Όσο πλησιάζει η μέρα των εκλογών τόσο τα μηνύματα κατά της αποχής πληθαίνουν. Να σημειωθεί ότι η αποχή από μόνη της λέει ελάχιστα πράγματα, αλλά κατ’ αρχήν μας αποκτά ενδιαφέρον καθ’ όσον βλέπουμε τους κομματικούς μηχανισμούς να ζορίζονται εξ αιτίας της. Στην καλύτερη των περιπτώσεων πρόκειται για ένα πρώτο, μικρό βήμα προς την πλήρη συνείδηση ότι οι εκλογές ή τα δημοψηφίσματα υπάρχουν ώστε να δημιουργούν ψευδαισθήσεις: συμμετοχής, ελεύθερης βούλησης και δύναμης. Στην πραγματικότητα, όμως, οι αποφάσεις είναι παρμένες (βλέπε δημοψήφισμα) και όλοι οι κομματικοί βρίσκονται κάτω από την ίδια στέγη και δεν θέλουν να χωρίσουν με τίποτα. Τα παραδείγματα πολλά και φρέσκα, βλέπε μνημονιακό Σύριζα αλλά και τους υπάρχοντες «αντιμνημονιακούς» που σκίζουν καλσόν και μνημόνια και ψηφίζουν όχι και παρών (αντιμνημονιακό), αντί να αποχωρήσουν από την βουλή και να σταματήσουν την διαδικασία που οι ίδιοι ισχυρίζονται ότι είναι παράνομη και βάζει ταφόπλακα στον πληθυσμό του ελλαδικού χώρου και άλλα ωραία…

Μάλιστα σε αυτές τις εκλογές η πρεμούρα για την αποχή είναι μεγαλύτερη από παλαιότερα εκλογικά καρναβάλια. Από τα άρθρα της Αυγής μέχρι τα γραφόμενα του κουμουνιστή Μπογιόπουλου και τα συνθήματα της Ανταρσυα ότι η αποχή είναι ανοχή, τα μηνύματα αυξάνουν με γεωμετρική πρόοδο. Είναι προφανές ότι όλοι ανεξαιρέτως τα έχουν κάνει τόσο σκατά που δεν μπορούν να ξεπλυθούν με τίποτα. Η βρώμα κάτω από τα ωραία ρούχα δεν καλύπτεται και τώρα παρακαλούν να υπάρχει συμμετοχή στο εκλογικό πανηγύρι. Παρακαλούν για επί πλέον νομιμοποίηση, από τον κόσμο, όσων δεινών πρόκειται να έλθουν.

Τα παραπάνω μόνο φόβο μπορούν να εκφράσουν. Τον φόβο του κάθε κομματικού σφογγοκωλάριου της ευρωπαϊκής και κάθε εξουσίας ότι μπορεί κάποιοι (επί τέλους!) να τους πήραν χαμπάρι! Να πήραν χαμπάρι την ξεφτίλα του συστήματος που υπηρετούν και εκπροσωπούν, την λαμογιά που παίζουν, μα πάνω από όλα ότι πήραν χαμπάρι πως τους χρησιμοποιούν για να εφαρμόσουν ό,τι τους γουστάρει δημοκρατικά και… «αναμάρτητα»!

Μπροστά, λοιπόν, σε αυτό τον κίνδυνο βάλθηκαν να μας βομβαρδίσουν με αρθράκια, τσιτάτα και αφίσες για την ασυνειδησία της αποχής. Για την ασυνειδησία της συμμετοχής, όμως, κανένας λόγος. Βλέποντας την δεξαμενή να χάνει νερά βάλθηκαν να ξεσπαθώσουν όλοι κατά της αποχής. Σε κάθε εκλογική πανήγυρη οι κομματικοί σφογγοκωλάριοι μας ενημερώνουν ότι η αποχή ενισχύει κάτι, κάτι νέο κάθε φορά… Πρώτα ήταν τα δύο μεγάλα κόμματα (Πασοκ- ΝΔ), μετά ότι ενισχύεται η Χρυσή Αυγή, μετά η ΝΔ και τώρα ό,τι τον συμφέρει τον καθένα μη αναφέροντας πως ό,τι και να ψηφίσεις ή απλώς να απέχεις, το παιχνίδι είναι μιλημένο και παίζεται στην έδρα του συστήματος.

Για το λόγo αυτό αναφέρουμε ότι υπάρχουν κάποιοι που δεν ενδιαφέρονται ούτε για την αποχή, ούτε για την συμμετοχή. Επειδή με την αποχή, όπως και με την συμμετοχή, αναγνωρίζεις την διαδικασία και προσδιορίζεσαι με βάση αυτήν.

Κάποιοι στοχεύουν μόνο στην καρδιά της συνείδησης και αυτός ο αγώνας είναι παντού, εκτός από τις κάλπες.

Γι’ αυτό

ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ

Για πάντα!

Πηγή: Ελευθερόκοκκος – Αναρχικές απόψεις