγεία δεν είναι θέμα μόνο προσωπικής επιλογής αλλά συστατικό στοιχείο τόσο του ιατρικού λειτουργήματος όσο και των φορέων παροχής υπηρεσιών υγείας.

”Οι υπηρεσίες υγείας παρέχονται ισότιμα σε κάθε πολίτη ανεξάρτητα από την οικονομική, κοινωνική και επαγγελματική του κατάσταση…”(Ιδρυτικός Νόμος του ΕΣΥ υπ’ αριθμόν 1397 ΦΕΚ 143 Αρθρο 1)

Οι χώροι που προάγουν την υγεία (Νοσοκομεία, ιατρεία, Κέντρα Υγείας ) και οι λειτουργοί της υγείας (γιατροί νοσηλευτές διοικητικοί, παραϊατρικό, βοηθητικό προσωπικό) υποχρεούνται να παρέχουν τις υπηρεσίες ισότιμα σε όλους τους ανθρώπους ανεξαρτήτου χρώματος φυλής ή εθνικότητας, σύμφωνα με τον κώδικα ιατρικής δεοντολογίας. ‘‘Το ιατρικό λειτούργημα ασκείται σύμφωνα με τους γενικά αποδεκτούς και ισχύοντες κανόνες της ιατρικής επιστήμης. Διέπεται από απόλυτο σεβασμό στην ανθρώπινη ζωή και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και απευθύνεται σε όλους τους ανθρώπους χωρίς διάκριση φύλου, φυλής, θρησκείας, εθνικότητας, ηλικίας, σεξουαλικού προσανατολισμού, κοινωνικής θέσης ή πολιτικής ιδεολογίας.” (NOMOΣ ΥΠ’ΑΡΙΘ. 3418 Κώδικας Ιατρικής Δεοντολογίας. 28 Νοεμβρίου 2005 κεφΒ’ άρθρο 3).

Κατά συνέπεια σε χώρους (νοσοκομεία, κέντρα υγείας, κοινωνικά ιατρεία) πού από την αρχή της σύστασής τους δημιουργήθηκαν για να προάγεται η ισοτιμία και η μη διάκριση μεταξύ των ανθρώπων όσον αφορά την παροχή ενός τόσο πολύτιμου δημόσιου αγαθού όπως είναι η υγεία, δεν μπορεί ταυτόχρονα να επιτρέπεται η προώθηση ρατσιστικών ιδεών με οποιονδήποτε τρόπο.

Δηλώνουμε ότι δεν επιτρέπουμε τη δημόσια εκδήλωση και προώθηση ρατσιστικών μηνυμάτων και πράξεων μέσα στους χώρους των κοινωνικών ιατρείων, καθώς και στους χώρους εκδηλώσεων ή δραστηριοτήτων που διοργανώνουν τα ιατρεία.

Συγκεκριμένα:

Δεν επιτρέπουμε τη συμμετοχή στα κοινωνικά ιατρεία εθελοντών που ανήκουν σε πολιτικούς χώρους ή σωματεία που προάγουν ρατσιστικές απόψεις συλλογικά ή μεμονωμένα.

Δεν θα ανεκτουμε καμμία ρατσιστική συμπεριφορά ή προσπάθεια παρέμβασης στο έργο μας στους χώρους των ιατρείων.

Δεν επιτρέπουμε την προώθηση τέτοιων απόψεων στους υγειονομικούς χώρους, μέσα από συνθήματα ή λογότυπα.

Ο ρατσισμός είναι τέκνο του φασισμού. Και ο φασισμός δεν είναι άποψη. Είναι έγκλημα.

Καλούμε τους συναδέλφους όλων των Ενώσεων των Νοσοκομειακών γιατρών και τους συναδέλφους όλων των κοινωνικών ιατρείων να βάλουν προς ψήφιση στις γενικές συνελεύσεις τους, το παραπάνω ψήφισμα.

Καλούμε επίσης τους Ιατρικούς Συλλόγους της χώρας, τα Διοικητικά Συμβούλια των Νοσοκομείων και τους Συλλόγους Εργαζομένων στα νοσοκομεία να συνυπογράψουν το ψήφισμα και να τοποθετηθούνται έμπρακτα απέναντι στα φαινόμενα ρατσισμού οπουδήποτε τα συναντούν στο χώρο της υγείας.

Κοινωνικό Ιατρείο Ρεθύμνου

Κοινωνικό Ιατρείο Δράμας

Κοινωνικό Ιατρείο Ηρακλείου

Κοινωνικό Ιατρείο Αγ.Νικολάου

Κοινωνικό Ιατρείο Πρέβεζας

6.12. 2012