Του Γιώργου Δελαστίκ – “Επίκαιρα”

Η αθόρυβη και διακριτική επέμβαση του ρωσικού Στρατού διασφάλισε την αναίμακτη έναρξη της διαδικασίας επιστροφής της Χερσονήσου της Κριμαίας στη Ρωσία, η οποία πρέπει ήδη να θεωρείται οριστική και αμετάκλητη. Ουδέποτε, άλλωστε, η Κριμαία ανήκε στην -ανύπαρκτη έτσι κι αλλιώς ως κράτος- Ουκρανία. Σχεδόν διακόσια χρόνια ήταν τμήμα της Ρωσίας, μέχρι το 1954 που ο Ουκρανός ηγέτης του Κομουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης Νικίτα Χρουστσόφ υπήγαγε διοικητικά την Κριμαία στην Ουκρανία με μια πράξη εσωτερικής αναδιάταξης ήσσονος πολιτικής σημασίας.

Ρώσοι κατοικούν και σήμερα την Κριμαία σε ποσοστό που υπερβαίνει το 60%, είκοσι και πλέον χρόνια μετά την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας του ουκρανικού κράτους που επακολούθησε τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης το 1991.
Δεν είναι όμως η προστασία του ρωσικού πληθυσμού που ώθησε το Ρώσο Πρόεδρο, Βλαντίμιρ Πούτιν, να χρησιμοποιήσει στρατιωτικές δυνάμεις για να πετύχει την επανενσωμάτωση της Κριμαίας στη Ρωσία, ανεξάρτητα από την τυπική φόρμουλα που θα προσλάβει η ουσιαστική υπαγωγή εκ νέου της στρατηγικής σημασίας χερσονήσου στην εξουσία του Κρεμλίνου. Είναι το γεγονός ότι η Κριμαία είναι το μέρος όπου βρίσκεται η διοίκηση του ρωσικού στόλου της Μαύρης θάλασσας και της Μεσογείου. Θα συνιστούσε εθνική αυτοκτονία για τη Ρωσία και πολιτική αυτοχειρία για τον ίδιο τον Πούτιν να παρέδιδε το αρχηγείο του Πολεμικού Ναυτικού της Μόσχας σε μια συμμορία ακροδεξιών και φιλοναζιστών Ουκρανών, οι οποίοι με την καθοδήγηση των ΗΠΑ και της Γερμανίας κατέλαβαν πραξικοπηματικά την εξουσία στο Κίεβο.

Πραξικόπημα στο Κίεβο

Ανεξαρτήτως της γνώμης που μπορεί να έχει κάποιος για το νόμιμο Πρόεδρο της Ουκρανίας, Βίκτορ Γιανουκόβιτς, η ανατροπή του ήταν πέρα για πέρα πραξικοπηματική. Προφανώς και είναι εσωτερικές οι αντιθέσεις ανάμεσα στους ρωσόφιλους και τους φιλοναζιστές γερμανόφιλους Ουκρανούς και έχουν ιστορική προέλευση, δεν τις δημιούργησαν εξωτερικές δυνάμεις.

Η Ουκρανία είναι δύο χώρες σε συσκευασία μίας! Οι πληθυσμοί των δυτικών περιοχών ήταν ανέκαθεν υποτελείς σε κεντροευρωπαϊκές αυτοκρατορίες – της Αυστροουγγαρίας ή της Πολωνίας. Αντιθέτως, ο πληθυσμός των ανατολικών ουκρανικών περιοχών ήταν ρωσικός ή ρωσόφιλος και ρωσόφωνος, με τα εδάφη αυτά να είναι μια από τις σημαντικότερες κοιτίδες του ρωσικού έθνους. Αυτό εξηγεί και γιατί δεν υπήρξε ποτέ ουκρανικό κράτος.

Τρεις ολόκληρους μήνες, από το Δεκέμβριο, οι Ουκρανοί ακροδεξιοί άρχισαν να διαδηλώνουν για να ανατρέψουν τον Πρόεδρο Γιανουκόβιτς, ρωσόφιλο, νόμιμα εκλεγμένο.
Πριν από ένα μήνα, στις αρχές Φεβρουαρίου, οι ρωσικές μυστικές υπηρεσίες διοχέτευσαν στα μέσα ενημέρωσης υποκλαπείσα τηλεφωνική συνομιλία μεταξύ της Αμερικανίδας υφυπουργού Εξωτερικών, Βικτόρια Νούλαντ, και του πρεσβευτή των Ηνωμένων Πολιτειών στην Ουκρανία, Τζέφρι Πάιατ. Στη συνομιλία αυτή οι δύο Αμερικανοί αξιωματούχοι αποφασίζουν ποιον θα βάλουν… πρωθυπουργό στην Ουκρανία μετά τη. ανατροπή του Γιανουκόβιτς!
Η Νούλαντ είναι κατηγορηματική: πρωθυπουργός θα γίνει ο Αρσένι Γιατσενιούκ!

