22/11/2010: Μια σημαντική μέρα, από νομισματικής άποψης, η χθεσινή, καθώς συνέβη ένα ακόμα βήμα προς την αποκαθήλωση του δολαρίου:

Η εκτύπωση δολαρίων από το πουθενά έφτασε πλέον σε τέτοιο σημείο ώστε οι ΗΠΑ είναι πλέον ο νούμερο 1 αγοραστής του χρέους τους!

Έως τώρα, η Κίνα ήταν ο νούμερο 1 αγοραστής του χρέους των ΗΠΑ: Έδιναν στις ΗΠΑ εμπορεύματα (εξαγωγές), και έπαιρναν ως αντάλλαγμα ομόλογα των ΗΠΑ (σε δολάρια προφανώς).
Και είχαν μαζέψει τόσα πολλά ομόλογα, που ήταν ο νούμερο 1 κάτοχος στον κόσμο.

Όμως, οι ΗΠΑ έχουν αρχίσει από το 2008 και μετά να τυπώνουν χρήμα με ιλιγγιώδεις ρυθμούς, προκειμένου να το δώσουν στις χρεωκοπημένες τράπεζες (που αντιμετωπίζουν ολοένα και μεγαλύτερα προβλήματα, διότι ολοένα και περισσότεροι δανειολήπτες αδυνατούν να αποπληρώσουν τα δάνεια που πήραν και που ως τώρα συντηρούσαν την καπιταλιστική ανάπτυξη, αναπληρώνοντας τη φυγή του κεφαλαίου προς τις μεσαιωνικές συνθήκες εκμετάλλευσης της Κίνας). Υπάρχουν μάλιστα και συζητήσεις, όπως είδαμε σε προηγούμενο άρθρο για να τυπώσουν χρήμα ώστε να στηρίξουν τις χρεωκοπημένες Πολιτείες, πόλεις, κτλ. Γενικώς δηλαδή, οι [ηλεκτρονικές] πρέσες “έχουν πάρει φωτιά”.

Ο τρόπος που “τυπώνουν” χρήμα οι ΗΠΑ είναι, σε γενικές γραμμές, ο εξής:

Καταρχήν, τυπώνουν ένα ομόλογο, και μετά το αγοράζουν…οι ίδιες, με χρήμα που δημιουργούν ηλεκτρονικά από το πουθενά. Αντί δηλαδή να το πουλάνε “στην αγορά” (όπως κάνει πχ η Ελλάδα με τις “δημοπρασίες ομολόγων” που πλέον έχουν μπει στην καθημερινότητα μας), το αγοράζουν με λεφτά που δημιουργούν από το πουθενά.

Και έχουν με αυτή τη μέθοδο αγοράσει τόσα πολλά ομόλογα, που πλέον έχουν φτάσει στο σημείο να κατέχουν περισσότερα ομόλογα ακόμα και από την Κίνα:

Και όπως σωστά αναφέρει και το zerohedge σε σχετικό άρθρο του, από τη στιγμή που οι ΗΠΑ θα τυπώνουν περίπου 120 δις $ το μήνα, κάθε μήνα για το άμεσο τουλάχιστον μέλλον, θα παραμείνουν η νούμερο 1 αγοράστρια δύναμη του αμερικάνικου χρεους.

Για πόσο καιρό ακόμα όμως οι υπόλοιποι θα δέχονται την κυριαρχία ενός τέτοιου νομίσματος, που πλέον βρίσκεται ξεκάθαρα καθ’ οδόν προς τον υπερπληθωρισμό;

Ποιος θέλει ένα νόμισμα που διαρκώς υποτιμάται; ΚΑΝΕΝΑΣ.

Υπάρχει μια ιστορία και από τη Ρωμαική Αυτοκρατορία, που χρησιμοποιούσε ασήμι για να κόβει νόμισμα. όσο όμως παρήκμαζε, προκειμένου να τυπώσει περισσότερο χρήμα, άρχισε να “νοθεύει” το νόμισμα, και να μειώνει το ποσοστό του ασημιού. Στο τέλος, όταν τελικά κατέρρευσε, το νόμισμα της πλέον τυπωνόταν χωρίς να περιέχει καθόλου ασήμι.

Ίσως τελικά να είναι αλήθεια ότι “καμία αυτοκρατορία δεν έπεσε πριν είχε παρακμάσει πρώτα εκ των έσω”.

