“Πέφτοντας απ’ τα σύννεφα” της δημοκρατίας…

Και ξαφνικά η δημοκρατία ανακάλυψε το φως το αληθινό. Τελικά, οι υπάνθρωποι νεοναζί είναι επικίνδυνοι και –τι έκπληξη– δρουν ανενόχλητοι μέσα στην καρδιά του συστήματος. Υπάρχουν, λοιπόν, χρυσαυγίτες μπάτσοι!
Υποκρισία, χυδαίος εμπαιγμός μιας παραζαλισμένης τηλεορασόπληκτης κοινής γνώμης. Τα ΜΜΕ όψιμα ασχολούνται με το φαινόμενο του νεοναζισμού που μέχρι πρόσφατα ενίσχυαν με ξενοφοβικές κορώνες, ενώ ταυτόχρονα εξήραν τους «αγανακτισμένος πολίτες» που εδώ και χρόνια εμφανίζονται πλάι πλάι με την αστυνομία ενισχύοντας το κατασταλτικό της έργο.
Έπρεπε να δολοφονηθεί ακόμη ένας άνθρωπος από τα καθάρματα της Χ.Α. για να αφυπνιστεί το πολιτικό προσωπικό των κομμάτων, οι δικαστές και οι εισαγγελείς που μέχρι χθες έκαναν τα στραβά μάτια στέλνοντας στο αρχείο τις σχετικές καταγγελίες.
Όχι, δεν ξύπνησε μέσα στο σύστημα το «δημοκρατικό αίσθημα», περί κίνησης αυτοσυντήρησης πρόκειται. Να σώσουν τα τομάρια τους προσπαθούν και να αποκαταστήσουν το τσαλακωμένο προφίλ τους.

Σιγά μη νοιάστηκαν για τη δολοφονία ενός αντιφασίστα ή τις εκτελέσεις και τους βασανισμούς δεκάδων μεταναστών. Απλά τους ξέφυγε από τον έλεγχο το τέρας που δημιούργησαν και άρχισε να αυτονομείται συνιστώντας απειλή για την κυριαρχία τους.

Η δημοκρατία τους άλλωστε, θωρακίστηκε απέναντι στον εσωτερικό εχθρό με στρατιές πραιτόρων, πέρασε τρομονόμους και στέλνει στις φυλακές όποιον θεωρείται ανυπάκουος και ενοχλητικός. Η δημοκρατία καταδίκασε στην ανέχεια τεράστιο κομμάτι της κοινωνίας μεταθέτοντας την κρίση του συστήματος στις πλάτες εκείνων που καμία ευθύνη δε φέρουν. Αυτός ο δημοκρατικός εσμός κλείνει σχολεία και χτίζει φυλακές και στρατόπεδα συγκέντρωσης, καθιστά απαγορευτική για τους οικονομικά αδύναμους την πρόσβαση στις δομές υγείας. Αφανίζει εργατικές κατακτήσεις και κλείνει πονηρά το μάτι στους οικονομικά ισχυρούς που ασύδοτοι πια εκμεταλλεύονται ασύστολα όσους ακόμη έχουν την τύχη να δουλεύουν. Ξεπουλάει τα πάντα, γη, αέρα, νερό, ενέργεια χωρίς κανένα ενδοιασμό δημοκρατικού τύπου. Με προσήλωση στα δημοκρατικά ιδεώδη, το σύστημα εξουσίας χειραγωγεί μέσω των κατευθυνόμενων ΜΜΕ, εξαφανίζει από το προσκήνιο τους περίπου 3.000.000 ανέργους και λιμοκτονούντες εργαζόμενους της μιας μέρας, της μιας βδομάδας ή των λίγων ωρών.

Το ζήτημα πια έχει τεθεί. Το ποτάμι έχει δύο όχθες και όλοι οφείλουν να αποφασίσουν που θα σταθούν, με ποιον θα πάνε και ποιον θα αφήσουν.

Μέσα στη νεφελώδη εποχή που ζούμε τα πράγματα ξεχωρίζουν καθαρά. Ή αυτοί ή εμείς. Ή θα μας ισοπεδώσουν και θα μας πάρουν μαζί τους στα σκουπίδια της ιστορίας ή θα χτίσουμε τον δικό μας κόσμο μακριά από ιεραρχίες και εκμετάλλευση, χωρίς αναθέσεις σε φωτισμένες ηγεσίες και εξάρτηση από μηχανισμούς. Τον κόσμο της αυτοθέσμισης, του αυτεξούσιου ανθρώπου, της αλληλεγγύης και της αρμονικής συνύπαρξης με τους γύρω μας και τη φύση.

—————-

Περιεχόμενα 12ου τεύχους

    Η μέρα που δεν θα έπρεπε να έχει ξημερώσει… [της συλλογικότητας της εργατικής εφημερίδας Δράση]

    Editorial: “Πέφτοντας απ’ τα σύννεφα” της δημοκρατίας…

    Εν Δράσει [σχόλια – σκίτσο: Θανάσης Γ. Κάππος]

    Φεστιβάλ των κοινών

    2ο Εναλλακτικό Φεστιβάλ Αλληλέγγυας και Συνεργατικής Οικονομίας

    Workfare: Καταστολή μέσω της ανάγκης για επιβίωση [της Μαρίας Γερογιάννη]

    Η παιδεία δεν είναι «δημόσιο αγαθό», μας ανήκει έτσι κι αλλιώς [της Πρωτοβουλίας για τη διάχυση των απεργιακών αγώνων στην εκπαίδευση]

    Και ξαφνικά …αντιφασισμός! [της Φ.Κ.]

    Ωραίο μου πλυντήριο! “Κρατικός αντιφασισμός” και ακροδεξιά πολιτική [του Κώστα Χαριτάκη]

    Εργαζόμενοι Vodafone και Wind: Αρνούμαστε να πάμε σε εργολάβους-σφαγείς των δικαιωμάτων μας

    Εργασία, παραπαιδεία και άλλα παρελκόμενα… στα φροντιστήρια “Ανέλιξη” [της Έφης Πανοτοπούλου]

    ΕΡΤ ανοιχτή στην κοινωνία [της Αλίκης Παπαναστασίου]

    Μεταλλεία Χαλκιδικής: Ο χρυσός …δεν μας ενώνει [Συνέντευξη μέλους του Παρατηρητηρίου Μεταλλευτικών Δραστηριοτήτων στη Μάγδα Μάντζου]

    Προτού πούμε το νερό νεράκι… [του Γιάννη Καψόπουλου]

    Τρισδιάστατες εντυπώσεις… [της Μαριάννας Χούσου]

    Ζώντας σε έναν κόσμο δίχως μυστικά [του Αντώνη Μπρούμα]

    Η διεθνής γλώσσα του Occupy [παρουσίαση του βιβλίου «Το κίνημα Occupy στις ΗΠΑ» που κυκλοφόρησε η Συνέλευση για την Κυκλοφορία των Αγώνων (ΣΚΥΑ)]

    Από το τέλος της εθνικής Αριστεράς στα ανατρεπτικά κινήματα για την Ευρώπη [του Αντόνιο Νέγκρι, μετάφραση: Δ.Κ.]

Πηγή: Εργατική Εφημερίδα Δράση