Πέρασε σχεδόν τριάντα χρόνια «εντοιχισμένος» σε ένα κλουβί περιμένοντας την εκτέλεσή του – και τώρα παλεύει για τη ζωή του φρουρούμενος σε εντατική μονάδα νοσοκομείου της Πενσιλβάνιας. Ο Μουμία Αμπού Τζαμάλ, ο «διασημότερος θανατοποινίτης στον κόσμο», σύμφωνα με τους «New York Times», ο κρατούμενος-σύμβολο κατά της θανατικής ποινής, χαροπαλεύει – αλλά ακόμη και στο χείλος του θανάτου παραμένει τόσο επικίνδυνος για το καθεστώς, ώστε πρέπει να φυλάσσεται από πάνοπλους φρουρούς που εμποδίζουν την πρόσβαση σε συγγενείς και αλληλέγγυους.
Συνεχίζει, βλέπετε, να υποστηρίζει θαρραλέα τις αρχές του και πριν από λίγους μήνες σε ραδιοφωνικό του μήνυμα επιτέθηκε ξανά κατά της αστυνομικής βίας, καυτηριάζοντας τις διαδοχικές δολοφονίες άοπλων μαύρων και ισπανόφωνων πολιτών. Τα άρθρα του, οι ραδιοφωνικές εκπομπές του και το βιβλίο του «Live from Death Row» κρατούν ανοιχτή τη συζήτηση για την «εσχάτη των ποινών» και τη θεότυφλη αμερικανική «δικαιοσύνη», που αδικεί συστηματικά τις μειονότητες.
Οι αστυνομικοί αφήνουν να διαρρεύσει ότι ο 61χρονος υπέστη διαβητικό σοκ, αλλά αρνούνται να ενημερώσουν επίσημα την οικογένειά του. Φαίνεται πως ο διαβήτης δεν είχε διαγνωστεί, παρά τις πρόσφατες εξετάσεις αίματος στο αναρρωτήριο της φυλακής. Ολα δείχνουν ότι βρίσκεται πλέον σε διαβητικό κώμα. Θα βγει άραγε ζωντανός από τη νέα δοκιμασία; Ή είναι γραφτό του να πεθάνει δεσμώτης;
Ο Ουέσλι Κουκ, όπως είναι το πραγματικό του όνομα, γεννήθηκε το 1954 και έζησε από μικρός στο πετσί του τον ρατσισμό και τις φυλετικές διακρίσεις. Η ίδια η ζωή, έγραψε, «τον ώθησε με μια κλοτσιά» στο κίνημα των Μαύρων Πανθήρων στα 14 του μόλις χρόνια, όταν λευκοί τραμπούκοι -ανάμεσά τους κι ένας αστυνομικός- τον ξυλοκόπησαν άγρια σε προεκλογική συγκέντρωση. Ενας Κενυάτης δάσκαλος τον «βάπτισε» Μουμία, που σημαίνει «πρίγκιπας»: έτσι αλληλοαποκαλούνταν, λέει, οι Κενυάτες αντάρτες που πολεμούσαν τους Εγγλέζους. Το «Αμπού Τζαμάλ» («πατέρας του Τζαμάλ») το πρόσθεσε μόνος του το 1971, όταν γεννήθηκε ο πρωτότοκος γιος του.
Ο νεαρός επαναστάτης είχε ταλέντο στο γράψιμο και οι Πάνθηρες τον έστειλαν στη Νέα Υόρκη και την Καλιφόρνια. Ομως οι φλογερές ομιλίες και μπροσούρες του δεν πέρασαν απαρατήρητες: ήδη από τα 15 του παρακολουθούνταν από το FBI στο πλαίσιο του προγράμματος COINTELPRO, μια παρακολούθηση που στην πραγματικότητα δεν σταμάτησε ποτέ, παρά το γεγονός ότι διαφώνησε με την ηγεσία των Πανθήρων και έφυγε από την (ήδη διαβρωμένη από τους χαφιέδες) οργάνωση. Ο Μουμία, που στο μεταξύ εξελίχθηκε σε μαχητικό, βραβευμένο δημοσιογράφο, ήταν «εχθρός του κράτους»: έπρεπε να εξοντωθεί.
Ο εφιάλτης του ξεκίνησε το 1981, όταν συνελήφθη τραυματισμένος και κατηγορήθηκε για τη δολοφονία ενός λευκού αστυνομικού, του Ντάνιελ Φόκνερ. Η δίκη του ήταν μια παρωδία: πέρα από τους συνήθεις ψευδομάρτυρες -ανάμεσά τους ένας αστυνομικός κι ένας σεκιουριτάς, που δήθεν τον άκουσαν να ομολογεί-, πρόεδρος του δικαστηρίου ήταν ένας πρώην βοηθός σερίφη, γνωστός με το παρατσούκλι «hangman» (δήμιος), καθώς έχει επιβάλει τις περισσότερες θανατικές καταδίκες στις ΗΠΑ… Χάρη σε αυτόν αντικαταστάθηκαν οι περισσότεροι μαύροι ένορκοι, αλλά και όσοι διαφωνούσαν με τη θανατική ποινή.
Πουλημένη υπεράσπιση
Ο Μουμία δεν είχε χρήματα και το δικαστήριο διόρισε έναν «υπάκουο», άπειρο, λευκό δικηγόρο. Ετσι, η υπεράσπιση δεν ανέδειξε ποτέ τις «τρύπες» της δικογραφίας -όπως ας πούμε τη… μικρολεπτομέρεια ότι οι σφαίρες που σκότωσαν τον Φόκνερ προέρχονταν από 44άρι πιστόλι, ενώ το όπλο που βρέθηκε δίπλα στον Μουμία ήταν 38άρι…
Ο Μουμία καταδικάστηκε σε θάνατο: δύο φορές ορίστηκε η μέρα της εκτέλεσής του και δύο φορές αναβλήθηκε την τελευταία στιγμή χάρη στις αντιδράσεις στις ΗΠΑ και σε όλο τον κόσμο. Αλλά και αργότερα, όταν ένας άλλος κατάδικος δήλωσε ότι αυτός με έναν συνεργό εκτέλεσαν κατά παραγγελία τον Φόκνερ, επειδή απειλούσε να αποκαλύψει κύκλωμα διεφθαρμένων συναδέλφων του, οι δικαστές δεν «ίδρωσαν». Τι κι αν η Διεθνής Αμνηστία χαρακτηρίζει ανοιχτά «κακοδικία» την περίπτωσή του; Ο Μουμία, ο αμετανόητος επαναστάτης, πρέπει να πεθάνει στη φυλακή, για να παραδειγματιστούν όλοι όσοι εξακολουθούν να σηκώνουν κεφάλι.
0 Comments