Και όταν βλέπει κανείς τις ΗΠΑ να αγοράζουν μόνες τους το δικό τους χρέος, με λεφτά που δεν έχουν και τα τυπώνουν από το πουθενά, βλέπει ότι το δολάριο, και μαζί του όλες οι “παραφυάδες” του σε παγκόσμια κλίμακα πέφτουν.

Το παγκόσμιο τραπεζικό σύστημα είναι χρεωκοπημένο, αρπάζουν ότι μπορούν από τους λαούς, τυπώνουν διαρκώς χρήμα για να δώσουν νέα “πακέτα σωτηρίας” στις τράπεζες, και δεν υπάρχει κανένα ορατό τέλος σε αυτή τη διαδικασία.

Οι χρεωκοπημένες τράπεζες δεν πρόκειται να δώσουν δάνεια, όσα και αν αρπάξουν (διότι αυτά που αρπάζουν τα χρησιμοποιούν για να κλείσουν τις τρύπες των ισολογισμών τους).

Τα χρέη θα καλυφθούν με χρήμα από το πουθενά, διαλύοντας το ισχύον παγκόσμιο νομισματικό σύστημα, που θα φέρει στο προσκήνιο και πάλι το χρυσό ως το μοναδικό πράγμα που δεν πληθωρίζεται, ενώ μερικά χρέη δε θα αποπληρωθούν (διότι δε μπορούν να αποπληρωθούν, είναι μαθηματικά αδύνατο, όσο και αν σκούζουν μερικοί).

Και οι λαοί που βλέπουν τα ελλείμματα των προυπολογισμών τους και αναρωτιούνται πως θα τα αποπληρώσουν, ας αρχίσουν καλύτερα να σκέφτονται το πως ΔΕ θα τα αποπληρώσουν. Έχουν ήδη αποπληρώσει τα δάνεια στο πολλαπλάσιο, και χωρίς καν τα δάνεια αυτά να καταλήξουν στις τσέπες τους παρά στο ελάχιστο.

Οι τόκοι δεν αποπληρώνονται, ούτε πρέπει να αποπληρωθούν. Είτε θα υπερπληθωριστούν τα νομίσματα για να συνεχίσουν το φαύλο κύκλο του δανεισμού, είτε θα πρέπει οι λαοί να αντιληφθούν ότι οι “κανόνες του παιχνιδιού” είναι ορισμένοι από άλλους, με βάση τα δικά τους συμφέροντα, όχι τα δικά μας. Και μερικές φορές θα πρέπει να παραβείς τους “κανόνες του παιχνιδιού”, ειδικά όταν αυτό είναι σχεδιασμένο από άλλους.

Εν τω μεταξύ, επειδή ακριβώς ο κόσμος αντιλαμβάνεται ότι “κάτι δεν πάει καλά”, και έχει πλέον χαθεί η εμπιστοσύνη που στηρίζει το σύστημα , ο κόσμος αντιδρά, αν και σποραδικά (προς το παρόν):

Στην Ιρλανδία, απέσυραν, λόγω πανικού όμως, περίπου 13 δις ευρώ καταθέσεων από τις τράπεζες, για να μην τους τα κατασχέσουν.

Όμως, στη Γαλλία οργανώνεται κάτι διαφορετικό, που το έχουμε δει και σε άλλες χώρες (και στην Ελλάδα), αλλά με πενιχρά αποτέλεσμα, διότι δεν υπάρχει η απαιτούμενη οργάνωση και πειθαρχία για να πετύχει κάτι ουσιαστικό:

Στις 7/12 έχει οριστεί λοιπόν ως πανευρωπαική μέρα απόσυρσης των χρημάτων από τις τράπεζες, προκαλώντας το λεγόμενο “bank run”:

A poster for the 1896 Broadway melodrama The War of Wealth depicts a typical 19th-century bank run in the U.S.

2007 run on Northern Rock, a UK bank

A bank run (also known as a run on the bank) occurs when a large number of bank customers withdraw their deposits because they believe the bank is, or might become, insolvent. As a bank run progresses, it generates its own momentum, in a kind of self-fulfilling prophecy (or positive feedback): as more people withdraw their deposits, the likelihood of default increases, and this encourages further withdrawals. This can destabilize the bank to the point where it faces bankruptcy.

