Γρηγόρης Κωνσταντόπουλος, υποψήφιος με την εκλογική συνεργασία ΚΚΕ(μ-λ)& Μ-Λ ΚΚΕ

Τα κόμματα του κεφαλαίου ντόπιου και ξένου, τα κόμματα της υποτέλειας στους ιμπεριαλιστές και του ευρωμονόδρομου, τα οποία έχουν οδηγήσει τον εργαζόμενο λαό στη φτώχεια, την ανεργία και στην εξαθλίωση, τάζουν στο λαό καλύτερες μέρες. Πρόκειται για περίσσιο θράσος, να ζητάνε την ψήφο του λαού, αυτοί που του έχουν προκαλέσει μια ζωή γεμάτη βάσανα και δυστυχία.

Τα τελευταία 40 χρόνια κυβερνούσαν τη χώρα η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ και έφτασαν τον λαό, τους εργαζόμενους και τη νεολαία, να ζει στις σημερινές συνθήκες που βασιλεύει η εξαθλίωση. Μετά από κάθε εθνικές εκλογές, η κάθε κυβέρνηση της χώρας, ενώ έταζε καλύτερες μέρες για το λαό, έκανε πάντοτε το ακριβώς αντίθετο, χειρότερες μέρες για το κόσμο της δουλειάς και καλύτερες μέρες για το μεγάλο κεφάλαιο, ξένο και ντόπιο.

Πρόκειται για μια πολιτική ταξική, ενός συγκεκριμένου οικονομικού και κοινωνικού συστήματος, που υπερασπίζεται μια κοινωνική τάξη, ενάντια σε άλλη κοινωνική τάξη. Που υπερασπίζεται δηλαδή την αστική τάξη, αυτή που κατέχει τη πολιτική εξουσία, από τη μια, και από την άλλη κάνει τα πάντα για να βρίσκονται οι εργαζόμενες μάζες , σε συνθήκες εκμετάλλευσης και καταπίεσης. Μια απλή ματιά στα καθημερινά γεγονότα είναι αρκετή για να φανεί ολοκάθαρα η πραγματική εικόνα του λαού μας.

Τα ίδια έταζε και ο ΣΥΡΙΖΑ, πριν τις εκλογές του περασμένου Γενάρη. Θα καταργούσε τα μνημόνια της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, και όχι μόνο δεν το έκανε αλλά αντίθετα, υπέγραψε και ένα ακόμα μνημόνιο, το οποίο σε συνδυασμό με τα δυο προηγούμενα, κάνει τη ζωή του λαού μας ακόμη χειρότερη. Τα παλιά κόμματα, ΝΔ και ΠΑΣΟΚ και απο κοντά το νεοσύστατο κόμμα του μεγάλου κεφαλαίου , το ΠΟΤΑΜΙ, πρωτοστατούν και πιέζουν για την υπογραφή και συμφωνία του τρίτου Μνημονίου. Μάλιστα, θεωρούν τη Συμφωνία της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, κυρίως δικό τους έργο, σαν αποτέλεσμα της κοινής τους δράσης.

Είναι ολοφάνερο πλέον, ότι μετά τις εκλογές, θα ξεκινήσει ένας νέος γύρος επίθεσης στον εργαζόμενο λαό και αυτό θα γίνει ανεξάρτητα από το ποιός θα είναι ο κυβερνητικός συνασπισμός των αστικών κομμάτων.

Στις εκλογές που έρχονται-όπως έγινε και σε όλες που προηγήθηκαν-δεν κρίνεται, εάν οι μέρες μετά τις εκλογές θα είναι καλύτερες ή χειρότερες για το λαό. Στις εκλογές που γίνονται σε συνθήκες πολιτικής και οικονομικής κυριαρχίας του καπιταλισμού, αυτό που κρίνεται, είναι το πιο κόμμα του κεφαλαίου ή ποιος συνδυασμός αστικών κομμάτων, θα αναλάβει την προώθηση της αντιλαϊκής πολιτικής και ενίσχυσης της υποτέλειας στους ιμπεριαλιστες της ΕΕ και των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ.

Οι καλύτερες μέρες για το λαό, έρχονται από την πάλη του, από τους καθημερινούς αγώνες, τις αντιστάσεις και διεκδικήσεις του. Ό, τι έχουν κερδίσει οι εργαζόμενες μάζες στην ιστορία τους , αυτό το έχουν καταφέρει αποκλειστικά από τους παρατεταμένους αγώνες τους. Αγώνες που διαμορφώνουν συσχετισμούς δύναμης προς όφελος του εργατικού επαναστατικού κινήματος και σε βάρος της αστικής τάξης και των κομμάτων της.