Νομίζω ότι ο Γιατς [Σ.Σ.: εννοεί τον Γιατσενιούκ] είναι ο άνθρωπος μας», δηλώνει αποφασιστικά και προσθέτει: «Ξέρεις, αυτό που χρειάζεται είναι να μείνουν εκτός [Σ.Σ.: κυβέρνησης] ο Κλιτς [Σ.Σ.: εννοεί τον πυγμάχο Βιτάλι Κλίτσκο] και ο Τιαχνιμπόκ [Σ.Σ.: αρχηγός των νεοναζί]. Πρέπει να μιλάμε με αυτούς τέσσερις φορές την εβδομάδα…».

Όλα έγιναν όπως απαιτούσε να γίνουν η Αμερικανίδα υφυπουργός: ο άνθρωπος των Αμερικανών Αρσένι Γιατσενιούκ είναι σήμερα… «διά βοής» (!) πρωθυπουργός της Ουκοανίας, ενώ ο Κλίτσκο και ο Τιαχνιμπόκ δεν συμμετέχουν στην ουκρανική κυβέρνηση!

Οι δύο ολιγάρχες

Τρεις μήνες διαρκούσαν οι διαδηλώσεις  Κίεβο, αλλά ούτε ένας βουλευτής του κόμματος του Προέδρου Γιανουκόβιτς δεν είχε περάσει με την αντιπολίτευση. Την Τετάρτη 19 Φεβρουαρίου όμως κάτι συνέβη. Δεν γνωρίζουμε τι, αλλά από την επόμενη μέρα τα γεγονότα ήταν καταλυτικά.

Πρώτον, άγνωστοι οπλοφόροι άρχισαν να πυροβολούν στις 9 η ώρα το πρωί στο ψαχνό τους διαδηλωτές της αντιπολίτευσης προκαλώντας δεκάδες νεκρούς.

Δεύτερον, μέχρι να νυχτώσει η Πέμπτη 20 Φεβρουαρίου είχε εγκαταλείψει τον Γιανουκόβιτς περίπου το ένα… τρίτο των βουλευτών του!

Βλέποντας ποιοι βουλευτές άλλαξαν στρατόπεδο, όλοι οι Ουκρανοί κατάλαβαν: οι δύο ισχυρότεροι ολιγάρχες της χώρας ο 47χρονος Ρινάτ Αχμέτοφ και ο 48χρονος Ντμίτρι Φιρτάς είχαν εγκαταλείψει τον Γιανουκόβιτς!

Ο Αχμέτοφ όμως είχε… 60 (!) Βουλευτές του κυβερνητικού κόμματος του Γιανουκόβιτς απολύτως πειθήνιους και χρηματοδοτούμενους από το μεγαλύτερο ολιγάρχη της Ουκρανίας και ο Φιρτάς είχε 30 βουλευτές του ίδιου κόμματος. Λίγες ώρες αργότερα ο Γιανουκόβιτς είχε «καθαιρεθεί» από Πρόεδρος της χώρας από το Κοινοβούλιο, το οποίο είχε αλλάξει και το… Σύνταγμα! Ανοιχτό πραξικόπημα. Φαρσοκωμωδία που οδηγεί σε τραγωδία.

Ούτε οι ΗΠΑ ούτε η EE κατήγγειλαν την πραξικοπηματική κατάληψη της εξουσίας στην Ουκρανία από ομάδες ακροδεξιών και φιλοναζιστικών συμμοριών, για τον απλούστατο λόγο ότι αυτοί οι συμμορίτες ελέγχονται ή είναι οι ίδιοι πράκτορες της Ουάσιγκτον και του Βερολίνου. Η δήθεν «παθιασμένη» με τους θεσμούς και τη νομιμότητα EE δεν είπε ούτε λέξη εναντίον των Ουκρανών πραξικοπηματιών.

Αυτό δεν νομιμοποιεί κατά κανένα τρόπο τη ρωσική στρατιωτική εισβολή στην Κριμαία, η οποία είναι εξόφθαλμα παράνομη. Θα ήταν όμως πολιτικά ηλίθιος ο Πούτιν, αν την ώρα που οι Αμερικανοί, οι Γερμανοί και οι πράκτορές τους στην Ουκρανία κατέλυαν κάθε έννοια νομιμότητας αυτός δρούσε στο πλαίσιο του… ΟΗΕ και των αρχών του διεθνούς δικαίου!
Φυσικά και είναι παράνομη η εισβολή που διέταξε στην Κριμαία, αλλά θα ήταν επικίνδυνα ηλίθιος, αν δεν τη διέτασσε!
Αλίμονο στην Ευρώπη, αν ολόκληρη Ρωσία παρέδιδε το αρχηγείο του στόλου της στον Εύξεινο Πόντο και στη Μεσόγειο σε μια χούφτα ακροδεξιούς πραξικοπηματίες από την Ουκρανία. Οι συνέπειες θα ήταν τραγικές.