Ακόμα και ο Έρικ Καντονά, ο γνωστός ποδοσφαιριστής υποστηρίζει την κίνηση, προκειμένου να χτυπηθούν οι τράπεζες, καθώς αν αρκετοί άνθρωποι αποσύρουν τις καταθέσεις τους, οι τράπεζες θα χρεωκοπήσουν. Αυτή η κίνηση είναι μια πρώτη απάντηση, που βέβαια λόγω έλλειψης αρκετής οργάνωσης δύσκολα θα πετύχει, που δείχνει πάντως ότι έστω και “στα τυφλά”, ο κόσμος θέλει να αντιδράσει στην εκμετάλλευση του.

Πιο οργανωμένη φαίνεται να είναι μια άλλη “ανάλογη” κίνηση, με “πρωτεργάτη” το γνωστό κεντροαριστερο και ελαφρώς λαικιστή-αλλά-χαρισματικό Max Keiser, ο οποίος στις εκπομπές και στο site του έχει ξεκινήσει την καμπάνια “Crash JP Morgan – Buy Silver”.

κλικ για μεγέθυνση – το μερίδιο της JP Morgan στην αγορά του paper gold/silver είναι περίπου 80%, σχεδόν μονοπώλιο δηλαδή.

Όπως και ο χρυσός, έτσι και το ασήμι έχει νομισματική αξία (αν και όχι τόσο μεγάλη). Και όπως ο χρυσός, έτσι και το ασήμι “ανεβαίνει”. Και όπως ο χρυσός, έτσι και το ασήμι “μανιπιουλάρεται”, ώστε να μένει η τιμή του όσο πιο χαμηλά γίνεται μέσω του “paper silver” (και “paper gold” αντίστοιχα): Συγκεκριμένα, το σύστημα λειτουργεί κάπως σαν τα αποθέματα των τραπεζών, που ΔΕΝ διαθέτουν όλα τα λεφτά που δανείζουν, αλλά μονάχα ένα μέρος τους (πχ το 10%). Έτσι και εδώ, υπάρχουν συμβόλαια, με τα οποία αγοράζεις χρυσό/ασήμι, χωρίς όμως να σου δίνουν κάτι. Σου δίνουν απλά έναν “λογαριασμό τράπεζας”, ένα “βιβλιάριο” δηλαδή, που λέει ότι έχεις το τάδε χρυσό ή ασήμι. Όμως, η τραπεζα ΔΕ διαθέτει όλο αυτό το χρυσό/ασήμι που έχει “πουλήσει” – και αν της το ζητήσουν όλοι, ΔΕ θα το πάρουν όλοι. Δείτε το πως η JP Mοrgan “καυχιέται” ανεπίσημα για το πως καταφέρνει να κρατά χαμηλά την τιμή του ασημιού, μέσω αυτής της τεχνικής του έμμεσου “πληθωρισμού” του ασημιού (διότι πουλάει περισσότερη ποσότητα απ’ ότι έχει):

Former Goldman Trader: “JPMorgan Traders Bragged About Manipulating The Silver Market”

A new lawsuit has been filed against JPMorgan and HSBC for manipulating the silver market – the same charge that was brought against the two firms two weeks ago. This time, the lawsuit is backed by someone it calls “the Informant,” who is described as a 40-year industry veteran and former Goldman employee.

Αν λοιπόν ο κόσμος αρχίσει να αγοράζει μαζικά ασήμι, τότε θα υπάρχει πρόβλημα, διότι οι τράπεζες, κυρίως η JP Morgan, ΔΕΝ έχουν αρκετό ασήμι για να καλύψουν τη ζήτηση. Και άρα θα χρεωκοπήσουν. Το “ρεύμα” που ξεκίνησε ο Keiser έχει αρχίσει να φουντώνει (αν πάτε στο youtube και ψάξετε για Crash JP Morgan – Buy Silver, θα βρίετε αμέτρητα βιντεάκια.

Τι είναι όλα αυτά τα παραπάνω, εκτός από εκδηλώσεις ενός νομισματικού συστήματος που “είναι στα τελευταία του”, και αν δεν ανατραπεί θα αντικατασταθεί από την επαναφορά του χρυσού (άντε και του ασημιού), και μετά πάλι θα το καταργήσουν ώστε να τυπώσουν κι’ άλλα λεφτά, και μετά θα το ξαναεπαναφέρουν διότι “το παρακάναμε”, και μετά τα ίδια, και τα ίδια, και τα ίδια;