Κανένα πρόβλημα του λαού, από το μικρότερο μέχρι το μεγαλύτερο, δεν μπορεί να βρεί λύσεις, χωρίς τη συμμετοχή του και έξω από τη δική του πάλη. Η δράση των μαζών είναι μια ιστορική δράση και σαν τέτοια πρέπει να αντιλαμβάνεται από τις δυνάμεις της Αριστεράς, αυτής που αγωνίζεται, αυτής που διεκδικεί για να καλυτερέψει η ζωή του λαού, αυτής που ανοίγει δρόμους για την μεγάλη ανατροπή, για να έρθει ο εργαζόμενος λαός στην εξουσία.

Αρνητικό παράγοντα για την ανάπτυξη της λαϊκής πάλης αποτελεί η πολιτική πρόταση του ΚΚΕ. Πρόταση που απευθύνεται στο λαό και του λέει να το εμπιστευτεί επειδή έχουν βγεί σωστές οι εκτιμήσεις του και έχει στρατηγική την πρόταση για λαϊκή εξουσία.

Με δύο λόγια, μεταφέρει τις λύσεις που έχει ανάγκη σήμερα ο εργαζόμενος λαός και η νεολαία, όταν το ΚΚΕ έρθει στην εξουσία. Δηλαδή όταν γίνει δυνατή , η στρατηγική του, αυτή της λαϊκής εξουσίας. Πρόκειται για μια μεταφυσική αντίληψη για το κίνημα. Τα προβλήματα του εργαζόμενου λαού, είναι καθημερινά και όσο δεν αντιμετωπίζονται από το κίνημα, συσσωρεύονται περισσότερα και κάνουν τη ζωή του δυσβάσταχτη.

Αυτή η κατάσταση δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί στο μακρινό μέλλον. Αντίθετα, για να μπορέσει το κίνημα να φτάσει στην στρατηγική της ανατροπής, απαιτείται να έχει και τακτική, αλλιώς η στρατηγική του βρίσκεται στον αέρα.
Συνεπώς χρειαζόμαστε ένα κίνημα ισχυρό να αντιστέκεται και να διεκδικεί τις όποιες λύσεις του επιτρέπει κάθε φορά ο συσχετισμός δύναμης. Οι συσχετισμοί δύναμης καθορίζουν κάθε φορά τι μπορεί να διεκδικήσει ο λαός και η νεολαία.

Σήμερα χρειάζεται όσο ποτέ άλλοτε να συγκροτηθεί ένα ευρύ Μέτωπο Αντίστασης και Διεκδίκησης και αυτό μπορεί να προκύψει μόνο από την κοινή δράση όλων εκείνων των δυνάμεων, που την επιθυμούν. Οι λύσεις που έχει ανάγκη ο λαός και η νεολαία, βρίσκονται στην κινητοποίηση του ίδιου του λαού και της νεολαίας, και όχι στη γραμμή της εκπροσώπησης. Κανένας δρόμος και πολύ περισσότερο αυτός της επαναστατικής ανατροπής, δεν μπορεί ν’ ανοίξει χωρίς τη συμμετοχή των εργατικών και λαϊκών μαζών.

Η συμμετοχή του ΚΚΕ(μ-λ) στις εκλογές, έχει σαν βασική επιδίωξη να προβάλλει στον εργαζόμενο λαό και τη νεολαία, το μόνο δρόμο που μπορεί και πρέπει, να βγάλει το λαό στο προσκήνιο. Μετά τις συγκλονιστικές κινητοποιήσεις την περίοδο 2010-12 , που είχαν σαν αποτέλεσμα, να αποσαθρώσουν τον τότε κυρίαρχο αστικό πολιτικό κόσμο,-πέρασε ο λαός στην αδράνεια, στο περιθώριο. Οι αυταπάτες που γέννησε ο ΣΥΡΙΖΑ και συνεχίζει να καλλιεργεί, έχουν οδηγήσει το λαό στο περιθώριο, γεγονός που αξιοποιεί το σύστημα για να διαμορφώνει πολιτικές και κοινωνικές συνθήκες όλο και πιο αντιδραστικές.

Για το λαό και τη νεολαία έρχονται χειρότερες μέρες και ακριβώς αυτό οφείλουν να αποτρέψουν, όλες οι δυνάμεις της Αριστεράς. Να αποτρέψουν και να διαμορφώσουν προϋποθέσεις και συνθήκες συστράτευσης όλων εκείνων των αριστερών και λαϊκών αγωνιστών, για να ανοίξει ο δρόμος που θα εμπιστευτεί ο λαός.

Να αποκτήσει ο λαός εμπιστοσύνη στη δική του δύναμη και θέληση και τότε, όλα μπορούν ν’αλλάξουν, προς όφελος της πάλης του, για τη ζωή και το μέλλον του.
Η ψήφος στη συνεργασία ΚΚΕ(μ-λ)-ΜΛ ΚΚΕ, θα είναι μια σχέση εμπιστοσύνης στην κοινή δράση και μια συμβολή στον αγώνα για να συσπειρωθούν περισσότερες δυνάμεις, ικανές να ανοίξουν δρόμους στη λαϊκή πάλη.