Η κρίση που βιώνουμε δεν περιορίζεται στη σφαίρα της οικονομίας, αλλά διαβρώνει ταχύτατα τον κοινωνικό και πολιτικό ιστό. Ταυτόχρονα, όμως ισχύει και το ακριβώς αντίθετο: Η πολιτική «ανεπάρκεια» και η κοινωνική παραλυσία οδήγησαν και οδηγούν σε επιλογές διάλυσης την οικονομία, ολόκληρη τη χώρα.
Η διάλυση αποδεικνύεται από την ευκολία με την οποία πέρασαν και ολοκληρώνονται οι θεραπείες – σοκ που συνταγογραφήθηκαν για την «ίαση» της ελληνικής οικονομίας από το νεοφιλελεύθερο ιερατείο της οικονομικής Σχολής του Σικάγο που κυριαρχεί τόσο στο ΔΝΤ όσο και στην Ε.Ε.
Είναι προφανές ότι για την εφαρμογή της θεραπείας απαραίτητη προϋπόθεση ήταν η ύπαρξη ενός
διαφθείροντας και (καθ)οδηγώντας την κοινωνίαεξωνημένου και υποτελούς πολιτικού προσωπικού, το οποίο είχε εξασφαλίσει την επιβίωση του σε περιβάλλον απάθειας και αφασίας… Έτσι η πολιτική υποτέλειας από τη μια και η κοινωνική αφασία από την άλλη επιτρέπουν σήμερα στους «γιατρούς» του ΔΝΤ να σαρώνουν τα πάντα:
* Η μισθωτή εργασία στοχοποιείται και διαπομπεύεται
* Οι μισθοί και τα στοιχειώδη δικαιώματα των εργαζομένων πετσοκόβονται στο όνομα της ανταγωνιστικότητας και των διαρθρωτικών αλλαγών.
* Οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας στέλνονται στην πυρά και το εργατικό δίκαιο καταργείται εν μια νυκτί.
* Τα ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα είναι υπό διωγμό.
* Οι εργαζόμενοι και η κοινωνία μπαίνουν σε έναν γύψο χωρίς επιστροφή.
Κατόπιν τούτων η χώρα είναι έτοιμη να ιδιωτικοποιηθεί και να ξεπουληθεί σε τιμή «ευκαιρίας».
|Η σαπίλα έχει τέτοια έκταση ώστε, ενώ θεσμοθετείται ένας εργασιακός – κοινωνικός Μεσαίωνας, η συνδικαλιστική ηγεσία (ΓΣΕΕ) είτε στέκει ακίνητη είτε εμφανίζεται να «διαπραγματεύεται» τους όρους με τους οποίους θα γίνει «η σφαγή των εργαζομένων».
Την ίδια στιγμή, εκλεγμένοι εκπρόσωποι του έθνους παρακολουθούν σαν μαθητούδια τη διάλεξη του «δόκτορα (του χάους)» Στρος – Καν στη Βουλή και κάποιοι άλλοι (αριστεροί) κάνουν επαναστατική γυμναστική στο πεζοδρόμιο, μόνο και μόνο για να καταγραφεί η διαφωνία τους.
Κάποια «κοστολογημένη» και ρεαλιστική πρόταση, βρε παιδιά;
Πηγή: “ΠΟΝΤΙΚΙ”
Γράφει ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ στον ημεροδρόμο του ριζοσπάστη
«Μη μάχεστε εναντίον του γιατρού. Καμιά φορά, ο γιατρός σας δίνει φάρμακα τα οποία δεν σας αρέσουν, αλλά ακόμα κι αν δεν σας αρέσουν τα φάρμακα, ο γιατρός προσπαθεί να σας βοηθήσει…».
Τα λόγια του κ. Ντομινίκ Στρος – Καν, κατά την επίσκεψή του στη χώρα μας, έγιναν παρουσία του χαμογελαστού Ελληνα πρωθυπουργού. Ετυχαν ευρείας δημοσιότητας από τον ελληνικό Τύπο. Κάποιοι, μάλιστα, δεν εφείσθησαν ευμενών σχολίων για το «ταμπεραμέντο» του ευφυούς «δόκτορα»…
Το «έργο», δηλαδή, συνεχίζεται:
Δεχόμαστε καθημερινές ύβρεις, υφιστάμεθα διαρκείς προσβολές της νοημοσύνης μας, πλύση εγκεφάλου, προπαγανδιστική λοβοτομή, διαστρέβλωση της αλήθειας, τρομοκρατία, εκβιασμούς, δημαγωγία, εξαπάτηση.
Η «προφητεία» πως θα ερχόταν μια στιγμή, που εκτός από το κορμί θα μας ζητούσαν να τους παραδώσουμε και την ψυχή μας, να αρνηθούμε την αξιοπρέπειά μας, το φιλότιμο, τον αυτοσεβασμό μας, εκπληρώθηκε.