Το κόλπο των κυρώσεων

Γερμανόφρονες -για να μην πούμε γερμανόδουλοι- είναι οι ακροδεξιοί κάτοικοι των δυτικών περιοχών της Ουκρανίας. Τους ναζί θαυμάζουν. Τη Γερμανία.
Την πάτησαν όμως οι Γερμανοί. Τους έριξαν οι Αμερικανοί! Έβαλαν πρωθυπουργό στο Κίεβο τον άνθρωπο τους και ετοιμάζονται να βγάλουν Πρόεδρο της Ουκρανίας στις 25 Μαΐου τη Πούλια Τιμοσένκο, την οποία έχουν αποσπάσει από τους Γερμανούς και την έχουν προσεταιριστεί αυτοί.

Τώρα η Ουάσιγκτον βρήκε άλλο κόλπο: τις κυρώσεις. Δήθεν για να τιμωρήσει τον Πούτιν, λέει ότι θα επιβάλει διεθνείς οικονομικές κυρώσεις εναντίον της Ρωσίας από όλες τις μεγάλες χώρες -Ιαπωνία, Γερμανία, Αγγλία, Κίνα- αρπάζοντας ταυτόχρονα το σύνολο των καταθέσεων των Ρώσων στις τράπεζες της Δύσης.

Αν όντως γίνει κάτι τέτοιο, η Ρωσία θα πληγεί πολύ σοβαρά στον οικονομικό τομέα. Σίγουρα θα αντιδράσει, εκτιμούν οι Αμερικανοί. Πώς; Κόβοντας την παροχή πετρελαίου και φυσικού αερίου στη… Γερμανία, στην Ιαπωνία, στην Κίνα! Στους ανταγωνιστές των ΗΠΑ δηλαδή, γιατί οι Αμερικανοί ελάχιστο πετρέλαιο και φυσικό αέριο αγοράζουν από τους Ρώσους!
Οι Αμερικανοί έκαναν το πραξικόπημα στην Ουκρανία, αλλά θα το πληρώσουν οι Ρώσοι, οι Γερμανοί, οι Ιάπωνες και οι Κινέζοι! Σατανικό!

Τι θα γίνει;

Αναφορικά με την Ουκρανία, το ερώτημα είναι άλλο. Ωραία, οι Ρώσοι πήραν την Κριμαία. Τι θα κάνουν όμως με το ρωσικό και το ρωσόφωνο πληθυσμό της υπόλοιπης Ουκρανίας; Θα τον υπερασπιστούν προωθώντας αντικειμενικά το διαμελισμό της χώρας αυτής σε δύο ουκρανικά κράτη ή θα παρατήσουν τους υπόλοιπους Ρώσους της Ουκρανίας στη μοίρα τους, στα νύχια των ακροδεξιών και των ναζί, αφού δεν υπάρχει στις πόλεις τους αρχηγείο του… ρωσικού στόλου;

Υπάρχει θεωρητικά και η επιλογή της σταδιακής ανεξαρτητοποίησης «de facto» μέσω της διαρκούς ανυπακοής των ρωσόφωνων ουκρανικών περιοχών στις αποφάσεις των κυβερνήσεων του Κιέβου. Αυτή είναι επικίνδυνη. Οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στη σύγκρουση, με πρωτοβουλία των ακροδεξιών και σε συνθήκες πολύ δυσμενέστερες για τη Ρωσία, σε στιγμή που θα επιλέξουν οι Αμερικανοί και οι Ουκρανοί άνθρωποι τους. Θα πρόκειται για σύγκρουση που πιθανότατα θα συγκλονίσει ολόκληρη την Ευρώπη, χωρίς καθόλου να αποκλείεται να τη συμπαρασύρει στη δίνη της.

Ας ελπίσουμε ότι κάτι τέτοιο δεν θα συμβεί – πράγμα που προϋποθέτει οι ΗΠΑ να πάψουν να ελπίζουν ότι θα αποσπάσουν και θα καθυποτάξουν τις ρωσικές περιοχές της Ουκρανίας ή ότι ο Πούτιν θα «πουλήσει» τους Ρώσους της Ουκρανίας!