Τι είναι και τι ζητάει η κριτική εκπαίδευση

Oct 3, 2014 | Παιδεία | 0 comments

του Κώστα Σκορδούλη

thinkingΗ Κριτική Εκπαίδευση είναι ένας χώρος που φιλοδοξεί να ενσωματώσει την παράδοση της Κριτικής Παιδαγωγικής του Πάουλο Φρέϊρε με την Μαρξιστική παράδοση των θεωρητικών προσεγγίσεων στην εκπαίδευση και την διαρκώς ανανεούμενη εμπειρία των κοινωνικών κινημάτων αντίστασης.
Η πρώτη προσπάθεια εμπλουτισμού και ανανέωσης της Κριτικής Παιδαγωγικής έγινε από τον Peter McLaren όταν διαπιστώθηκε ότι οι κριτικοί παιδαγωγοί της παράδοσης του Πάουλο Φρέϊρε στις ΗΠΑ έδειχναν τάσεις ενσωμάτωσης και συμβιβασμού με τις κυρίαρχες παιδαγωγικές απόψεις, αγνοώντας ότι η ριζική αλλαγή στην εκπαίδευση απαιτεί και μια ριζική αλλαγή των κοινωνικών δομών που τη στηρίζουν.
Ο Peter McLaren εισήγαγε την «Επαναστατική Κριτική Παιδαγωγική» σε μια προσπάθεια διαφοροποίησής του από αυτό το κυρίαρχο κλίμα κάνοντας ταυτόχρονα μια ρήξη με τον μεταμοντερνισμό που σάρωνε τα αμερικανικά πανεπιστήμια, καλώντας επί της ουσίας για μια επιστροφή στον Μαρξ και στην «κοινωνική τάξη» ως εννοιολογικό εργαλείο ανάλυσης.
Αυτή η διαφοροποίηση από την παραδοσιακή Κριτική Παιδαγωγική και ταυτόχρονα συγκρότηση ενός νέου παραδείγματος, στην Ευρώπη γίνεται μέσα από μια διαδικασία της οποίας τα Διεθνή Συνέδρια Κριτικής Εκπαίδευσης αποτελούν την πιο σημαντική συνιστώσα.
Ποιοί όμως είναι οι άξονες μέσα από τους οποίους συγκροτείται το νέο παράδειγμα στη ριζοσπαστική εκπαίδευση;
Ως τέτοιοι μπορεί να αναφερθούν:
1) Η επαναδιαπραγμάτευση και μελέτη των κλασικών μαρξιστικών αναλύσεων για την εκπαίδευση.
Για παράδειγμα: τα κείμενα του Λένιν για την εκπαίδευση των ενηλήκων όπως εμφανίζονται στη συλλογή κειμένων «Για τον Πολιτισμό και την πολιτιστική επανάσταση» (Μόσχα 1970), τα κείμενα του Τρότσκι για τα «Προβλήματα της καθημερινής ζωής», των Μπουχάριν και Πρεομπραζένσκι για την «Κομμουνιστική Εκπαίδευση» (δηλαδή το κεφάλαιο 10, στο «αλφαβητάρι του κομμουνισμού», αμετάφραστο στα ελληνικά), τα κείμενα του Λουνατσάρσκι για την αυτοεκπαίδευση των εργατών (Μόσχα 1981), του Γκράμσι από τα τετράδια της φυλακής και οπωσδήποτε τα κείμενα των αυστρομαρξιστών που αναφέρονται στην εμπειρία της «κόκκινης Βιέννης» (1919-1934), είναι τα πιο σημαντικά.
Σε αυτή την επαναδιαπραγμάτευση των κλασικών, εξέχουσα θέση έχουν οι αναλύσεις του πρώϊμου σοσιαλιστικού φεμινιστικού κινήματος για την εκπαίδευση όπως αυτές εμφανίζονται μέσα από τα έργα της Αλεξάνδρας Κολλοντάι, της Ινέσσα Αρμάν και της Κλάρας Τσέτκιν. Η σύνδεση του σοσιαλιστικού φεμινιστικού κινήματος σήμερα με την Κριτική Εκπαίδευση περνάει μέσα από τη μελέτη των έργων των επαναστατριών του κόμματος των μπολσεβίκων.
2) Η μελέτη των εκπαιδευτικών θεσμών στις μεταβατικές κοινωνίες.
Θα πρέπει να κάνουμε ένα διαχωρισμό ανάμεσα στις προσπάθειες «εναλλακτικής εκπαίδευσης» (πχ. Μοντεσσόρι, Σάμμερχιλ κλπ) που έγιναν στο πλαίσιο μιας κοινωνίας με παγιωμένες κοινωνικο-οικονομικές δομές με εκείνες που εμφανίστηκαν σε κοινωνίες σε μετάβαση όπου οι εκπαιδευτικοί θεσμοί αλλάζουν μορφή και περιεχόμενο σε πλήρη αλληλόδραση με τις κοινωνικές μεταβολές και εξελίξεις.