Οι «γιατροί» μας, ντόπιοι και ξένοι,
ποζάρουν μέσα από τις τηλεοράσεις ως φορείς του «γιατρικού». Είναι αυτοί, όπως λένε, που θα μας σώσουν. Αλλά οι ίδιοι δεν είναι που μας οδήγησαν έως εδώ;
Χρόνια τώρα, δεκαετίες, το έχουν αποδείξει: Διαθέτουν τη συνταγή, για να θεραπεύουν όλες τις ασθένειες. Εκτός από μία: Εκείνη από την οποία πεθαίνουν οι άνθρωποι…
Οι άνθρωποι στην Ελλάδα, για παράδειγμα ένας έγγαμος με δέκα χρόνια δουλειάς, αμείβεται με το ιλιγγιώδες ποσό των 1.020 ευρώ το μήνα. Αυτά προβλέπονται στις συμβάσεις που υπογράφει η ΓΣΕΕ. Το «φάρμακο» κατά τον «κύριο ΔΝΤ» – και κατά τον χαμογελαστό Ελληνα πρωθυπουργό – είναι να ζήσει (;) με 800 ευρώ…
Ο κ. Ντομινίκ Στρος – Καν, ο… σοσιαλιστής,
ήρθε στην Ελλάδα, αλλά ουδεμία έκπληξη. Από κοινού με τον (χαμογελαστό) Ελληνα πρωθυπουργό, μας συνέστησε το ίδιο φάρμακο με εκείνο που προτείνουν οι εγχώριοι κομπογιαννίτες συνάδελφοί του: «Συναίνεση»!
Γι’ αυτούς, φυσικά, δεν υπάρχουν βιομήχανοι και εργάτες, τραπεζίτες και τραπεζοϋπάλληλοι, εφοπλιστές και ναυτεργάτες, εργολάβοι και οικοδόμοι, τσιφλικάδες και αγρότες, ομολογιούχοι και άνεργοι. Είμαστε όλοι …«πολίτες», είμαστε «όλοι ίδιοι», «είμαστε όλοι Ελληνες», «είμαστε όλοι Ευρωπαίοι» και «όλοι μαζί» πρέπει να πληρώσουμε.
Ποιοι το εισηγούνται; Αυτοί που ποτέ δεν πλήρωσαν για τίποτα. Αυτοί που ανήκαν και ανήκουν σ’ εκείνους που πάντα εισπράττουν.
Η κυβέρνηση, αυτή η αδίστακτη ομάδα που έφερε στη χώρα την τρόικα, μετά τον Στρος – Καν, σήμερα υποδέχεται έναν ακόμα «γιατρό»: Τον κομισάριο Ολι Ρεν.
Οι υπηρεσίες του τελευταίου μάς ανακοίνωσαν την επομένη των δημοτικών εκλογών ότι το έλλειμμα του 2009 «έκλεισε» στο 9,5%, ήτοι 36 δισ. ευρώ.
Η «ασθένεια» είναι – προδήλως – σοβαρή. Το «φάρμακο» γνωστό: «Λιτότητα, απολύσεις, μειώσεις μισθών».
Αλλά, αυτά τα 36 δισ. ευρώ του ελλείμματος (πώς και δεν το βλέπουν οι τόσο «σοβαροί επιστήμονες»;), δεν είναι ούτε τα μισά (!) από τα 78 δισ. ευρώ που ΠΑΣΟΚ και ΝΔ χάρισαν σε μια διετία στους τραπεζίτες!
Δηλαδή: Μόνο με τα λεφτά που έχουν δώσει στους τραπεζίτες,
* θα μπορούσε να έχει μηδενιστεί το έλλειμμα του προϋπολογισμού,
* θα μπορούσε να έχει αποφευχθεί η αφαίμαξη των 30 δισ. ευρώ που προβλέπει το μνημόνιο σε βάθος τριετίας και
* θα μπορούσε να υπάρχει και περίσσευμα άλλα 12 δισ. ευρώ!
Εν ολίγοις: Ουδέν κακόν αμιγές καλού. Οι «γιατροί» της τρόικας, συνοδευόμενοι από τον «αρχίατρο», τον κ. Παπανδρέου, τον (χαμογελαστό) Ελληνα πρωθυπουργό, ας πυκνώσουν τις επισκέψεις τους. Αν μη τι άλλο, σε κάθε πέρασμά τους από την Ελλάδα, επιβεβαιώνουν ότι
«για την αντιμετώπιση της ασθένειας δεν αρκούν οι ιατρικές γνώσεις, απαιτείται και το ειλικρινές ενδιαφέρον για τον άνθρωπο»…