Γράφει ο συγγραφέας Γιάννης Μακριδάκης

Όλο αυτό που συμβαίνει με τις κατά τόπους επισκέψεις πρωθυπουργών πλασιέ, δείχνει με τον πιο σαφή τρόπο την κατάντια της πολιτικής στον καπιταλιστικό μας μεσαίωνα.

Η Μέρκελ έρχεται ταξίδι αστραπή για να διεκδικήσει τους ΟΤΑ, την παραγωγή “πράσινης” ενέργειας και την διαχείριση των απορριμμάτων μας, ο Ολάντ για τα νερά μας και για να μας πουλήσει φρεγάτες, ο Σαμαράς πάει στο Κατάρ έχοντας όλη την Ελλάδα προς πώληση. Πρωθυπουργοί, καγκελάριοι, εμίρηδες και κακομοίρηδες γυρολόγοι από σπίτι σε σπίτι, συνοδεία των αφεντικών τους, μπας και εξασφαλίσουν μερδικό από το όποιο χρήμα κυκλοφορεί ή μπορεί να κυκλοφορήσει.

Η πολιτική ανέλαβε πλέον απροκάλυπτα τον ρόλο της πουτάνας που συνοδεύεται από τους νταβατζήδες της και ψάχνεται να ψωνιστεί.

Αυτό είναι το εξελιγμένο ον, που λέγεται άνθρωπος και πολίτης τον 21ο αι. Τέτοια πολιτική παράγει. Γι’ αυτό έχουν όλα εκφυλιστεί. Γι’ αυτό βλέπουμε να εκπορνεύονται όλα. Η Αριστερά (κυβερνώσα!), η χώρα, η συνείδησή μας. Γι αυτό ζούμε σε μια χούντα, που που συλλαμβάνει και κατηγορεί πλέον ανοιχτά ανθρώπους επειδή τόλμησαν να εκφράσουν άποψη αντίθετη με το ξεπούλημα της Ελλάδας.

Ο Σαμαράς το δήλωσε πως φτιάχνει το αναπτυξιακό σχέδιο της επόμενης δεκαετίας και δεν θα ανεχθεί μες στα πόδια του κανέναν από όσους δημιουργούν προβλήματα στις επενδύσεις. Όλους στα ξερονήσια θα μας στείλει, να σπάμε πέτρες για την νέα ανάπτυξη. Μα κι αυτοί που λόγω εξαθλίωσης θα παραμείνουν να τον ανέχονται για να βρουν μεροκάματο, πέτρες θα σπάνε κι αυτοί στα ανά την επικράτεια νταμάρια, με μισθό 250 ευρώ έκαστος. Κι η Ελλάδα απέραντο νταμάρι, χαβούζα ρύπων και καρκίνων, αποψιλωμένη από δάση, με ακτές γεμάτες τσιμέντα, με βουνά και κάμπους γεμάτα βιομηχανίες ενέργειας. Αυτό είναι το όραμα του κάθε αμόρφωτου απόφοιτου του Χάρβαρντ για αυτή την όμορφη γωνιά του πλανήτη, αυτό είναι και το όνειρο κάθε αποκτηνωμένου “επιχειρηματία”, δυστυχώς αυτή είναι πια και η ελπίδα του κάθε κακομοίρη εξαθλιωμένου, που διακηρύσσει πως θα αρχίσει ο εμφύλιος αν του στερήσουν το μεροκάματο της πείνας στα έργα καταστροφής της πατρίδας των τέκνων του.

Μα ο εμφύλιος στην Ελλάδα δεν έχει λήξει ακόμα. Απλώς, ήταν επί μισόν αιώνα κουκουλωμένος και σιγόκαιγε από κάτω. Τώρα όμως, όπου να ‘ναι θα δοθεί η τελική μάχη. Οι αντιστασιακοί με την ψυχή τους για να σώσουν τον τόπο και οι πολιτικοί προδότες με φρεγάτες τους φτηνούς εργάτες για να αποτελειώσουν τη βρομοδουλειά και τη χώρα. Οι αντιστασιακοί με τον λόγο τους και τα κορμιά τους και οι αναπτυξιολάγνοι με τα όπλα, με τους νόμους τους και με τα χημικά τους. Έτσι κι αλλιώς όλοι μαζί χαμένοι από χέρι είμαστε. Μόνος κερδισμένος όποιος πεθαίνει αξιοπρεπής.

Γιάννης Μακριδάκης

Εστάλη απο: αριστερό blog