Ιδιαίτερη έμφαση απαιτείται να δοθεί στο ενιαίο σχολείο εργασίας που καθιέρωσε η οκτωβριανή επανάσταση, στις εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις στη Μοζαμβίκη του FRELIMO, στη καμπάνια κατά του αναλφαβητισμού στη σαντινιστική Νικαράγουα, στα σχολεία της ζαπατιστικής κοινότητας της Τσιάπας και στην εκπαιδευτική μεταρρύθμιση στη Βενεζουέλα του Τσάβες όπου ο σύντροφός μας Peter McLaren έπαιξε ενεργό ρόλο.
3) Η νεοφιλελεύθερη επίθεση στην εκπαίδευση και η απάντηση του κινήματος των εκπαιδευτικών.
Ο ρόλος του δασκάλου είναι κεντρικός σε κάθε προσπάθεια αλλαγής στην εκπαίδευση. Για την Κριτική Εκπαίδευση, ο εκπαιδευτικός δεν είναι ένας απλός διεκπεραιωτής του αναλυτικού προγράμματος, ακόμα ένας παράγοντας στον ιμάντα μεταβίβασης που ξεκινά από το υπουργείο και φτάνει στη σχολική τάξη, αλλά ένας οργανικός διανοούμενος του μετασχηματισμού, που μέσα από τη διδασκαλία του θα μετασχηματίσει τις συνειδήσεις των μαθητών του.
Ως εκ τούτου, το πως ο εκπαιδευτικός ως συλλογικό υποκείμενο στέκεται απέναντι στην νεοφιλελεύθερη επίθεση που σήμερα αποτελεί την κυρίαρχη μορφή της επίθεσης του κεφαλαίου στην εργασία είναι κεντρικό ζήτημα της Κριτικής Εκπαίδευσης.
Επειδή η εκπαίδευση δεν είναι απλά και μόνο ένας ιδεολογικός μηχανισμός του κράτους αλλά πρώτα και κύρια ένας μηχανισμός αναπαραγωγής του κεφαλαίου μέσα από το βάθεμα της αντίθεσης πνευματικής-χειρωνακτικής εργασίας και ταυτόχρονης προλεταριοποίησης της πνευματικής εργασίας, η βίαιη προλεταριοποίηση του εκπαιδευτικού με ότι συνέπειες έχει στην προσωπική, επαγγελματική και κοινωνική ζωή του αποτελεί κομβικό σημείο έρευνας για την Κριτική Εκπαίδευση.
4) Τα κοινωνικά κινήματα αντίστασης ως εκπαιδευτικοί οργανισμοί. 
Τα κινήματα αντίστασης στην εκπαίδευση με ότι μορφές αυτά παίρνουν θα πρέπει να ειδωθούν σε συνάρτηση όχι μόνο με τις αντιστάσεις του ευρύτερου εργατικού κινήματος αλλά και σε σχέση με τα άλλα κοινωνικά κινήματα αντίστασης όπως είναι τα κινήματα πολιτιστικής αντίστασης (διεκδίκησης δημόσιου χώρου, εναλλακτικής τέχνης, συλλογικές μορφές έκφρασης) και τα ιστορικά κοινωνικά κινήματα: το φεμινιστικό, το LGBTQ, το οικολογικό κλπ. Και αυτό από την άποψη ότι είναι πλέον αποδεκτό στην ριζοσπαστική κοινωνική θεωρία ότι τα κοινωνικά κινήματα παράγουν γνώση και ταυτόχρονα εκπαιδεύουν τα μέλη τους μέσα από την αμφισβήτηση των κυρίαρχων κοινωνικών στερεοτύπων προβάλλοντας άλλες μορφές συμπεριφοράς και κοινωνικής ζωής. Η Κριτική Εκπαίδευση ορίζεται και καθορίζεται μέσα από το εργατικό κίνημα και τα κοινωνικά κινήματα αντίστασης τα οποία αποτελούν συστατικό μέρος της.
Το 5ο Διεθνές Συνέδριο Κριτικής Εκπαίδευσης που θα γίνει στην Πολωνία τον Ιούνιο του 2015, αναμένεται ότι θα μορφοποιήσει ακόμα περισσότερο τους συγκεκριμένους άξονες συγκρότησης και ταυτόχρονα θα εμπλουτίσει τον προβληματισμό μας με τις εμπειρίες των νέων συντρόφων και ακτιβιστών της εκπαίδευσης που θα δούμε εκεί.
Πηγή: ΠΡΙΝ

