Πριν λίγες μέρες είχαμε σημαντικές δηλώσεις από τον Όλιν Ρεν, ευρύτερα γνωστό με το παρατσούκλι “καλό κουράγιο”, που ευχήθηκε στα θύματα του λίγο πριν τα καταβροχθίσει.

Συγκεκριμένα, ο Όλι Ρεν, στα πλαίσια του (κυριολεκτικού ή μεταφορικού) αποδεκατισμού των εργατών, δήλωσε ότι θέλει να περικόψει το επίδομα ανεργίας, εξοντώνοντας ουσιαστικά μερικούς ανέργους:

Υπό όρους κατάργηση του επιδόματος ανεργίας

Tην κατάργηση υπό όρους του επιδόματος ανεργίας ανακοίνωσε ο ευρωπαίος επίτροπος Όλι Ρεν απατώντας σε σχετική ερώτηση του ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, Νίκου Χουντή, ο οποίος ζήτησε να μάθει τι σημαίνει η δέσμευση στα πλαίσια του Μνημονίου για εξοικονόμηση 500 εκ ευρώ από «επιδόματα ανεργίας με κριτήριο τα ελάχιστα απαιτούμενα μέσα διαβίωσης», δεδομένου ότι ο αριθμός των ανέργων αυξάνει. Ειδικότερα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στην απάντησή της αναφέρει ότι η παροχή του επιδόματος ανεργίας στους ανέργους θα παρέχεται μετά από έλεγχο των εισοδηματικών και περιουσιακών στοιχείων των ανέργων και προαναγγέλλει την δραστική μείωση και άλλων κοινωνικών παροχών μετά από αξιολόγηση τους.

Ξέσπασε βέβαια μεγάλος θόρυβος γύρω από το θέμα, διότι οι άνεργοι άρχισαν να φωνάζουν ότι ουσιαστικά οδηγούνται στην εξόντωση, ειδικά αν τυχαίνει να έχουν στην κατοχή τους κάποιο σπίτι, ή άλλα περιουσιακά στοιχεία (πχ από τη δουλειά που είχαν μέχρι τώρα, κτλ). Καλά που το κατάλαβαν βέβαια – ελπίζουμε και στηρίζουμε οργανωμένη επίθεση από εδώ και πέρα.

Πολλοί εκπρόσωποι του κράτους βγήκαν και προσπάθησαν να “τα μπαλώσουν” – η αλήθεια είναι πάντως ότι, όπως έχουμε ξαναπεί, το κεφάλαιο πιέζει για να “κινεζοποιηθούν” οι εργάτες στο μέγιστο δυνατόν βαθμό, ώστε να γίνουν πιο “ανταγωνιστικοί”, μεγιστοποιώντας έτσι τα κέρδη των εργοδοτών.

Σε τι κόσμο ζούμε άλλωστε; Είναι λίγο γενική η ερώτηση, το ξέρω, ωστόσο σήμερα ζούμε σε ένα κόσμο που όχι μόνο κουμαντάρεται από μια χούφτα καπιταλιστές, αλλά οι άνθρωποι αυτοί πλέον -εμπράκτως- στηρίζουν μισθούς της τάξης του 1 ευρώ/μέρα. Έτσι, αμέτρητοι εργάτες θεωρούνται “προνομιούχοι” και χτυπιούνται αλύπητα – και θα συνεχίσουν να χτυπιούνται, σε βαθμό εξαθλίωσης ή και κυριολεκτικού θανάτου από πείνα ή αυτοκτονίες, κτλ, μέχρι να “λογικευτούν”, και αφήσουν τους καπιταλιστές να πάρουν στην κατοχή τους σχεδόν ολόκληρη την πίτα, με κάτι ψίχουλα να μένουν για όσους εργάτες επιζήσουν από το ρήμαγμα που εξελίσσεται σήμερα.

Αυτοί οι άνθρωποι, αυτή η σκέψη είναι που κυριαρχεί σήμερα στον κόσμο. Μια σκέψη μεσαιωνικού τύπου, που συναγωνίζεται σε βαρβαρότητα τους φεουδάρχες που κάποτε ο καπιταλισμός τους έκοψε τα κεφάλια.

Ως επιδόρπιο, θαυμάστε τη ψυχρή λογική με την οποία ο υφυπουργός Εργασίας, Β. Κεγκέρογλου δήλωσε σήμερα ότι η “λύση” που τελικά θα προωθήσει η κυβέρνηση είναι ναι μεν να μην καταργηθούν τα επιδόματα εργασίας, αλλά ένα μέρος από αυτά τα επιδόματα να καταλήξει…στις τσέπες των εργοδοτών, ως επιδότηση για τις εργοδοτικές εισφορές που πρέπει να καταβάλλουν.

Δε φτάνει που η κυβέρνηση χρωστά δισεκατομμύρια στα ασφαλιστικά ταμεία των εργατών, δε φτάνει που και οι εργοδότες χρωστάνε επίσης δισεκατομμύρια στα ταμεία των εργατών (και δε μετράμε και τα πόσα δισεκατομμύρια δεν καταβάλλουν λόγω μαύρης εργασίας), τώρα συνεννοούνται καθημερινά για να επιδοτεί το κράτος τους καπιταλιστές.

Στους εργοδότες μέρος των επιδομάτων ανεργίας

Τα επιδόματα ανεργίας δεν θα καταργηθούν αλλά μέρος αυτών θα δοθεί στις επιχειρήσεις μέσω επιδότησης εργοδοτικών εισφορών για να απασχολούν ανέργους τόνισε ο υφυπουργός Εργασίας, Β. Κεγκέρογλου από τα Χανιά. Πρόκειται για το γνωστό μέτρο που έχει ανακοινωθεί ότι θα “τρέξει” μέσω προγράμματος του ΟΑΕΔ.

Είναι και αυτός ένας τρόπος “αύξησης της ανταγωνιστικότητας” και “προσέλκυσης κεφαλαίων” βέβαια – αν χαρίζεις χρήμα, καταργείς φόρους, μειώνεις μισθούς, συντάξεις, ασφαλιστικές εισφορές, δίνεις επιδοτήσεις, κτλ για το κεφάλαιο, τότε προφανώς το προσελκύεις (αν και η Κίνα του κάνει ακόμα καλύτερη προσφορά, και το κεφάλαιο θα εξακολουθήσει βέβαια να προτιμά να πηγαίνει σε τέτοιες χώρες – δείτε πχ και σχετική ανάλυση μας με τίτλο “Ο Κινέζος εργάτης παίρνει σύνταξη (και πότε); Εσύ γιατί παίρνεις νωρίτερα ρε “προνομιούχε”;“).

Μόνο που όταν το κεφάλαιο αρνείται να επενδύσει αν δεν επέλθει μια επιστροφή ουσιαστικά σε μεσαιωνικού τύπου κοινωνία, αν αυτό είναι το όραμα του για το μέλλον, τότε προφανώς και το όραμα των εργατών για το μέλλον θα πρέπει να είναι μια νέα επανάσταση, που θα σαρώσει τους εκμεταλλευτές τους και τη σαπίλα που φέρνουν, και θα βάλει τους εργάτες να κυβερνούν στην παραγωγή, με τα συμβούλια τους, αντί να κυβερνιούνται από τα συμβούλια αυτών που προσελκύονται από το 1 ευρώ/μέρα ως μισθό.