0 Comments

Submit a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Από τα 599 μερόνυχτα στη φυλακή μέχρι τα «δικαστήρια του πληκτρολογίου»: Όταν η Αριστερά ξεχνάει την ιστορική της μνήμη

Του Γιώργη Γιαννακέλλη Η υπόθεση από την Ελβετία είναι ανατριχιαστική. Ένα ζευγάρι πέρασε 599 ημέρες στη φυλακή, κατηγορούμενο για σεξουαλική και σωματική κακοποίηση, επειδή η κόρη της γυναίκας είχε κατασκευάσει τις καταγγελίες. Χρόνια αργότερα, η ίδια παραδέχτηκε ότι...

Ο Γιώργος Μαζωνάκης δεν ανήκει στα πρωινάδικα. Ανήκει στις λαϊκές γειτονιές που τον γέννησαν

Ο ξαφνικός θάνατος του Γιώργου Μαζωνάκη στα 54 του χρόνια πλημμύρισε μέσα σε λίγες ώρες τηλεοπτικές οθόνες, ιστοσελίδες και μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Και μαζί με τη θλίψη, πήρε μπροστά -με την ταχύτητα που μόνο η βιομηχανία της ενημέρωσης γνωρίζει- ο γνωστός...

Σε άλλα κράτη εκτελούσαν τους προδότες. Το δικό “μας” τους έκανε υπουργούς και στρατηγούς

Γράφει ο mitsos175 10/09/1945: “Ο Βίντκουν Κουίσλινγκ, επικεφαλής της κατοχικής κυβέρνησης της Νορβηγίας, κρίνεται ένοχος προδοσίας και καταδικάζεται σε θάνατο.  Το όνομά του έγινε συνώνυμο της προδοσίας”. Ο προδότης ήταν στρατιωτικός, γιος παπά. ...

Αφιέρωμα στον υπέροχο σύντροφο Κώστα Κάππο, με αφορμή ότι σήμερα συμπληρώνονται 21 χρόνια από τον θάνατό του.

Συμπληρώνονται 21 χρόνια, από τη μέρα εκείνη που ο αγωνιστής Κώστας Κάππος άφησε την τελευταία του πνοή. Στην μνήμη αυτού του κομμουνιστή  θεωρούμε χρέος μας να του κάνουμε ένα μικρό αφιέρωμα. Ηταν συγκλονιστική στιγμή που θα μείνει χαραγμένη στην μνήμη μας όλων όσων...

Σαν σήμερα ιδρύεται ο ΕΔΕΣ – Ιστορικό ντοκουμέντο: «Ο ΕΔΕΣ ξεσκεπάζεται σαν το πιο λυσσασμένο όργανο του καταχτητή»

Του Γ. Γ. Σαν σήμερα στις 09/09/1941 ιδρύεται ο Εθνικός Δημοκρατικός Ελληνικός Σύνδεσμος (ΕΔΕΣ). Μοναδικός σκοπός αυτής της αντιδραστικής οργάνωσης ήταν το  χτύπημα  του  εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα του λαού μας και κύρια του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ. Και για να πετύχει αυτό τον...

Επτά χρόνια χωρίς τον Λ. Μαχαιρίτσα. – Ο Λαυρέντης τραγουδάει τον “Μπεζεντάκο”. (Ηχητικό)

Ηταν ένας υπέροχος τραγουδοποιός, ένας άνθρωπος με πάθη, νταλγκάδες, μοναδική ευαισθησία και μια ιδιαίτερη έμπνευση την οποία ξεδίπλωνε σε στίχους και νότες. Τιμώντας την μνήμη του, παραθέτουμε ένα βιντεάκι που μας είχε στείλει ένα τοπικό τηλεοπτικό κανάλι, το οποίο...

Τούτες τις μέρες το 1955 στην Τασκένδη

Του Γ. Γ. Συγκρούσεις ξεσπούν στην Κομματική Οργάνωση του ΚΚΕ στην Τασκένδη ανάμεσα στους φραξιονιστές και την πλειοψηφία των πολιτικών προσφύγων που υποστήριζε τις θέσεις της ΚΕ του ΚΚΕ. Άμεση ήταν η ανάμειξη κομματικών και κρατικών αξιωματούχων του Ουζμπεκιστάν υπέρ...

Γιλμάζ Γκιουνέι: Ενας στρατευμένος με το προλεταριάτο, καλλιτέχνης, που κυνηγήθηκε ανελέητα απ’ το Τουρκικό καθεστώς και πέθανε σαν σήμερα το 1984

«Τη ζωή μου την κέρδισα από τα εννιά μου χρόνια δουλεύοντας, πρώτη μου δουλειά βοσκός στα γελάδια. Τσάπιζα, έσκαβα τη γη με κασμά, μάζευα βαμβάκι, έγινα μπεχτσής και φύλαγα τα καρποφόρα και τα αμπέλια. Σαν μαθητής γυμνασίου, πάλι στη βιοπάλη. Το πρωί πριν απ’ το...

Σαν σήμερα το 1976 πεθαίνει ο «Μεγάλος Τιμονιέρης»

“Πολιτική ισχύς είναι αυτό που φυτρώνει από την κάννη ενός όπλου”. Μάο Τσε Τουνγκ, 26/12/1893 – 9/9/1976 Σαν σήμερα στις 9 Σεπτέμβρη του 1976 πέθανε στο Πεκίνο και σε ηλικία 82 ετών μια απ΄ τις σημαντικότερες προσωπικότητες του 2ου αιώνα. Ο Μάο Τσε Τουνγκ ο...

Έχουμε σωτηρία, γαμώ το φελέκι μου;

Του Γιώργη Γιαννακέλλη Έχουμε σωτηρία, γαμώ το φελέκι μου; αναρωτιέμαι κοιτάζοντας το απόλυτο ξεχαρβάλωμα και το κατάντημα κομματιών της αριστερής και προοδευτικής ενημέρωσης. Από πότε, ρε ξεκούρδιστοι μπαγλαμάδες, οι αριστεροί υιοθετούν άκριτα, ξεσκονίζουν και...

Επιλεγμένα Video